Sukta 4

Mantra 1

प्र वः शुक्राय भानवे भरध्वं हव्यं मतिं चाग्नये सुपूतम् । यो दैव्यानि मानुषा जनूंष्यन्तर्विश्वानि विद्मना जिगाति ॥

ನಿಮಗಾಗಿ—ಶುಕ್ರವಾದ ಪ್ರಕಾಶದ ಭಾನುವಾದ—ಅಗ್ನಿಗೆ, ಸುಪೂತ ಹವ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಿತ ಮತಿಯನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಂದು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ. ಅವನು ತನ್ನ ವಿದ್ಮನಾ—ಜ್ಞಾನದಿಂದ—ಅಂತರದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು, ದೈವ್ಯವೂ ಮಾನುಷವೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

स गृत्सो अग्निस्तरुणश्चिदस्तु यतो यविष्ठो अजनिष्ट मातुः । सं यो वना युवते शुचिदन्भूरि चिदन्ना समिदत्ति सद्यः ॥

ಆ ಗೃತ್ಸ (ತೀಕ್ಷ್ಣ) ಅಗ್ನಿ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ತರుణ—ಯೌವನಶಕ್ತಿ—ಯಾಗಿರಲಿ; ತಾಯಿಯಿಂದ ಯವಿಷ್ಠ—ಅತಿನವೀನ/ಅತಿಕಿರಿಯ—ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು. ಅವನು ಶುಚಿ—ಪವಿತ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ—ವನಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಸದ್ಯಃ—ತಕ್ಷಣವೇ—ಬಹಳ ಅನ್ನವನ್ನೂ ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಗ್ರಹಿಸಲಿ.

Mantra 3

अस्य देवस्य संसद्यनीके यं मर्तासः श्येतं जगृभ्रे । नि यो गृभं पौरुषेयीमुवोच दुरोकमग्निरायवे शुशोच ॥

ಈ ದೇವನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮುಖದ ಎದುರು, ಮನುಷ್ಯರು ಶ್ವೇತ-ಪ್ರಕಾಶಮಾನನನ್ನು ಹಿಡಿದರು. ಗೃಹವನ್ನು (ದುರೋಕ) ದುರ್ವಾಸವಾಗಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದವನು; ಅಂಥ ಅಗ್ನಿ ಯಾಚಕನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದನು, ಅಜ್ಞಾನದ ಕಿರಿದಾದ ನಿವಾಸವನ್ನು ದಹಿಸಿ ದೂರಮಾಡಿದನು.

Mantra 4

अयं कविरकविषु प्रचेता मर्तेष्वग्निरमृतो नि धायि । स मा नो अत्र जुहुरः सहस्वः सदा त्वे सुमनसः स्याम ॥

ಈ ಅಗ್ನಿ ಅಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿ, ಪ್ರಚೇತಾ—ಜಾಗೃತ ಚೇತನ; ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ ಅಮೃತನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೇ ಸಹಸ್ವಾನ್ ಶುದ್ಧಿಕರ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ವಕ್ರತೆಯನ್ನು ದಹಿಸಿ ದೂರಮಾಡು; ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನಾವು ಸುಮನಸ—ಶುಭ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮನಸ್ಸಿನವರು—ಆಗುವಂತೆ.

Mantra 5

आ यो योनिं देवकृतं ससाद क्रत्वा ह्यग्निरमृताँ अतारीत् । तमोषधीश्च वनिनश्च गर्भं भूमिश्च विश्वधायसं बिभर्ति ॥

ಯಾವನು ದೇವಕೃತ ಯೋನಿಗೆ—ದೇವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಗರ್ಭಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ—ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದನೋ, ಆ ಅಗ್ನಿ ಕ್ರತ್ವಾ, ಚೇತನಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅಮೃತರನ್ನೂ ಮೀರಿ ದಾಟಿದನು. ಅವನನ್ನು ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ವನಗಳು ಗರ್ಭವಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತವೆ; ಭೂಮಿಯೂ ಅವನನ್ನು ವಿಶ್ವಧಾಯಸ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧಾರಿಸುವವನು—ಎಂದು, ತನ್ನ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಭವನದ ಗುಪ್ತ ಬೀಜವಾಗಿ ಹೊರುತ್ತದೆ.

