Sukta 13

Mantra 1

प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यद्विभातीनां सुमना रत्नधेयम् । यातमश्विना सुकृतो दुरोणमुत्सूर्यो ज्योतिषा देव एति ॥

ಅಗ್ನಿಯು ಉಷಸ್ಸುಗಳ ಅಗ್ರಭಾಗದತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಪ್ರಕಾಶದ ವಿಭಾತಿಗಳ ನಡುವೆ—ಸುವಿಚಾರದಿಂದ ರತ್ನಧೇಯವನ್ನು ಧರಿಸಿ. ಹೇ ಅಶ್ವಿನರೇ! ಸುಕೃತ ದುರೋಣ (ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಗೃಹ)ಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿರಿ; ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ದೇವನು ತನ್ನ ಜ್ಯೋತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

ऊर्ध्वं भानुं सविता देवो अश्रेद्द्रप्सं दविध्वद्गविषो न सत्वा । अनु व्रतं वरुणो यन्ति मित्रो यत्सूर्यं दिव्यारोहयन्ति ॥

ದೇವ ಸವಿತೃನು ಮೇಲೇಳುವ ಕಿರಣವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಬಿಂದುವನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ—ಬೆಳಕಿನ ಬಲಿಷ್ಠ ಅನ್ವೇಷಕನಂತೆ. ಋತದ ಅನುಸಾರ ವರುಣ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರು ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ದಿವ್ಯ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆರೋಹಣಗೊಳಿಸುವಾಗ.

Mantra 3

यं सीमकृण्वन्तमसे विपृचे ध्रुवक्षेमा अनवस्यन्तो अर्थम् । तं सूर्यं हरितः सप्त यह्वीः स्पशं विश्वस्य जगतो वहन्ति ॥

ಅಂಧಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ವಿವೇಚಕ ದ್ರಷ್ಟನಾಗುವಂತೆ ಯಾರನ್ನು ಅವರು ರೂಪಿಸಿದರು—ಧ್ರುವ ಕ್ಷೇಮದೊಂದಿಗೆ ಗುರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವವರಾಗಿ—ಆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಏಳು ವೇಗವಂತ ಹರಿತಗಳು ಹೊರುತ್ತವೆ; ಸರ್ವ ಜಗತ್ತಿನ ಚಲಿಸುವುದರ ಸ್ಪಶ, ಗುಪ್ತ ವೀಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಿ.

Mantra 4

वहिष्ठेभिर्विहरन्यासि तन्तुमवव्ययन्नसितं देव वस्म । दविध्वतो रश्मयः सूर्यस्य चर्मेवावाधुस्तमो अप्स्वन्तः ॥

ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ವಾಹಕರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತೀ; ತಂತುವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ನೇಯ್ದಂತೆ. ಓ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದೇವಶಕ್ತಿ, ನೀನು ಕಪ್ಪು ಆವರಣವನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಬಿಡುತ್ತೀ. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು, ಹೊಡೆದು ಚೀರಿ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿವೆ—ಚರ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆಯುವಂತೆ—ಅಂತರಂಗದ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ.

Mantra 5

अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिवः स्कम्भः समृतः पाति नाकम् ॥

ಅನಾಯತ, ಅನಿಬದ್ಧ—ಇವನು ಹೇಗೆ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಯೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ? ಯಾವ ಸ್ವಧಾ (ಸ್ವನಿಯಮ)ದಿಂದ ಇವನು ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ—ಯಾರು ಇದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ? ದಿವಃ ಸ್ಕಂಭಃ (ಆಕಾಶಸ್ತಂಭ), ಋತದಲ್ಲಿ ಸಂಹತಗೊಂಡು, ನಾಕ (ಲೋಕ/ಆಕಾಶಗರ್ಭ)ವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕಾಪಾಡುವವನು.