Sukta 57

Mantra 1

प्र मंहिष्ठाय बृहते बृहद्रये सत्यशुष्माय तवसे मतिं भरे । अपामिव प्रवणे यस्य दुर्धरं राधो विश्वायु शवसे अपावृतम् ॥

ಅತಿ ಮಹಿಷ್ಠನಾದ, ಮಹತ್ತಾದ, ವಿಶಾಲ ಸಂಪತ್ತಿನ ಧಾರಕನಾದ, ಸತ್ಯ-ಶುಷ್ಮ (ನಿಜ ಪರಾಕ್ರಮ)ವಂತನಾದ, ತವಸ್ವಿ (ಬಲಿಷ್ಠ) ದೇವನ ಕಡೆಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಮತಿ (ಚಿಂತನೆ-ಸ್ತುತಿ)ಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ತರುತ್ತೇನೆ. ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಂತೆ, ಯಾರ ದುರ್ಧರ (ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟವಾದ) ರಾಧಸ್ (ದಾನ-ಸಮೃದ್ಧಿ) ವಿಶ್ವಾಯು—ಎಲ್ಲರ ಜೀವಿತಕ್ಕಾಗಿ—ಅಪಾವೃತ (ತೆರೆದಂತೆ ಹರಿದು) ಶವಸ್ (ಸ್ಥಿರ ಶಕ್ತಿ)ಗಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 2

अध ते विश्वमनु हासदिष्टय आपो निम्नेव सवना हविष्मतः । यत्पर्वते न समशीत हर्यत इन्द्रस्य वज्रः श्नथिता हिरण्ययः ॥

ನಂತರ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು; ಹವಿಷ್ಮಾನ್ (ಹವಿಷ್ ಧಾರಕ)ನ ಸವನಗಳು (ಸೋಮ ಪೀಡನೆಗಳು) ಕಡೆಗೆ ನೀರುಗಳು ತಗ್ಗಿನ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ ಹರಿದು ಬಂದವು. ಹರ್ಯತ (ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ) ಇಂದ್ರನ ಹಿರಣ್ಯಯ (ಸುವರ್ಣ) ವಜ್ರವು ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳದೆ ಅದನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದಾಗ.

Mantra 3

अस्मै भीमाय नमसा समध्वर उषो न शुभ्र आ भरा पनीयसे । यस्य धाम श्रवसे नामेन्द्रियं ज्योतिरकारि हरितो नायसे ॥

ಈ ಭೀಮ (ಭಯಂಕರ) ದೇವನಿಗಾಗಿ ಅಧ್ವರ (ಯಜ್ಞ)ದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿರಿ; ಉಷಾ (ಪ್ರಭಾತ)ದಂತೆ ಶುಭ್ರ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ) ಆಹುತಿಯನ್ನು ಪನೀಯ (ಪ್ರಿಯ, ಪೋಷಕ)ವಾಗಿ ತಂದುಕೊಡಿ. ಯಾರ ಧಾಮ (ನಿವಾಸ) ಶ್ರವಸ್ (ಯಶಸ್ಸು)ಗಾಗಿ ಇದೆ; ಯಾರ ನಾಮದಲ್ಲೇ ಇಂದ್ರಿಯ (ಆಧಿಪತ್ಯ-ಶಕ್ತಿ) ಇದೆ; ನಾಯಸೇ (ಮುಂದೆ ನಡೆಸಲು) ಜ್ಯೋತಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ—ಯಾತ್ರೆಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಹರಿತ (ಹಸಿರು) ಅಶ್ವಗಳಂತೆ.

Mantra 4

इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो । नहि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्क्षोणीरिव प्रति नो हर्य तद्वचः ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ಪುರುಷ್ಟುತ (ಬಹುಜನರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೇ), ಇವು ನಿನ್ನದೇ; ಮತ್ತು ನಾವು ಸಹ ನಿನ್ನವರೇ—ಓ ಪ್ರಭೂವಸು—ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಅಧಿಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಓ ಗಿರ್ವಣ (ಸ್ತುತಿಪ್ರಿಯ), ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನಮ್ಮ ಗಿರಃ (ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿ)ಯನ್ನು ಭೂಮಿ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವಂತೆ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾರರು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಹರ್ಯ (ಹರಿ-ಅಶ್ವವಾಹನ), ನಮ್ಮ ಈ ವಚನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Mantra 5

भूरि त इन्द्र वीर्यं तव स्मस्यस्य स्तोतुर्मघवन्काममा पृण । अनु ते द्यौर्बृहती वीर्यं मम इयं च ते पृथिवी नेम ओजसे ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯ (ವೀರಶಕ್ತಿ) ಅಪಾರವಾಗಿದೆ; ನಾವು ನಿನ್ನವರೇ. ಓ ಮಘವನ್, ಈ ಸ್ತೋತೃನ ಕಾಮವನ್ನು ಪೂರೈಸು. ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ವಿಶಾಲ ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ) ಮತ್ತು ಈ ಪೃಥಿವಿಯೂ ನಿನ್ನ ಓಜಸ್ (ಬಲ)ಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 6

त्वं तमिन्द्र पर्वतं महामुरुं वज्रेण वज्रिन्पर्वशश्चकर्तिथ । अवासृजो निवृताः सर्तवा अपः सत्रा विश्वं दधिषे केवलं सहः ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ಓ ವಜ್ರಿನ್, ನೀನು ಆ ಮಹಾ ವಿಶಾಲ ಪರ್ವತವನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಚೀರಿ, ಅದರ ಸಂಧಿಗಳವರೆಗೆ ಒಡೆದೆಯೆ. ತಡೆಹಿಡಿದಿದ್ದ ಜಲಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೆಳಗೆ ಬಿಡಿಸಿದೆ—ಅವು ಹರಿಯಲೆಂದು; ಮತ್ತು ನೀನು ಏಕಾಗ್ರ, ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಸಹಸ್ (ಸಂಘನಿತ ಪರಾಕ್ರಮ)ದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೀ.