Sukta 89

Mantra 1

इन्द्रं स्तवा नृतमं यस्य मह्ना विबबाधे रोचना वि ज्मो अन्तान् । आ यः पप्रौ चर्षणीधृद्वरोभिः प्र सिन्धुभ्यो रिरिचानो महित्वा ॥

ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿರಿ—ಅತಿಪುರುಷಾರ್ಥವಂತನನ್ನು; ಅವನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅತಿದೂರದ ಸೀಮೆಗಳೂ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿವೆ. ತನ್ನ ವಿಶಾಲತೆಗಳಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಮಹತ್ತ್ವದಿಂದ ನದಿಗಳ ಪಾರಕ್ಕೂ—ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ರೂಢಿ ಪ್ರವಾಹಗಳ ಪಾರಕ್ಕೂ—ತನ್ನನ್ನು ಹರಿದು ಹೊರಸೂಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

स सूर्यः पर्युरू वरांस्येन्द्रो ववृत्याद्रथ्येव चक्रा । अतिष्ठन्तमपस्यं न सर्गं कृष्णा तमांसि त्विष्या जघान ॥

ಅವನು ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನು; ಇಂದ್ರನು ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ರಥಮಾರ್ಗದ ಚಕ್ರಗಳಂತೆ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಯಾದ ಹರಿವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜ್ವಲಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಪ್ಪು ಅಂಧಕಾರಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Mantra 3

समानमस्मा अनपावृदर्च क्ष्मया दिवो असमं ब्रह्म नव्यम् । वि यः पृष्ठेव जनिमान्यर्य इन्द्रश्चिकाय न सखायमीषे ॥

ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ, ದಾರಿ ತಪ್ಪದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ—ಪೃಥಿವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದ್ಯೌದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸಮಾನವಾದ, ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನವೀನವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ. ಯಾರು ಬೆನ್ನು ತೆರೆದಂತೆ ಜನ್ಮಗಳ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತನೋ, ಆ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಸಖನನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 4

इन्द्राय गिरो अनिशितसर्गा अपः प्रेरयं सगरस्य बुध्नात् । यो अक्षेणेव चक्रिया शचीभिर्विष्वक्तस्तम्भ पृथिवीमुत द्याम् ॥

ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ವಚನಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಾಗಲಿ; ನಾನು ಸಾಗರದ ಬುಧ್ನದಿಂದ ನೀರನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಂದೆ. ಯಾರು ಶಚೀಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ, ಅಕ್ಷದ ಮೇಲೆ ಚಕ್ರದಂತೆ, ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪೃಥಿವಿಯನ್ನೂ ದ್ಯೌವನ್ನೂ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದನೋ.

Mantra 5

आपान्तमन्युस्तृपलप्रभर्मा धुनिः शिमीवाञ्छरुमाँ ऋजीषी । सोमो विश्वान्यतसा वनानि नार्वागिन्द्रं प्रतिमानानि देभुः ॥

ಅಂತವರೆಗೆ ತಲುಪುವ ಮನ್ಯು (ಕ್ರೋಧ) ಹೊಂದಿದವನು, ಬಲದ ತ್ರಿವಿಧ ಕವಚಧಾರಿ—ಧುನಿಯಂತೆ ಬಿರುಗಾಳಿ, ಶಿಮೀವಾನ್ ಅತಿವೇಗ, ಶರು (ಭಾಲ)ಧಾರಿ, ಋಜೀಷೀ (ತಾಮ್ರಧೂಳಿ)ಯುಕ್ತ. ಇಂದ್ರನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಸೋಮನು ರೂಪಿಸಿಲ್ಲ; ಆ ತಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸತ್ತ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ವನಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 6

न यस्य द्यावापृथिवी न धन्व नान्तरिक्षं नाद्रयः सोमो अक्षाः । यदस्य मन्युरधिनीयमानः शृणाति वीळु रुजति स्थिराणि ॥

ಯಾರನ್ನು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿ ಕೂಡ, ವಿಶಾಲ ಧನ್ವ (ವಿಸ್ತಾರ) ಕೂಡ, ಅಂತರಿಕ್ಷವೂ, ಅದ್ರಿ (ಸೋಮಪೇಷಣ ಕಲ್ಲುಗಳು) ಕೂಡ, ಸೋಮವೂ, ಅಕ್ಷ (ಪಾಶಗಳು) ಕೂಡ ತಡೆಯಲಾರವೋ—ಅವನ ಮನ್ಯು (ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸು/ಕ್ರೋಧ) ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವಾಗ. ಆಗ ಅದು ಮುರಿಯಲು ಕಠಿಣವಾದುದನ್ನೂ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಸ್ಥಿರ, ಅಚಲವೆನಿಸುವುದನ್ನೂ ಹರಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ.

Mantra 7

जघान वृत्रं स्वधितिर्वनेव रुरोज पुरो अरदन्न सिन्धून् । बिभेद गिरिं नवमिन्न कुम्भमा गा इन्द्रो अकृणुत स्वयुग्भिः ॥

ಇಂದ್ರನು ವೃತ್ರ (ಆವರಕ)ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಿ ಹೇಗೆ, ಅವನು ತಡೆಗೋಡೆಗಳ ಮುಂಭಾಗಗಳನ್ನು ಚೀರಿ ತೆರೆದು ಸಿಂಧುಗಳನ್ನು (ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು) ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿದನು—ಹೊಸ ಕುಂಭವನ್ನು ಒಡೆಯುವಂತೆ—ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಯುಗ್ಭಿಃ (ಸ್ವತಃ ಯುಕ್ತವಾದ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ) ಗಾಃ (ಪ್ರಕಾಶದ ಕಿರಣ-ಗೋವುಗಳನ್ನು) ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಿದನು.

Mantra 8

त्वं ह त्यदृणया इन्द्र धीरोऽसिर्न पर्व वृजिना शृणासि । प्र ये मित्रस्य वरुणस्य धाम युजं न जना मिनन्ति मित्रम् ॥

ನೀನೇ, ಓ ಇಂದ್ರ, ಋಣಯಾ (ಋತದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ) ಧೀರನಾಗಿರುವೆ; ಅಂಗದಲ್ಲಿನ ಸಂಧಿಯಂತೆ ನೀನು ವೃಜಿನ (ಕುಟಿಲತೆ)ಯನ್ನು ಮುರಿದುಬಿಡುತ್ತೀ. ಮಿತ್ರ-ವರುಣರ ಧಾಮ (ಆಸನ/ನಿವಾಸ)ವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವವರು, ಜೂತಸಹಚರನನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಜನರಂತೆ—ಮಿತ್ರ (ಸೌಹಾರ್ದ-ಸಮನ್ವಯ)ಕ್ಕೆ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Mantra 9

प्र ये मित्रं प्रार्यमणं दुरेवाः प्र संगिरः प्र वरुणं मिनन्ति । न्यमित्रेषु वधमिन्द्र तुम्रं वृषन्वृषाणमरुषं शिशीहि ॥

ಮಿತ್ರನನ್ನೂ ಆರ್ಯಮಣನನ್ನೂ ದುರ್ಭಾವದಿಂದ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡುವವರು, ಸಂಗಿರ (ಸಂವಿಧಾನ/ಸಂಘ)ವನ್ನೂ ವರುಣನನ್ನೂ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವವರು—ಅಂಥ ವಿರೋಧಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ತುಮ್ರ (ಉಗ್ರ) ವಧಾಯುಧವನ್ನು ನೆಟ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸು; ವೃಷಭನ ವೃಷ-ಬಲದಂತೆ, ಅರುಷ (ಕೆಂಪು) ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ, ವೈರವನ್ನೇ ಸಂಹರಿಸಲು.

Mantra 10

इन्द्रो दिव इन्द्र ईशे पृथिव्या इन्द्रो अपामिन्द्र इत्पर्वतानाम् । इन्द्रो वृधामिन्द्र इन्मेधिराणामिन्द्रः क्षेमे योगे हव्य इन्द्रः ॥

ಇಂದ್ರನು ದಿವ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ; ಇಂದ್ರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವವನು; ಇಂದ್ರನು ಜಲಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಇಂದ್ರನೇ ಪರ್ವತಗಳಿಗೂ ಅಧಿಪತಿ. ಇಂದ್ರನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ಶಕ್ತಿಗಳವನು; ಇಂದ್ರನೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ವಿವೇಕಗಳವನು. ಕ್ಷೇಮದಲ್ಲೂ ಯೋಗದಲ್ಲಿ (ಕಾರ್ಯಸಂಯೋಜನದಲ್ಲಿ) ಹವ್ಯದಿಂದ ಆಹ್ವಾನನೀಯನು—ಅವನೇ ಇಂದ್ರ, ಇಂದ್ರ.

Mantra 11

प्राक्तुभ्य इन्द्रः प्र वृधो अहभ्यः प्रान्तरिक्षात्प्र समुद्रस्य धासेः । प्र वातस्य प्रथसः प्र ज्मो अन्तात्प्र सिन्धुभ्यो रिरिचे प्र क्षितिभ्यः ॥

ರಾತ್ರಿಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ, ವೃದ್ಧಿಯ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ; ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ, ಸಮುದ್ರದ ಧಾಸೆ (ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಆಸನ)ದಿಂದ; ವಾಯುವಿನ ವಿಶಾಲ ಪ್ರಥಸದಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಅತಿದೂರ ಅಂತ್ಯದಿಂದ—ನದಿಗಳಿಂದ ಅವನು ಸುರಿದನು, ಕ್ಷಿತಿಗಳಿಂದ (ಲೋಕ-ನಿವಾಸಗಳಿಂದ)ಲೂ ಸುರಿದನು: ತನ್ನ ದಾನದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು.

Mantra 12

प्र शोशुचत्या उषसो न केतुरसिन्वा ते वर्ततामिन्द्र हेतिः । अश्मेव विध्य दिव आ सृजानस्तपिष्ठेन हेषसा द्रोघमित्रान् ॥

ಜ್ವಲಿಸುವ ಉಷಸ್ಸಿನ ಕೇತು (ಸಂಕೇತ) ಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸು; ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಅಕ್ಷಯ ಹೇತಿ (ಶಸ್ತ್ರ) ತನ್ನ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲಿ. ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಅವರನ್ನು ಭೇದಿಸು—ನೀನು ದ್ಯೌದಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಎಸೆದುಬಿಡುವವನು; ಅತಿತಪ್ತ ಹೇಷಾ (ಉಗ್ರ ವೇಗ)ದಿಂದ ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿಗಳನ್ನು, ಋತ-ಸೌಹಾರ್ದವನ್ನು ವಿಕೃತಿಗೊಳಿಸುವವರನ್ನು ದಹಿಸು.

Mantra 13

अन्वह मासा अन्विद्वनान्यन्वोषधीरनु पर्वतासः । अन्विन्द्रं रोदसी वावशाने अन्वापो अजिहत जायमानम् ॥

ತಿಂಗಳ ನಂತರ ತಿಂಗಳು ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು; ಅರಣ್ಯಗಳು ಅನುಸರಿಸಿದವು, ಔಷಧಿಗಳು ಅನುಸರಿಸಿದವು, ಪರ್ವತಗಳು ಅನುಸರಿಸಿದವು. ಘೋಷಿಸುತ್ತಿರುವ ರೋದಸಿ—ಎರಡು ಲೋಕಗಳು—ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವು; ಜನ್ಮಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಅವನ ಹಿಂದೆ ನೀರುಗಳೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದವು—ವಿಜಯಶಕ್ತಿಯ ಆಗಮನ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

Mantra 14

कर्हि स्वित्सा त इन्द्र चेत्यासदघस्य यद्भिनदो रक्ष एषत् । मित्रक्रुवो यच्छसने न गावः पृथिव्या आपृगमुया शयन्ते ॥

ಯಾವಾಗ ನಿಜವಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಆ ಚೇತ್ಯಾ (ಗ್ರಹಣಶಕ್ತಿ/ಜಾಗೃತಿ) ಉದಯಿಸುವುದು—ನೀನು ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸುವ ರಕ್ಷಸ್ಸನ್ನು ಭೇದಿಸುವಾಗ? ಏಕೆಂದರೆ ಮಿತ್ರಕ್ರು (ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿ) ಜನರು, ವಧಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿನ ಹಸುಗಳಂತೆ, ಪೃಥಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ—ಆ (ಬಲ)ದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೊತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವರು.

Mantra 15

शत्रूयन्तो अभि ये नस्ततस्रे महि व्राधन्त ओगणास इन्द्र । अन्धेनामित्रास्तमसा सचन्तां सुज्योतिषो अक्तवस्ताँ अभि ष्युः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ! ಶತ್ರುಭಾವದಿಂದ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಹರಡಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ದಳಗಳಿಂದ ಮಹತ್ತಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವರು—ಅಂಥ ವಿರೋಧಿಗಳು ಅಂಧಕಾರರೂಪ ತಮಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಹೋಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಸುಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತು ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಲಿ.

Mantra 16

पुरूणि हि त्वा सवना जनानां ब्रह्माणि मन्दन्गृणतामृषीणाम् । इमामाघोषन्नवसा सहूतिं तिरो विश्वाँ अर्चतो याह्यर्वाङ् ॥

ಏಕೆಂದರೆ ಜನರ ಅನೇಕ ಸೋಮ-ಸವನಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಹಾಡುವ ಋಷಿಗಳ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿಗಳು (ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿವಚನಗಳು) ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಆಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಈ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಹೂತಿಗೆ ಬಾ; ಇತರ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಚಕರನ್ನು ಮೀರಿ, ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಾ.

Mantra 17

एवा ते वयमिन्द्र भुञ्जतीनां विद्याम सुमतीनां नवानाम् । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो विश्वामित्रा उत त इन्द्र नूनम् ॥

ಹೀಗಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ! ನಿನ್ನ ಸದಾ ನವೀನವಾದ ಸುಭೋಗಗಳನ್ನು—ಸುಮತಿಯ ಆನಂದದ ದಾನಗಳನ್ನು—ನಾವು ತಿಳಿದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗೋಣ. ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಉಷಸ್ಸಿನ (ಪ್ರಭಾತದ) ರಕ್ಷಾ-ಸಹಾಯದಿಂದ ನಾವು ತಿಳಿಯೋಣ; ನಾವು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು—ಮತ್ತು ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈಗಲೂ—ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ.

Mantra 18

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

ಶುಭ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಮಘವಾನ್ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಈ ಯಜ್ಞಭಾರದಲ್ಲಿ, ವಾಜಸಾತಿ—ಸಮೃದ್ಧಿ-ವಿಜಯದಲ್ಲಿ, ಅತಿಪುರುಷಾರ್ಥವಂತನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಮರಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಕೇಳುವ, ಉಗ್ರನನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ; ವೃತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ, ಧನಗಳ ಸಂಜಿತ—ವಿಜಯಿಯು ಅವನೇ.