Sukta 50

Mantra 1

हुवे वो देवीमदितिं नमोभिर्मृळीकाय वरुणं मित्रमग्निम् । अभिक्षदामर्यमणं सुशेवं त्रातॄन्देवान्त्सवितारं भगं च ॥

ನಮಸ್ಕಾರರೂಪ ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ ನಾನು ದೇವಿ ಅದಿತಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಕೃಪೆಗಾಗಿ ವರುಣ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು; ಅಖಂಡ ಆಧಾರ ನೀಡುವ, ಸುಶೇವನಾದ ಆರ್ಯಮಣನನ್ನು; ಹಾಗೆಯೇ ರಕ್ಷಕ ದೇವರನ್ನು—ಸವಿತೃ ಮತ್ತು ಭಗನನ್ನೂ—ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 2

सुज्योतिषः सूर्य दक्षपितॄननागास्त्वे सुमहो वीहि देवान् । द्विजन्मानो य ऋतसापः सत्याः स्वर्वन्तो यजता अग्निजिह्वाः ॥

ಹೇ ಸುಜ್ಯೋತಿಷ ಸೂರ್ಯ, ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು—ಋತದ ದಕ್ಷ ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ದೋಷರಹಿತರಾದವರನ್ನು, ಹೇ ಸುಮಹಾನ್. ಯಾರು ದ್ವಿಜನ್ಮರು, ಋತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವವರು, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪರು, ಒಳಗೆ ಸ್ವರ್-ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು, ಯಜ್ಯರು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಣದ ಜಿಹ್ವೆಯಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವರು—ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತರು.

Mantra 3

उत द्यावापृथिवी क्षत्रमुरु बृहद्रोदसी शरणं सुषुम्ने । महस्करथो वरिवो यथा नोऽस्मे क्षयाय धिषणे अनेहः ॥

ಮತ್ತೆ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ—ಎರಡು ವಿಶಾಲಿಗಳು—ನಮಗೆ ವಿಶಾಲವೂ ಮಹತ್ತಾದ ಕ್ಷತ್ರವಾಗಲಿ, ಸುಸುಮ್ನ ಶರಣವಾಗಲಿ. ಹೇ ಎರಡು ಧಿಷಣೆ, ನಮಗಾಗಿ ಮಹಾ ವರಿವೋವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿರಿ; ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿವಾಸವಾಗಲಿ—ಅನೇಹ, ಕ್ಷಯರಹಿತ, ಅಚ್ಯುತ.

Mantra 4

आ नो रुद्रस्य सूनवो नमन्तामद्या हूतासो वसवोऽधृष्टाः । यदीमर्भे महति वा हितासो बाधे मरुतो अह्वाम देवान् ॥

ಇಂದು ರುದ್ರನ ಸೂನವರು—ವಸುಗಳು, ಹೂತರು, ಅಧೃಷ್ಟರು—ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಲಿ. ಸಣ್ಣ ಸಂಕಟವಾಗಲಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ, ಅಡ್ಡಿಯಿಂದ ನಾವು ಬಾಧಿತರಾದಾಗ, ನಾವು ಮರುತಗಳನ್ನು ದೇವರಾಗಿ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 5

मिम्यक्ष येषु रोदसी नु देवी सिषक्ति पूषा अभ्यर्धयज्वा । श्रुत्वा हवं मरुतो यद्ध याथ भूमा रेजन्ते अध्वनि प्रविक्ते ॥

ಯಾರ ಉಗ್ರ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು—ದ್ಯೌಃ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವೀ—ಕಂಪಿಸಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಮತ್ತು ಯಜಮಾನನ ಉತ್ಸಾಹದೊಂದಿಗೆ ಸಹಾಯಕ ಪೂಷನ್ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ ಸಾಗುವನೋ; ಮರುತರು ಹವವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿಜವಾಗಿ ಬಂದಾಗ, ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ ನಡುಗುತ್ತದೆ.

Mantra 6

अभि त्यं वीरं गिर्वणसमर्चेन्द्रं ब्रह्मणा जरितर्नवेन । श्रवदिद्धवमुप च स्तवानो रासद्वाजाँ उप महो गृणानः ॥

ಹೇ ಜರಿತೃ (ಸ್ತೋತ್ರಗಾರ), ಹೊಸ ಬ್ರಹ್ಮ—ನವ ವಾಕ್ಶಕ್ತಿ—ದಿಂದ ಆ ವೀರನಾದ ಗೀರ್ವಣಸ (ಸ್ತುತಿಪ್ರಿಯ) ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸು. ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹವವನ್ನು ಕೇಳುವನು; ಸ್ತುತಿಗೊಂಡು ಸಮೀಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಗಾನಮಾಡುವ ನಮಗೆ ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು—ವಾಜಗಳನ್ನು—ದಾನಮಾಡುವನು.

Mantra 7

ओमानमापो मानुषीरमृक्तं धात तोकाय तनयाय शं योः । यूयं हि ष्ठा भिषजो मातृतमा विश्वस्य स्थातुर्जगतो जनित्रीः ॥

ಹೇ ಆಪಃ (ಜಲದೇವಿಯರೇ), ಮಾನುಷೀಯರೂ ದಿವ್ಯರೂ ಆಗಿರುವ ನೀವು, ನಮ್ಮ ತೋಕ (ಮಗು) ಮತ್ತು ತನಯ (ಸಂತಾನ)ಕ್ಕಾಗಿ ಅಖಂಡ ಪೂರ್ಣತೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಿಷಜಃ—ಚಿಕಿತ್ಸಕಿಯರು—, ಅತ್ಯಂತ ಮಾತೃತಮ; ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಜನಿತ್ರೀಗಳು.

Mantra 8

आ नो देवः सविता त्रायमाणो हिरण्यपाणिर्यजतो जगम्यात् । यो दत्रवाँ उषसो न प्रतीकं व्यूर्णुते दाशुषे वार्याणि ॥

ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ದೇವ ಸವಿತೃ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಬರಲಿ—ಸುವರ್ಣಹಸ್ತ, ಯಜ್ಯನೀಯ. ದಾನದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧನಾದ ಅವನು, ಉಷಸ್ಸಿನ ಮುಖದಂತೆ, ದಾನಿಗನಿಗಾಗಿ ವರಣೀಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

उत त्वं सूनो सहसो नो अद्या देवाँ अस्मिन्नध्वरे ववृत्याः । स्यामहं ते सदमिद्रातौ तव स्यामग्नेऽवसा सुवीरः ॥

ಮತ್ತೆ, ಹೇ ಸಹಸದ ಪುತ್ರನೇ, ಇಂದು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಈ ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸು. ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನ ದಾನದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ; ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಅವಸದಿಂದ ನಾನು ಸುವೀರ—ಉತ್ತಮ ವೀರಶಕ್ತಿಯ ಧಾರಕ—ಆಗಲಿ.

Mantra 10

उत त्या मे हवमा जग्म्यातं नासत्या धीभिर्युवमङ्ग विप्रा । अत्रिं न महस्तमसोऽमुमुक्तं तूर्वतं नरा दुरितादभीके ॥

ಮತ್ತೆ, ಹೇ ನಾಸತ್ಯರೇ, ಪ್ರೇರಿತ ಧೀಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಹವಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿರಿ, ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ. ನೀವು ಅತ್ರಿಯನ್ನು ಮಹಾ ತಮಸಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ಬಲಿಷ್ಠ ನರರೇ, ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇರುವ ದುರಿತದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸಿರಿ.

Mantra 11

ते नो रायो द्युमतो वाजवतो दातारो भूत नृवतः पुरुक्षोः । दशस्यन्तो दिव्याः पार्थिवासो गोजाता अप्या मृळता च देवाः ॥

ಹೇ ದೇವರೇ, ನೀವು ನಮಗೆ ದ್ಯುಮಂತ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ) ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ವಾಜವಂತ (ಬಲ-ಪೋಷಕ) ಸಮೃದ್ಧಿಗಳ ದಾತರಾಗಿರಿ—ನೃವತ್ (ಪುರುಷಾರ್ಥ) ಮತ್ತು ಪುರುಕ್ಷೋಃ (ವಿಶಾಲ ಅಧಿಪತ್ಯ) ದಾತರಾಗಿರಿ. ಸೇವ್ಯರಾದ ನೀವು—ದಿವ್ಯರೂ, ಪಾರ್ಥಿವರೂ, ಅಪ್ಯ (ಜಲಸಂಬಂಧಿ) ಯರೂ, ಗೋ-ಜಾತಾ (ಪ್ರಕಾಶಜನ್ಯ) ಯರೂ; ಹೇ ದೇವರೇ, ಕೃಪಾಳುಗಳಾಗಿ ನಮಗೆ ಮೃಳತೆ (ಶಾಂತಿ-ಅನುಗ್ರಹ) ನೀಡಿರಿ.

Mantra 12

ते नो रुद्रः सरस्वती सजोषा मीळ्हुष्मन्तो विष्णुर्मृळन्तु वायुः । ऋभुक्षा वाजो दैव्यो विधाता पर्जन्यावाता पिप्यतामिषं नः ॥

ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತೀ ಸಜೋಷಾ (ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ) ನಮಗೆ ಮೃಳಂತು; ಮೀಳ್ಹುಷ್ಮಂತ (ಪೋಷಕಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ) ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ವಾಯು ಸಹ ನಮಗೆ ಶಮನ ನೀಡಿ ಸುಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ. ಋಭುಕ್ಷಾ, ವಾಜ, ದೈವ್ಯ ವಿಧಾತಾ (ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ) ಮತ್ತು ಪರ್ಜನ್ಯನೊಡನೆ ವಾತಗಳು—ನಮಗೆ ಪೋಷಣೆಯ ಇಷ್ (ಆಂತರಿಕ ಪ್ರೇರಣೆ) ಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಿ.

Mantra 13

उत स्य देवः सविता भगो नोऽपां नपादवतु दानु पप्रिः । त्वष्टा देवेभिर्जनिभिः सजोषा द्यौर्देवेभिः पृथिवी समुद्रैः ॥

ಮತ್ತು ಆ ದೇವ ಸವಿತೃ, ಭಗ ನಮಗೆ ಅವತು (ರಕ್ಷಿಸಲಿ); ಹಾಗೆಯೇ ಅಪಾಂ ನಪಾತ್—ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುವವನು—ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಿ. ದೇವಜನಿಭಿಃ (ಜನ್ಮಗಳಿಂದ) ದೇವರೊಡನೆ ಸಜೋಷಾ ತ್ವಷ್ಟಾ, ದೇವರೊಡನೆ ದ್ಯೌಃ, ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳೊಡನೆ ಪೃಥಿವೀ—ನಮ್ಮ ಆಧಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ.

Mantra 14

उत नोऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्वज एकपात्पृथिवी समुद्रः । विश्वे देवा ऋतावृधो हुवानाः स्तुता मन्त्राः कविशस्ता अवन्तु ॥

ಮತ್ತು ಅಹಿ ಬುಧ್ನ್ಯನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಲಿ; ಅಜ ಏಕಪಾತನೂ. ಪೃಥಿವಿಯೂ ಸಮುದ್ರವೂ ನಮಗೆ ಆಧಾರವಾಗಲಿ. ಋತವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು—ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ—ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕವಿಯ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತರಾಗಿ—ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ನಮ್ಮ ಯಾತ್ರೆ ಋತಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ.

Mantra 15

एवा नपातो मम तस्य धीभिर्भरद्वाजा अभ्यर्चन्त्यर्कैः । ग्ना हुतासो वसवोऽधृष्टा विश्वे स्तुतासो भूता यजत्राः ॥

ಹೇ ನಪಾತೋ, ಹೀಗೆ—ನನ್ನ ಈ ಧೀಗಳಿಂದ—ಭಾರದ್ವಾಜರು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಕಗಳಿಂದ ಅಭ್ಯರ್ಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಗ್ನಾ-ಹುತಾಸೋ, ಹೇ ವಸುಗಳೇ, ಅಜೇಯರೇ, ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಾಗಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ವಿ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಹವಿಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಿ.