Sukta 127

Mantra 1

अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसुं सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् । य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा । घृतस्य विभ्राष्टिमनु वष्टि शोचिषाजुह्वानस्य सर्पिषः ॥

ನಾನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೋತಾರನೆಂದು ಮನಗಾಣುತ್ತೇನೆ—ದಾನಶೀಲನಾಗಿ, ವಸುಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಸಹಸದ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಜಾತವೇದಸನಾಗಿ, ವಿಪ್ರನಾಗಿ—ಹೌದು, ಜಾತವೇದಸ. ಸ್ವಧ್ವರದಿಂದ ತನ್ನದೇ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವ ಯಜ್ಞವಿರುವ ಆ ದೇವನು, ದೇವರ ದೈವಿಕ ಕೃಪಾ (ಕೃಪಾ)ಯೊಂದಿಗೆ; ಘೃತದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಝಳಕನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಶೋಚಿಷಾ—ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ—ಆಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸುವವನ ಸರ್ಪಿಸ್ (ಘೀ)ವನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

यजिष्ठं त्वा यजमाना हुवेम ज्येष्ठमङ्गिरसां विप्र मन्मभिर्विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः । परिज्मानमिव द्यां होतारं चर्षणीनाम् । शोचिष्केशं वृषणं यमिमा विशः प्रावन्तु जूतये विशः ॥

ಯಜಿಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಯಜಮಾನರು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ—ಅಂಗಿರಸರಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನೇ, ಓ ವಿಪ್ರ—ಮನ್ಮ-ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮನ್ಮ-ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ. ಪರಿಜ್ಮಾನನಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ವಲಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವನೇ, ನೀನು ಜನಗಳ ಹೋತಾರ; ಶೋಚಿಷ್ಕೇಶ, ವೃಷಣ—ಬಲವಂತ: ಈ ವಿಶಃ (ಸಮುದಾಯಗಳು) ಅವನನ್ನು ಜೂತಯೇ—ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ—ಪೋಷಿಸಲಿ.

Mantra 3

स हि पुरू चिदोजसा विरुक्मता दीद्यानो भवति द्रुहंतरः परशुर्न द्रुहंतरः । वीळु चिद्यस्य समृतौ श्रुवद्वनेव यत्स्थिरम् । निःषहमाणो यमते नायते धन्वासहा नायते ॥

ಸ ಹಿ ಪುರೂ ಚಿದ್ ಓಜಸಾ, ವಿರುಕ್ಮತಾ ದೀದ್ಯಾನಃ, ದ್ರುಹಂತರಃ—ಪರಶುವಿನಂತೆ—ಅತಿಭಯಂಕರ ಪ್ರಹಾರಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವನವೃಕ್ಷದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾದುದೂ ಅವನ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ವಾಲುತ್ತದೆ; ನಿಃಸಹಮಾಣನಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾನೆ, ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ—ಧನ್ವಾಸಹಾ, ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 4

दृळ्हा चिदस्मा अनु दुर्यथा विदे तेजिष्ठाभिररणिभिर्दाष्ट्यवसेऽग्नये दाष्ट्यवसे । प्र यः पुरूणि गाहते तक्षद्वनेव शोचिषा । स्थिरा चिदन्ना नि रिणात्योजसा नि स्थिराणि चिदोजसा ॥

ದೃಢಾ ಚಿದ್ ಅಸ್ಮಾ ಅನು ದುರ್ಯಥಾ ವಿದೆ; ತೇಜಿಷ್ಠಾಭಿಃ ಅರಣಿಭಿಃ ಅವಸೇ ಅಗ್ನಯೇ ದಾಷ್ಟಿ—ಅವಸೇ ದಾಷ್ಟಿ. ಪ್ರ ಯಃ ಪುರೂಣಿ ಗಾಹತೇ, ತಕ್ಷದ್ ವನೇವ ಶೋಚಿಷಾ; ಓಜಸಾ ಸ್ಥಿರಾ ಚಿದ್ ಅನ್ನಾ ನಿ ರಿಣಾತಿ, ಓಜಸಾ ಸ್ಥಿರಾಣಿ ಚಿದ್ ನಿ ರಿಣಾತಿ.

Mantra 5

तमस्य पृक्षमुपरासु धीमहि नक्तं यः सुदर्शतरो दिवातरादप्रायुषे दिवातरात् । आदस्यायुर्ग्रभणवद्वीळु शर्म न सूनवे । भक्तमभक्तमवो व्यन्तो अजरा अग्नयो व्यन्तो अजराः ॥

ತಮಸ್ಯ ಪೃಕ್ಷಮ್ ಉಪರಾಸು ಧೀಮಹಿ—ಯಃ ನಕ್ತಂ ಸುದರ್ಶನತರೋ ದಿವಾತರಾತ್, ಅಪ್ರಾಯುಷೇ ದಿವಾತರಾತ್. ಆದ್ ಅಸ್ಯ ಆಯುಃ ಗ್ರಭಣವದ್ ವೀಳು ಶರ್ಮ ನ ಸೂನವೇ; ಭಕ್ತಮ್ ಅಭಕ್ತಮ್ ಅವೋ ವ್ಯಂತೋ ಅಜರಾ ಅಗ್ನಯೋ—ವ್ಯಂತೋ ಅಜರಾಃ.

Mantra 6

स हि शर्धो न मारुतं तुविष्वणिरप्नस्वतीषूर्वरास्विष्टनिरार्तनास्विष्टनिः । आदद्धव्यान्याददिर्यज्ञस्य केतुरर्हणा । अध स्मास्य हर्षतो हृषीवतो विश्वे जुषन्त पन्थां नरः शुभे न पन्थाम् ॥

ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮರುತ್-ಗಣದಂತೆ—ಘೋಷವಾಗಿ ನಾದಿಸುವವನು; ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವತ್ತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಇಷ್ಟನಿಃ (ಇಚ್ಛಿತ ನಾಯಕ), ಸಂಕಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಇಷ್ಟನಿಃ. ಅವನು ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನೇ ಗ್ರಾಹಕ—ಯಜ್ಞದ ಕೇತು (ಧ್ವಜ-ಚಿಹ್ನ), ಅರ್ಹಣಾ (ವಂದನೀಯ). ನಂತರ ಅವನು ಹರ್ಷಿಸಿ ಹೃಷೀವಾನ್ (ಹರ್ಷಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದವನು) ಆಗಿರುವಾಗ, ಎಲ್ಲ ನರುಗಳು ಶುಭಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು—ಶುಭ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ—ಆನಂದದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 7

द्विता यदीं कीस्तासो अभिद्यवो नमस्यन्त उपवोचन्त भृगवो मथ्नन्तो दाशा भृगवः । अग्निरीशे वसूनां शुचिर्यो धर्णिरेषाम् । प्रियाँ अपिधीँर्वनिषीष्ट मेधिर आ वनिषीष्ट मेधिरः ॥

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ಎತ್ತಿದ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಸ್ತೋತಾರರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವಾಗ, ಭೃಗುಗಳು ಮಥನಮಾಡುತ್ತಾ ದಾನರೂಪವಾದ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿ ವಸುಗಳ (ಸಂಪತ್ತಿನ) ಅಧಿಪತಿ; ಶುದ್ಧನಾದ ಅವನು ಅವುಗಳ ಧಾರಕ ಮತ್ತು ಆಧಾರ. ಮೇಧಿರ (ಜ್ಞಾನಿ) ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಗುಪ್ತ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲಿ; ಮೇಧಿರ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿಸಲಿ.

Mantra 8

विश्वासां त्वा विशां पतिं हवामहे सर्वासां समानं दम्पतिं भुजे सत्यगिर्वाहसं भुजे । अतिथिं मानुषाणां पितुर्न यस्यासया । अमी च विश्वे अमृतास आ वयो हव्या देवेष्वा वयः ॥

ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜನಸಮೂಹಗಳ ಪತಿಯಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ—ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ದಂಪತಿ (ಗೃಹಾಧಿಪತಿ) ಯಾಗಿ—ನಿನ್ನ ಪೋಷಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು, ಸತ್ಯಗಿರ್ವಾಹಸ (ಸತ್ಯ ವಾಣಿಯ ವಾಹಕ) ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು. ನೀನು ಮನುಷ್ಯರ ಅತಿಥಿ—ಪಿತೆಯಂತೆ, ತನ್ನ ಸಮೀಪತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕೂತಿರುವುದರಿಂದ. ಮತ್ತು ಆ ಎಲ್ಲ ಅಮೃತ ದೇವರುಗಳು ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿ; ಅವರು ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವರೊಳಗೆ ತಲುಪಿಸಲಿ.

