Sukta 99

Mantra 1

कं नश्चित्रमिषण्यसि चिकित्वान्पृथुग्मानं वाश्रं वावृधध्यै । कत्तस्य दातु शवसो व्युष्टौ तक्षद्वज्रं वृत्रतुरमपिन्वत् ॥

ಹೇ ಚಿಕಿತ್ವಾನ್ (ಜ್ಞಾನಿ), ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೀನು ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಪೃಥುಗ್ಮಾನ್—ವಿಶಾಲಗಾಮಿ, ವಾಶ್ರ—ಪರಾಕ್ರಮಿ—ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲೆಂದು? ಉಷಸ್ಸಿನ ವ್ಯುಷ್ಟೌ (ಪ್ರಭಾತ-ವಿಸ್ಫೋಟ) ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಶವಸ್ (ಬಲ)ದ ದಾತನು ವಜ್ರವನ್ನು ತಕ್ಷಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ, ವೃತ್ರತುರ—ವೃತ್ರ-ವಿನಾಶಕ—ಆವರಣಕಾರನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು?

Mantra 2

स हि द्युता विद्युता वेति साम पृथुं योनिमसुरत्वा ससाद । स सनीळेभिः प्रसहानो अस्य भ्रातुर्न ऋते सप्तथस्य मायाः ॥

ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ದ್ಯುತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತಿ ಜೊತೆಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸಾಮ (ಸ್ತುತಿಗಾನ)ದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಅಸುರತ್ವ—ಪ್ರಭುತ್ವಶಕ್ತಿ—ದಿಂದ ಅವನು ವಿಶಾಲ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಆಸನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದೇ ನೀಡದ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಳನೆಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಸಹೋದರನ ಮಾಯೆಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲ.

Mantra 3

स वाजं यातापदुष्पदा यन्त्स्वर्षाता परि षदत्सनिष्यन् । अनर्वा यच्छतदुरस्य वेदो घ्नञ्छिश्नदेवाँ अभि वर्पसा भूत् ॥

ಅವನು ವಾಜ (ವಿಜಯ-ಬಲ)ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ದುಸ್ತರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ; ಸ್ವರ್-ಲೋಕ (ಸೂರ್ಯಲೋಕ)ವನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಲಾಭವನ್ನು ಬಯಸಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಶತದುರ—ನೂರು ಬಾಗಿಲಿನ ದುರ್ಗ—ದ ಅಚಲ ಜ್ಞಾನಿ (ವೇದ) ಶಿಶ್ನದೇವ—ಕು-ದೇವತೆಗಳನ್ನು—ಘಾತಿಸಿ ಕೆಡವಿದಾಗ, ಅವನು ಪ್ರಚಂಡ ದೀಪ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

स यह्व्योऽवनीर्गोष्वर्वा जुहोति प्रधन्यासु सस्रिः । अपादो यत्र युज्यासोऽरथा द्रोण्यश्वास ईरते घृतं वाः ॥

ಸ ಯಹ್ವ್ಯ (ವೇಗವಂತ) ಗೋವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಚಲಿಸುವ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಧನ್ಯ (ಯುದ್ಧ)ಗಳಲ್ಲಿ ಸಸ್ರಿ (ಓಡುತ್ತ) ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಲ್ಲದ, ಜೂಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ರಥಗಳಿವೆ, ದ್ರೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಗಳಿರುವವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಘೃತಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಚಲನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

Mantra 5

स रुद्रेभिरशस्तवार ऋभ्वा हित्वी गयमारेअवद्य आगात् । वम्रस्य मन्ये मिथुना विवव्री अन्नमभीत्यारोदयन्मुषायन् ॥

ಸ ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು—ಅಶಸ್ತವ (ನಿಂದನೀಯವಲ್ಲದುದನ್ನು) ಆರಿಸಿಕೊಂಡು—ಋಭ್ವಾ (ಕುಶಲ) ಗಯವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು. ವಮ್ರ (ಎಂಟುಮೇಡು/ಚಿಟ್ಟೆಗುಡ್ಡ)ದಲ್ಲಿದ್ದ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಅವನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ತೆರೆದನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅನ್ನದ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ಅಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ—ಕದ್ದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

Mantra 6

स इद्दासं तुवीरवं पतिर्दन्षळक्षं त्रिशीर्षाणं दमन्यत् । अस्य त्रितो न्वोजसा वृधानो विपा वराहमयोअग्रया हन् ॥

ಸ ಅವನೇ ದಾಸನನ್ನು—ತುವೀರವ (ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆಯವನು)—ಷಡಕ್ಷ (ಆರು ಕಣ್ಣುಗಳ) ಪತಿ, ತ್ರಿಶೀರ್ಷಾಣ (ಮೂರು ತಲೆಗಳ)ವನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ತ್ರಿತನು ಬಲದಿಂದ ವೃದ್ಧನಾಗಿ, ವಿಪಾ (ಲೋಹ-ಅಗ್ರ) ಅಗ್ರಯಾ ಆಯುಧದಿಂದ ವರಾಹನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದನು.

Mantra 7

स द्रुह्वणे मनुष ऊर्ध्वसान आ साविषदर्शसानाय शरुम् । स नृतमो नहुषोऽस्मत्सुजातः पुरोऽभिनदर्हन्दस्युहत्ये ॥

ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏಳುತ್ತಾ, ದ್ರೋಹಿ ಮಾನವನಿಗೆ—ಆಕ್ರಮಣಕಾರನಿಗೆ—ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಪುರುಷೋಚಿತನಾದ ನಹುಷನು, ನಮ್ಮೊಳಗಿಂದ ಸುಜಾತನು; ದಸ್ಯುಹತ್ಯೆಗೆ ಅರ್ಹನಾಗಿ, ದೃಢ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು (ಪುರಃ) ಒಡೆದು ತೆರೆದನು.

Mantra 8

सो अभ्रियो न यवस उदन्यन्क्षयाय गातुं विदन्नो अस्मे । उप यत्सीददिन्दुं शरीरैः श्येनोऽयोपाष्टिर्हन्ति दस्यून् ॥

ಮೇಯಲು ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿಗೆ ತವಕಿಸುವ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ, ಅವನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವಾಸಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ (ಕ್ಷಯ) ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ದೇಹಧಾರಿತ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೋಮದ ಬಳಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಕಬ್ಬಿಣದ ನಖಗಳಿರುವ ಶ್ಯೇನನಂತೆ ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

स व्राधतः शवसानेभिरस्य कुत्साय शुष्णं कृपणे परादात् । अयं कविमनयच्छस्यमानमत्कं यो अस्य सनितोत नृणाम् ॥

ಈ ಉಕ್ಕುವ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾ, ಅವನು ಕುತ್ಸನಿಗಾಗಿ ಶುಷ್ಣನನ್ನು ದಾರಿದ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟನು. ಈ ಸ್ವಾಮಿ, ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಕವಿಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿದನು—ಅತ್ಕನನ್ನು—ಅವನು ಅವನಿಗೂ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಜಯವನ್ನು (ಸನಿತ) ತರುವವನು.

Mantra 10

अयं दशस्यन्नर्येभिरस्य दस्मो देवेभिर्वरुणो न मायी । अयं कनीन ऋतुपा अवेद्यमिमीताररुं यश्चतुष्पात् ॥

ಈವನು ಪುರುಷಸಮಾನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನು—ದೇವರಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತನು, ವರುಣನಂತೆ ಮಾಯಾವಂತ (ಕಾರ್ಯಸಾಧಕ) ಅಧಿಪತಿ. ಈ ಯುವ ಋತುಪಾ (ಋತುಗಳ ರಕ್ಷಕ) ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು; ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತ ಆ ಸ್ಥಿರ ಆಧಾರವನ್ನು ಅವನು ಅಳೆಯಿಸಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.

Mantra 11

अस्य स्तोमेभिरौशिज ऋजिश्वा व्रजं दरयद्वृषभेण पिप्रोः । सुत्वा यद्यजतो दीदयद्गीः पुर इयानो अभि वर्पसा भूत् ॥

ಇವನ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಔಶಿಜ ಋಜಿಶ್ವನು ಪಿಪ್ರುವಿಗಾಗಿ ವೃಷಭನ ಬಲದಿಂದ ವ್ರಜ (ಕಟ್ಟೆ/ಆವರಣ)ವನ್ನು ಒಡೆದು ತೆರೆದನು. ಯಜ್ಞಾರ್ಹನು ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ (ಸುತ್ವಾ) ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಧೀ/ಗೀಃ (ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ)ಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾಡಿದನು; ಪುರಃ (ದುರ್ಗಗಳು) ಎದುರು ಮುಂಚೆ ಸಾಗುತ್ತ, ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತನಾದನು.

Mantra 12

एवा महो असुर वक्षथाय वम्रकः पड्भिरुप सर्पदिन्द्रम् । स इयानः करति स्वस्तिमस्मा इषमूर्जं सुक्षितिं विश्वमाभाः ॥

ಹೀಗೆ, ಹೇ ಮಹಾನ್ ಅಸುರ, ನಿನ್ನ ಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ವಮ್ರಕ (ಎಳೆ) ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಸರಿದು ಏರುತ್ತದೆ. ಅವನು (ಇಂದ್ರ), ಮುಂದುವರಿದು, ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಇಷ್ (ಪ್ರೇರಣೆ), ಊರ್ಜ್ (ಶಕ್ತಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ), ಸುಕ್ಷಿತಿ (ಸುಸ್ಥಿರ ವಾಸ), ಮತ್ತು ಸರ್ವ ಪ್ರಕಾಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.