Sukta 26

Mantra 1

वैश्वानरं मनसाग्निं निचाय्या हविष्मन्तो अनुषत्यं स्वर्विदम् । सुदानुं देवं रथिरं वसूयवो गीर्भी रण्वं कुशिकासो हवामहे ॥

ನಾವು ಹವಿಷ್ಮಂತಃ—ಅರ್ಪಣಧಾರಿಗಳು—ಮನಸಾ ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಿಚಾಯ್ಯ (ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನೋക്കി) ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ: ಚಲನೆಯ ಋತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು, ಸ್ವರ್ವಿದ್ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕದ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು). ವಸು—ಸಂಪತ್ತನ್ನು—ಬಯಸುವ ಕುಶಿಕರು ಗೀರ್ಭಿಃ (ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯಿಂದ) ಸುಧಾನು ದೇವನನ್ನು, ರಥಿರ (ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಂತ), ರಣ್ವ (ಆನಂದಕರ) ಅನ್ನು ಹವಾಮಹೆ.

Mantra 2

तं शुभ्रमग्निमवसे हवामहे वैश्वानरं मातरिश्वानमुक्थ्यम् । बृहस्पतिं मनुषो देवतातये विप्रं श्रोतारमतिथिं रघुष्यदम् ॥

ಅವಸ (ಸಹಾಯ)ಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಆ ಶುಭ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹವಾಮಹೆ—ವೈಶ್ವಾನರ, ಮಾತರಿಶ್ವಾನ್, ಉಕ್ಥ್ಯ (ಸ್ತುತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ). ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ದೇವತಾತಯೇ (ದೈವತ್ವದ ರೂಪಣೆಗೆ) ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು: ವಿಪ್ರ (ಪ್ರೇರಿತ ಋಷಿ), ಶ್ರೋತಾರ (ಶ್ರವಣಕর্ত), ಅತಿಥಿ (ಅಂತರಂಗ ಅತಿಥಿ), ರಘುಷ್ಯದ (ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವವನು).

Mantra 3

अश्वो न क्रन्दञ्जनिभिः समिध्यते वैश्वानरः कुशिकेभिर्युगेयुगे । स नो अग्निः सुवीर्यं स्वश्व्यं दधातु रत्नममृतेषु जागृविः ॥

ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಕುಶಿಕರಿಂದ ವೈಶ್ವಾನರ (ಅಗ್ನಿ) ಕುದುರೆಯ ಹಿನ್ನಾಟದಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಮೃತರ ನಡುವೆ ಜಾಗೃತನಾಗಿರುವ ಆ ಅಗ್ನಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ರತ್ನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ—ಸುವೀರ್ಯ, ಮತ್ತು ಸ್ವಶ್ವ್ಯ: ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಜೀವಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಯಥಾರ್ಥ ಅಧಿಪತ್ಯ.

Mantra 4

प्र यन्तु वाजास्तविषीभिरग्नयः शुभे सम्मिश्लाः पृषतीरयुक्षत । बृहदुक्षो मरुतो विश्ववेदसः प्र वेपयन्ति पर्वताँ अदाभ्याः ॥

ಅಗ್ನಿಗಳು ತಮ್ಮ ತವೀಷಿ (ಬಲ)ಯೊಂದಿಗೆ ವಾಜಗಳನ್ನು (ವಿಜಯ-ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು) ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಿ; ಶುಭ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಚಿತ್ತರೆಯಾದ (ಪೃಷತೀ) ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಯೋಕ್ತ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶ್ವವೇದಸ, ಅದಾಭ್ಯ, ಬೃಹದುಕ್ಷ (ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ-ಸ್ವರೂಪ) ಮರುತರು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾರೆ—ಸ್ಥಿರವಾದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Mantra 5

अग्निश्रियो मरुतो विश्वकृष्टय आ त्वेषमुग्रमव ईमहे वयम् । ते स्वानिनो रुद्रिया वर्षनिर्णिजः सिंहा न हेषक्रतवः सुदानवः ॥

ಅಗ್ನಿಶ್ರೀ (ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸು) ಹೊತ್ತಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಮರುತರ ಸಹಾಯವನ್ನು ನಾವು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ; ಅವರ ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಉಗ್ರ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ಗರ್ಜಿಸುವ ರುದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳು, ವರ್ಷನಿರ್ಣಿಜ (ಮಳೆಯ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಲದಿಂದ ಆವೃತ), ಸಿಂಹಗಳಂತೆ—ಹೇಷಕ್ರತವಃ (ಆವೇಗಮಯ ಸಂಕಲ್ಪದವರು) ಮತ್ತು ಸುದಾನವಃ (ಉದಾರ ದಾತರು).

Mantra 6

व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिरग्नेर्भामं मरुतामोज ईमहे । पृषदश्वासो अनवभ्रराधसो गन्तारो यज्ञं विदथेषु धीराः ॥

ವ್ರಾತದ ಮೇಲೆ ವ್ರಾತ, ಗಣದ ಮೇಲೆ ಗಣ—ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಾವು ಅಗ್ನಿಯ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಭಾಮವನ್ನೂ ಮರುತಗಳ ಓಜಸ್ಸನ್ನೂ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ಚಿತ್ತರ ಕುದುರೆಗಳವರಾಗಿ, ಅವಿಭ್ರ (ಮೋಡರಹಿತ) ದಾನವಂತರಾಗಿ, ಅವರು ವಿಧಥಗಳಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ—ಧೀರರು, ವಿವೇಕದಿಂದ ಚಲಿಸುವವರು.

Mantra 7

अग्निरस्मि जन्मना जातवेदा घृतं मे चक्षुरमृतं म आसन् । अर्कस्त्रिधातू रजसो विमानोऽजस्रो घर्मो हविरस्मि नाम ॥

ನಾನು ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಅಗ್ನಿ—ಜಾತವೇದ, ಎಲ್ಲ ಭವಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು. ಘೃತ (ಘೀದ ತೇಜಸ್ಸು) ನನ್ನ ಚಕ್ಷು; ಅಮೃತ ನನ್ನ ಆಸನ/ನಿವಾಸ. ನಾನು ಅರ್ಕ—ತ್ರಿಧಾತು ಆಧಾರಿತ ಪ್ರಮಾಣ, ರಜಸಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವವನು; ನಾನು ಅಜಸ್ರ ಘರ್ಮ (ತಪಸ್ಸಿನ ನಿರಂತರ ಉಷ್ಣತೆ); ಹೆಸರಿನಿಂದ ನಾನು ಹವಿ (ಹವಿಷ್ಯ) ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

Mantra 8

त्रिभिः पवित्रैरपुपोद्ध्यर्कं हृदा मतिं ज्योतिरनु प्रजानन् । वर्षिष्ठं रत्नमकृत स्वधाभिरादिद्द्यावापृथिवी पर्यपश्यत् ॥

ಮೂರು ಪವಿತ್ರಗಳಿಂದ (ಛಾನಣಿಗಳಿಂದ) ಅವನು ಅರ್ಕವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದನು; ಹೃದಯದಿಂದ ಮತಿಯನ್ನು—ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ. ಸ್ವಧಾಭಿಃ (ಸ್ವಶಕ್ತಿ/ಸ್ವವಿಧಿ)ಗಳಿಂದ ಅವನು ವರ್ಷಿಷ್ಠ ರತ್ನ—ಅತಿಪ್ರಚುರವಾಗಿ ಸುರಿಯುವ ನಿಧಿಯನ್ನು—ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಪರಿಯಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ನೋಡಿ ತಿಳಿದನು.

Mantra 9

शतधारमुत्समक्षीयमाणं विपश्चितं पितरं वक्त्वानाम् । मेळिं मदन्तं पित्रोरुपस्थे तं रोदसी पिपृतं सत्यवाचम् ॥

ನೂರಧಾರೆಯ ಉತ್ಸದಂತ ಝರಿಯು—ಅಕ್ಷಯ, ಕ್ಷೀಣಿಸದದು; ಉಚ್ಚರಿತ ವಚನಗಳ ಪಿತೃಸ್ವರೂಪನಾದ ವಿಪಶ್ಚಿತ್ ಋಷಿ—ಅವನನ್ನು ನಾನು ವಕ್ತ್ರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪಿತೃನ ವಿಶಾಲ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮದಿಸುವ ಮೇಳಿ; ಅವನನ್ನು ರೋದಸೀ—ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ—ಪೋಷಿಸಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನು ಸತ್ಯವಾಚಿ, ಸತ್ಯವೇ ಅವನ ವಾಣಿ.