Sukta 8

Mantra 1

दूतं वो विश्ववेदसं हव्यवाहममर्त्यम् । यजिष्ठमृञ्जसे गिरा ॥

ನಿಮಗಾಗಿ ದೂತನನ್ನು—ವಿಶ್ವವೇದಸನಾದ, ಹವ್ಯವಾಹನಾದ, ಅಮರನಾದ—ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅತಿಶಯ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಪ್ರೇರಣೆಯ ಗಿರೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ನಾನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 2

स हि वेदा वसुधितिं महाँ आरोधनं दिवः । स देवाँ एह वक्षति ॥

ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ವಸುಧಿತಿಯನ್ನು—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಆಧಾರವನ್ನು—ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದ ಮಹಾನ್ ಆರೋಹಣವನ್ನು ತಿಳಿದವನು; ಅವನು ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

स वेद देव आनमं देवाँ ऋतायते दमे । दाति प्रियाणि चिद्वसु ॥

ಆ ದೇವನು ನಮನೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನು—ಋತದಂತೆ ಬದುಕುವವನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ದೇವರನ್ನು ಆನಯಿಸುವುದನ್ನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಪ್ರಿಯ ವಸುಗಳನ್ನು—ಪ್ರಿಯ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು—ಸಹ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

स होता सेदु दूत्यं चिकित्वाँ अन्तरीयते । विद्वाँ आरोधनं दिवः ॥

ಅವನೇ ಹೋತೃ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವನು ದೂತ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕವಂತನಾಗಿ. ಅವನು ವಿದ್ಯಾವಂತನು, ದಿವ್ಯದ (ಸ್ವರ್ಗದ) ಆರೋಹಣಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅರಿತವನು.

Mantra 5

ते स्याम ये अग्नये ददाशुर्हव्यदातिभिः । य ईं पुष्यन्त इन्धते ॥

ಅಗ್ನಿಗೆ ಹವ್ಯದಾನಗಳಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುವವರಲ್ಲಿ ನಾವು ಇರೋಣ; ಅವನನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ, ವೃದ್ಧಿಗೆ ಇಂಧನವಾಗಿಸುವವರಲ್ಲಿ.

Mantra 6

ते राया ते सुवीर्यैः ससवांसो वि शृण्विरे । ये अग्ना दधिरे दुवः ॥

ನಿನ್ನ ರಾಯ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸುವೀರ್ಯ (ಉತ್ತಮ ವೀರ್ಯ)ದಿಂದ ಅವರು ಶ್ರವಣದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಗ್ರಹಣಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ—ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದುವಃ (ಪ್ರಭಾವಿ ಅರ್ಪಣೆ) ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು.

Mantra 8

स विप्रश्चर्षणीनां शवसा मानुषाणाम् । अति क्षिप्रेव विध्यति ॥

ಸ ವಿಪ್ರನು ಜನಸಮೂಹಗಳೊಳಗೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶವಸದಿಂದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ; ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಬಾಣದಂತೆ ಭೇದಿಸುತ್ತಾನೆ॥