Mantra 9

त्वमग्ने सहसा सहन्तमः शुष्मिन्तमो जायसे देवतातये रयिर्न देवतातये । शुष्मिन्तमो हि ते मदो द्युम्निन्तम उत क्रतुः । अध स्मा ते परि चरन्त्यजर श्रुष्टीवानो नाजर ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ಸಹಸದಿಂದಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಜಯಶೀಲನು; ದೇವತ್ವಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಶೂಷ್ಮವಂತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತೀ—ಆ ದೇವತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಯಂತೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ) ಅತ್ಯಂತ ಶೂಷ್ಮವಂತ, ನಿನ್ನ ದ್ಯುಮ್ನ (ಪ್ರಕಾಶ-ಯಶಸ್ಸು) ಅತ್ಯಂತ ದೀಪ್ತ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪ/ಕರ್ಮಶಕ್ತಿ) ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಆದಕಾರಣ, ಓ ಅಜರ (ಅವೃದ್ಧ), ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಶ್ರುಷ್ಟಿವಾನ (ಆಜ್ಞಾಪಾಲಕರು) ಅಜರನಂತೆ ಪರಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 10

प्र वो महे सहसा सहस्वत उषर्बुधे पशुषे नाग्नये स्तोमो बभूत्वग्नये । प्रति यदीं हविष्मान्विश्वासु क्षासु जोगुवे । अग्रे रेभो न जरत ऋषूणां जूर्णिर्होत ऋषूणाम् ॥

ನಿಮಗಾಗಿ—ಮಹಾನ್, ಸಹಸದಿಂದ ಸಹಸ್ವಂತ, ಉಷರ್ಬುಧ (ಉಷಸ್ಸನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವವ), ಪಶುಷೇ (ಪಶುವೃದ್ಧಿ ನೀಡುವವ) ಅಗ್ನಿಗಾಗಿ—ಸ್ತೋಮ (ಸ್ತುತಿ) ಉಂಟಾಗಲಿ, ಅಗ್ನಿಗಾಗಿ. ಹವಿಷ್ಮಾನ್ (ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವ) ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುವಾಗ, ಅವನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಗ್ರದಲ್ಲಿ, ರೇಭ (ಗಾಯಕ) ನಂತೆ, ಅವನು ಜರಾತ (ವೃದ್ಧ) ಆಗುವುದಿಲ್ಲ—ಋಷಿಗಳ ಜೂರ್ಣಿ (ವೇಗವಂತ) ಹೋತೃ, ಋಷಿಗಳ ಜೂರ್ಣಿ ಹೋತೃ.

Mantra 11

स नो नेदिष्ठं ददृशान आ भराग्ने देवेभिः सचनाः सुचेतुना महो रायः सुचेतुना । महि शविष्ठ नस्कृधि संचक्षे भुजे अस्यै । महि स्तोतृभ्यो मघवन्त्सुवीर्यं मथीरुग्रो न शवसा ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ದೃಶ್ಯಮಾನನಾಗಿ, ನಮಗೆ ಅತಿನಿಕಟವಾದ ದರ್ಶನವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು; ಸುಚೇತುನಾ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ) ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ ಬಾ, ಮತ್ತು ಸುಚೇತುನಾ ಮಹಾ ರಾಯ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ಓ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ, ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಚಕ್ಷೇ (ಸಹ-ದರ್ಶನ) ಮತ್ತು ಭುಜೇ (ಭೋಗ/ಉಪಯೋಗ) ಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮಹತ್ತಾಗಿಸು. ಓ ಮಘವನ್, ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಸುವೀರ್ಯ (ವೀರ್ಯ-ಶಕ್ತಿ) ಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಉಗ್ರನಂತೆ, ಬಲದಿಂದ ಮಥಿಸುವವನು.