Sukta 140

Mantra 1

अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते अर्चयो विभावसो । बृहद्भानो शवसा वाजमुक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे ॥

ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಶ್ರವಃ (ಕೀರ್ತಿ) ಮತ್ತು ವಯಃ (ಪೋಷಕ ಸಮೃದ್ಧಿ) ಮಹತ್ತಾದವು; ಹೇ ವಿಭಾವಸು (ಸರ್ವಪ್ರಕಾಶಕ), ನಿನ್ನ ಜ್ವಲಂತ ಅರ್ಚಯಃ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಹೇ ಬೃಹದ್ಭಾನು (ವಿಶಾಲ ತೇಜಸ್ವಿ), ನೀನು ನಿನ್ನ ಶವಸ್ (ಬಲ)ದಿಂದ ದಾಶುಷೇ (ದಾನಕর্ত) ಕವಿಗೆ ಉಕ್ಥ್ಯ ವಾಜ (ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಜಯಶಕ್ತಿ/ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 2

पावकवर्चाः शुक्रवर्चा अनूनवर्चा उदियर्षि भानुना । पुत्रो मातरा विचरन्नुपावसि पृणक्षि रोदसी उभे ॥

ಪಾವಕವರ್ಚಾಃ (ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ತೇಜಸ್ಸು), ಶುಕ್ರವರ್ಚಾ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ತೇಜಸ್ಸು), ಅನೂನವರ್ಚಾ (ಅಕ್ಷಯ ತೇಜಸ್ಸು)ಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಾನು (ಕಿರಣ)ದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಉದಯಿಸುತ್ತೀ. ಎರಡು ಮಾತೃಗಳು (ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ)ಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಪುತ್ರನಂತೆ, ನಮ್ಮ ನೆರವಿಗಾಗಿ ನೀನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೀ; ನೀನು ರೋದಸೀ—ಉಭೇ, ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು (ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ) ತುಂಬಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 3

ऊर्जो नपाज्जातवेदः सुशस्तिभिर्मन्दस्व धीतिभिर्हितः । त्वे इषः सं दधुर्भूरिवर्पसश्चित्रोतयो वामजाताः ॥

ಊರ್ಜೋ ನಪಾತ್, ಜಾತವೇದಸ್ (ಜನ್ಮಗಳ ಜ್ಞಾತ), ನಮ್ಮ ಸುಶಸ್ತಿಭಿಃ (ಶುಭ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ) ಆನಂದಿಸು, ನಮ್ಮ ಧೀತಿಭಿಃ (ಧ್ಯಾನ-ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ) ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು. ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಇಷಃ (ಪ್ರೇರಣೆಗಳು/ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು) ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿವೆ—ಬಹುರೂಪ, ಬಹು ತೇಜಸ್ವಿ, ಚಿತ್ರೋತಯಃ (ವಿವಿಧ ಸಹಾಯಗಳಿರುವ), ವಾಮಜಾತಾಃ (ಆನಂದದಿಂದ ಜನಿಸಿದ).

Mantra 4

इरज्यन्नग्ने प्रथयस्व जन्तुभिरस्मे रायो अमर्त्य । स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि सानसिं क्रतुम् ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತನಾಗಿ, ಅಮರನಾದ ನೀನು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಜನಸಮೂಹಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸು; ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ರಾಯಃ—ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಹರಡು. ನೀನು ನಿನ್ನ ದರ್ಶನೀಯ ವಪುಸ್ಸಿನ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯ; ನೀನು ಸಾನಸಿ ಕ್ರತು—ಜಯವನ್ನು ತರುವ ಸಂಕಲ್ಪ-ಶಕ್ತಿ, ಕಾರ್ಯದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಪ್ರೇರಣೆ—ಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತೀಯ.

Mantra 5

इष्कर्तारमध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तं राधसो महः । रातिं वामस्य सुभगां महीमिषं दधासि सानसिं रयिम् ॥

ನೀನು ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞದ ಇಷ್ಕರ್ತಾ—ರೂಪಿಸುವವನು—ಪ್ರಚೇತಸ್—ದೂರದರ್ಶಿ—ಮತ್ತು ಮಹತ್ ರಾಧಸಃ—ಐಶ್ವರ್ಯದ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ—ವಾಸಿಸುವವನು. ನೀನು ವಾಮ—ಪ್ರಿಯ—ಆನಂದದ ರಾತಿ, ಶುಭಾಗ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದುದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀಯ; ನೀನು ಮಹೀ ಇಷಂ—ಮಹಾ ಪ್ರೇರಣೆ—ಮತ್ತು ಸಾನಸಿ ರಯಿ—ಜಯಕರ ಧನ-ಸಮೃದ್ಧಿ, ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪೂರ್ಣತೆ—ಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯ.

Mantra 6

ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतमग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः । श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा ॥

ಮನುಷ್ಯರು ಸುಮ್ನ—ಆನಂದ-ಕಲ್ಯಾಣ—ಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪುರಃ, ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಋತಾವಾನ್, ಮಹಿಷ, ವಿಶ್ವದರ್ಶತ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು. ಹೇ ದೈವ್ಯ, ಶ್ರುತ್ಕರ್ಣ—ಜಾಗೃತ ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನೇ—ಮತ್ತು ಸಪ್ರಥಸ್ತಮ—ಅತಿವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸುವವನೇ—ನಿನ್ನನ್ನು ಮಾನುಷ ಯುಗಗಳು ತಮ್ಮ ಗಿರಾ—ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿ—ಯಿಂದ ಹಾಡಿವೆ.