Mantra 6

ईशे ह्यग्निरमृतस्य भूरेरीशे रायः सुवीर्यस्य दातोः । मा त्वा वयं सहसावन्नवीरा माप्सवः परि षदाम मादुवः ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ ಅಮೃತದ ಅಪಾರ ಭಂಡಾರದ ಅಧಿಪತಿ; ಧನದ ಹಾಗೂ ಸುವೀರ್ಯ (ವೀರಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿ) ದಾತನ ಮೇಲೆಯೂ ಅವನ ಅಧಿಪತ್ಯ. ಹೇ ಸಹಸಾವನ್ (ಶಕ್ತಿಮಾನ್) ಪ್ರಭುವೇ, ಒಳಗಿನ ವೀರತೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಾವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರದಿರಲಿ; ನಿರ್ಬಲರಾಗಿಯೂ ಭ್ರಮಿತರಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ.

Mantra 7

परिषद्यं ह्यरणस्य रेक्णो नित्यस्य रायः पतयः स्याम । न शेषो अग्ने अन्यजातमस्त्यचेतानस्य मा पथो वि दुक्षः ॥

ಯೋಗ್ಯ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಬೇಕಾದ ಆ ನಿಧಿಗಾಗಿ, ಶಾಶ್ವತ ರಾಯ (ಸಂಪತ್ತು)ಗಾಗಿ, ನಾವು ಅದರ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗೋಣ. ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ಅನ್ಯಜಾತ (ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ) ಎಂಬ ಉಳಿವು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಅಚೇತನ (ಅಜಾಗೃತ)ರ ಮಾರ್ಗವು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಚದುರದಿರಲಿ—ಜಾಗೃತಿಯ ಸರಿಯಾದ ಪಥದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು.

Mantra 8

नहि ग्रभायारणः सुशेवोऽन्योदर्यो मनसा मन्तवा उ । अधा चिदोकः पुनरित्स एत्या नो वाज्यभीषाळेतु नव्यः ॥

ಅರಣಿ (ಅಗ್ನಿ-ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ರಹಸ್ಯ) ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ; ಅದು ಸುಶೇವ (ಕೃಪಾಳು), ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ ಮನನದಿಂದಲೇ—ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಉದರ-ಲಾಲಸೆಯಿಂದಲ್ಲ. ಮನೆ (ಓಕಃ) ಕಳೆದುಹೋದರೂ ಅದು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ; ವಿಜಯೀ ವಾಜ (ಬಲ-ಪ್ರೇರಣೆ) ಜೊತೆಗೆ, ಹೊಸ ಪ್ರೇರಕನು ಜಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ.

Mantra 9

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयिः स्पृहयाय्यः सहस्री ॥

ಅಗ್ನೇ, ಸೇವೆಗೆ ಯತ್ನಿಸುವವನನ್ನು ನೀನು ಕಾಪಾಡು; ಸಹಸಾವನ್ (ಮಹಾಬಲವಂತನೇ), ನಮ್ಮನ್ನು ಅವದ್ಯ (ದೋಷ)ದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು. ಧ್ವಸ್ಮನ್ವತ್ (ದೃಢ ತೇಜಸ್ಸಿನ) ಪಥವು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ಸೇರಲಿ; ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಗಣಿ, ಸ್ಪೃಹಣೀಯ ರಯಿ (ಸಂಪತ್ತು) ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಲಿ.

Mantra 10

एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम । विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ಅಗ್ನೇ, ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ; ಸುಚೇತಸ (ಸುಬೋಧ)ವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕ್ರತು (ಸಚೇತನ ಸಂಕಲ್ಪ/ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ)ವನ್ನು ನಾವು ಆರಿಸಿ ಅನುಸರಿಸೋಣ. ಸ್ತೋತೃ ಮತ್ತು ಗೃಣತ (ಗಾಯಕ) ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸರ್ವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಇರಲಿ; ಮತ್ತು ಹೇ ದೇವಶಕ್ತಿಗಳೇ, ಸ್ವಸ್ತಿಭಿಃ (ಕಲ್ಯಾಣಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ) ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿರಿ.