Sukta 1.105
यज्ञं पृच्छाम्यवमं स तद्दूतो वि वोचति । क्व ऋतं पूर्व्यं गतं कस्तद्बिभर्ति नूतनो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥
yajñáṃ pṛcchāmy avamáṃ sá tád dūtó ví vocati | kvà ṛtáṃ pū́rvyaṃ gatáṃ kás tád bibharti nū́tano vittáṃ me asyá rodasī ||
ನಾನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅದರ ಅವಮ (ಅತಿಕೀಳ) ಆಸನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ದೂತನಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ‘ಪೂರ್ವ್ಯ ಋತ—ಪ್ರಾಚೀನ ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು? ಅದನ್ನು ಈಗ ನೂತನವಾಗಿ ಯಾರು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ?’—ಹೇ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ, ಇದು ನನ್ನ ಹುಡುಕಾಟದ ವಿಟ್ಟ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.