Sukta 25

Mantra 1

को अद्य नर्यो देवकाम उशन्निन्द्रस्य सख्यं जुजोष । को वा महेऽवसे पार्याय समिद्धे अग्नौ सुतसोम ईट्टे ॥

ಇಂದು ದೇವಕಾಮನಾದ ಪುರುಷೋಚಿತ ಆತ್ಮ—ಯಾರು ಇಂದ್ರನ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ? ಅಥವಾ ಮಹಾ ಪಾರಗೊಳಿಸುವ ನೆರವಿಗಾಗಿ—ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ—ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆರಾಧನೆ-ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ?

Mantra 2

को नानाम वचसा सोम्याय मनायुर्वा भवति वस्त उस्राः । क इन्द्रस्य युज्यं कः सखित्वं को भ्रात्रं वष्टि कवये क ऊती ॥

ಸೋಮ್ಯ ಆನಂದಕ್ಕೆ ವಚನದಿಂದ ನಮಿಸುವವನು ಯಾರು—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಉತ್ಸಾಹವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ? ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗುವವನು ಯಾರು—ಯಾರು ಸಖಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾರು ಕವಿಗೆ ಭ್ರಾತೃತ್ವವನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಊತಿ (ಸಹಾಯ) ಯಾರು?

Mantra 3

को देवानामवो अद्या वृणीते क आदित्याँ अदितिं ज्योतिरीट्टे । कस्याश्विनाविन्द्रो अग्निः सुतस्यांशोः पिबन्ति मनसाविवेनम् ॥

ಇಂದು ದೇವರ ಅವ (ರಕ್ಷಣೆ/ಕೃಪೆ) ಯನ್ನು ಯಾರು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ? ಯಾರು ಆದಿತ್ಯರನ್ನು—ಅದಿತಿಯನ್ನು—ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು—ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ? ಯಾರಿಗಾಗಿ ಅಶ್ವಿನರು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ—ಪೀಡಿಸಿದ ಸೋಮದ ಅಂಶವನ್ನು—ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ?

Mantra 4

तस्मा अग्निर्भारतः शर्म यंसज्ज्योक्पश्यात्सूर्यमुच्चरन्तम् । य इन्द्राय सुनवामेत्याह नरे नर्याय नृतमाय नृणाम् ॥

ಅವನಿಗೆ ಅಗ್ನಿ—ಭಾರತಶಕ್ತಿ—ರಕ್ಷಕ ಶಾಂತಿ (ಶರ್ಮ) ನೀಡಲಿ; ಅವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮೇಲೇಳುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಆಗಲಿ. ಯಾರು “ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸೋಣ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ—ಆ ಪುರುಷನು ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ, ನಾರ್ಯ (ಸತ್ಯ ಪುರುಷತ್ವ)ಕ್ಕಾಗಿ, ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೃತಮಗಾಗಿ ಇರುವವನು.

Mantra 5

न तं जिनन्ति बहवो न दभ्रा उर्वस्मा अदितिः शर्म यंसत् । प्रियः सुकृत्प्रिय इन्द्रे मनायुः प्रियः सुप्रावीः प्रियो अस्य सोमी ॥

ಅನೇಕರೂ ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಲಾರರು, ಸ್ವಲ್ಪರೂ ಅಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದಿತಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಶಾಲ ಶಾಂತಿ (ಶರ್ಮ) ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ಪ್ರಿಯನು—ಸುಕೃತ, ಸತ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು; ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಮನೋಯು (ಚಿಂತನೆ-ಪ್ರೇರಣೆ) ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯನು; ಸುಪ್ರಾವಿ (ದೃಢ ರಕ್ಷಣೆಯವನು) ಎಂದು ಪ್ರಿಯನು; ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಸೋಮಿ—ಸೋಮವನ್ನು ತರುವ/ಧರಿಸುವವನು—ಪ್ರಿಯನು.

Mantra 6

सुप्राव्यः प्राशुषाळेष वीरः सुष्वेः पक्तिं कृणुते केवलेन्द्रः । नासुष्वेरापिर्न सखा न जामिर्दुष्प्राव्योऽवहन्तेदवाचः ॥

ಸುಪ್ರಾವ್ಯ—ಉತ್ತಮ ಮುಂದಾಳು-ಸಹಾಯವಿರುವ—ಈ ವೀರನು ಪೀಡನದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠನು; ಸುಷ್ವೇ (ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೀಡುವವನ)ಿಗಾಗಿ ಪಕ್ತಿ—ಪಕ್ವ ಫಲದ ಪಾಲು—ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ (ಕೇವಲ) ಅವನವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅಸುಷ್ವೇ (ಪೀಡಿಸದವನ)ಿಗೆ ಅವನು ಬಂಧುವೂ ಅಲ್ಲ, ಸಖನೂ ಅಲ್ಲ, ಜಾಮಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ದುಷ್ಪ್ರಾವ್ಯ (ಕೆಟ್ಟ ಸಹಾಯವಿರುವವರು) ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ಖಾಲಿ ವಾಕ್ಯ ಹೊರುವವರಷ್ಟೇ.

Mantra 7

न रेवता पणिना सख्यमिन्द्रोऽसुन्वता सुतपाः सं गृणीते । आस्य वेदः खिदति हन्ति नग्नं वि सुष्वये पक्तये केवलो भूत् ॥

ಇಂದ್ರನು ಧನವಂತ ಪಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಬಂಧವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಸೋಮಪಾನಿಯಾದ ಸುತಪಾ, ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸದ (ಅಸುನ್ವತ)ವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೂ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ವೇದ (ಜ್ಞಾನ)ವು ಕೇದಾರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಗ್ನ ಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೀಡಿಸುವವನಿಗೆ (ಸುಷ್ವಯ) ಮತ್ತು ಪರಿಪಕ್ವನಿಗೆ (ಪಕ್ತಯೇ) ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

इन्द्रं परेऽवरे मध्यमास इन्द्रं यान्तोऽवसितास इन्द्रम् । इन्द्रं क्षियन्त उत युध्यमाना इन्द्रं नरो वाजयन्तो हवन्ते ॥

ದೂರದವರೂ ಸಮೀಪದವರೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರೂ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಯಾಣಿಸುವವರೂ ನಿವಾಸಿಸುವವರೂ ಇಂದ್ರನನ್ನೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನೆಲೆಸುವವರೂ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರೂ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿ (ವಾಜ)ವನ್ನು ಬಯಸುವ ನರರು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.