Sarga 32

Verse 1

Description of the four sons of Brahma and the dynasty of Kusanabha-- enraged Windgod turns the daughters of Kusanabha into humpedback ones.ब्रह्मयोनिर्महानासीत्कुशो नाम महातपा:।अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजक:।।।।

ಬ್ರಹ್ಮಜನ್ಯನಾದ ಕುಶನೆಂಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಒಬ್ಬ ಮಹರ್ಷಿ ಇದ್ದನು; ಅಕ್ಲಿಷ್ಟ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಧರ್ಮಜ್ಞಾನಿ, ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸುವವನು.

Verse 2

स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुगुणोल्बणान्।वैदर्भ्यां जनयामास चतुरस्सदृशान् सुतान्।।।।कुशाम्बं कुशनाभं च अधूर्तरजसं वसुम्।

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಯೋಗ್ಯಳೂ ಸುಗುಣಸಂಪನ್ನಳೂ ಆದ ವೈದರ್ಭಿ ಕುಲೀನ ರಾಜಕುಮಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗಗೊಂಡು, ತನ್ನಂತೆಯೇ ಗುಣವಂತರಾದ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು—ಕುಶಾಂಬ, ಕುಶನಾಭ, ಅಧೂರ್ತರಜಸ ಮತ್ತು ವಸು.

Verse 3

दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया।।।।तानुवाच कुश: पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिन:।

ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ, ದೀಪ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಮಹೋತ್ಸವಾಹಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಚನರಾದ ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಕುಶನು ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.

Verse 4

क्रियतां पालनं पुत्रा: धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम्।।।।ऋषेस्तु वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसम्मता:।निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा।।।।

ಪುತ್ರರೇ, ಧರ್ಮಯುಕ್ತವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲನೆ ಮಾಡಿರಿ; ಆ ರೀತಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ನೀವು ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ॥

Verse 5

क्रियतां पालनं पुत्रा: धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम्।।1.32.4।।ऋषेस्तु वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसम्मता:।निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा।।1.32.5।।

ಋಷಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲೋಕಸಮ್ಮತವಾದ ಆ ನಾಲ್ವರು ರಾಜಕುಮಾರರು ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪುರಾತನ ನಗರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು॥

Verse 6

कुशाम्बस्तु महातेजा: कौशाम्बीमकरोत्पुरीम् ।कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम्।।।।

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕೂಶಾಂಭನು ಕೌಶಾಂಬೀ ಎಂಬ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಕೂಶನಾಭನು ಮಹೋದಯವೆಂಬ ಪುರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು॥

Verse 7

अधूर्तरजसो राम धर्मारण्यं महीपति:।चक्रे पुरवरं राजा वसुश्चक्रे गिरिव्रजम्।।।।

ಹೇ ರಾಮ, ಅಧೂರ್ತರಜಸ ಎಂಬ ಮಹೀಪತಿ ರಾಜನು ಧರ್ಮಾರಣ್ಯವೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ರಾಜ ವಸು ಗಿರಿವ್ರಜವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು॥

Verse 8

एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मन:।एते शैलवरा: पञ्च प्रकाशन्ते समन्तत:।।।

ಹೇ ರಾಮ, ‘ವಸುಮತಿ’ ಎಂಬ ಈ ಭೂಮಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ವಸು ರಾಜನಿಗೆ ಸೇರಿದೆ; ಇದರ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಐದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

Verse 9

सुमागधी नदी रम्या मगधान् विश्रुताययौ।पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते।।।।

ಸುಮಾಗಧೀ ಎಂಬ रम್ಯವೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವೂ ಆದ ನದಿ ಮಗಧದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಐದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಹಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 10

सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मन:।पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी।।।।

ರಾಮಾ, ಇದೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ವಸುವಿನ ಮಾಘಧೀ ನದಿ; ರಾಮಾ, ಇದು ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಹರಿದು, ಸುಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಬೆಳೆಗಳ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 11

कुशनाभस्तु राजर्षि: कन्याशतमनुत्तमम्।जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन।।।।

ರಘುನಂದನನೇ, ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಜರ್ಷಿ ಕುಶನಾಭನು ಅಪ್ಸರೆ ಘೃತಾಚಿಯ ಮೂಲಕ ಅನುತ್ತಮವಾದ ನೂರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 12

तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्य स्स्वलङ्कृता:।उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदा:।।।।गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यश्च सर्वश:।आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिता:।।।।

ಆ ಕನ್ಯೆಯರು ಯೌವನದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿ, ರೂಪವತಿಯರಾಗಿ ಸುಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರು ಉದ್ಯಾನಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು, ಪ್ರಾವೃಷ್ಕಾಲದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡುತ್ತಾ, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನಾದಿಸುತ್ತಾ ಪರಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು.

Verse 13

तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्य स्स्वलङ्कृता:।उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदा:।।1.32.12।।गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यश्च सर्वश:।आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिता:।।1.32.13।।

ಆ ಕನ್ಯೆಯರು ಯೌವನದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿ, ರೂಪವತಿಯರಾಗಿ ಸುಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರು ಉದ್ಯಾನಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು, ಪ್ರಾವೃಷ್ಕಾಲದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಡುತ್ತಾ, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನಾದಿಸುತ್ತಾ ಪರಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು.

Verse 14

अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि।उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे।।।।

ನಂತರ ಸರ್ವಾಂಗಸುಂದರಿಯರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮರಾದ ಆ ಕನ್ಯೆಯರು ಉದ್ಯಾನಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು, ಮೇಘಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತಾರೆಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.

Verse 15

तास्सर्वगुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुता:।दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत्।।।।

ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನರೂ ರೂಪ-ಯೌವನಸಂಯುತರೂ ಆದ ಆ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ವಾಯುದೇವನು ಅವರಿಗೆ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 16

अहं व: कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ।मानुषस्त्यज्यतां भावः दीर्घमायुरवाप्स्यथ।।।।

ವಾಯುದೇವನು ಹೇಳಿದರು: “ನಾನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಮಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯರಾಗಿರಿ. ಮಾನವಭಾವ—ಮೃತ್ಯುಭಾವವನ್ನು—ತ್ಯಜಿಸಿ; ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.”

Verse 17

चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषत:।अक्षय्यं यौवनं प्राप्ताः अमर्यश्च भविष्यथ।।।।

“ಯೌವನವು ಸದಾ ಚಂಚಲ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾನವರಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಅಕ್ಷಯ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದು ನೀವು ಅಮರರಾಗುವಿರಿ.”

Verse 18

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मण:।अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ।।।।

ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನಾದ ವಾಯುವಿನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೂರು ಕನ್ಯೆಯರು ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿ ನಂತರ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

Verse 19

अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां त्वं सुरोत्तम ।प्रभावज्ञा: स्म ते सर्वा: किमस्मानवमन्यसे।।।।

“ದೇವೋತ್ತಮನೇ! ನೀನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯ. ನಿನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತೀಯ?”

Verse 20

कुशनाभसुतास्सर्वा: समर्थास्त्वां सुरोत्तम।स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम्।।।।

“ದೇವೋತ್ತಮನೇ! ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕುಶನಾಭನ ಪುತ್ರಿಯರು; ದೇವನನ್ನೂ ಅವನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಚ್ಯುತಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಮಗಿದೆ. ಆದರೂ ಅವಿವಾಹಿತ ಕನ್ಯೆಯರಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ ನಾವು ಸ್ವಯಂ ಸಂಯಮಿಸುತ್ತೇವೆ.”

Verse 21

माभूत्स कालो दुर्मेध: पितरं सत्यवादिनम्।नावमन्यस्व धर्मेण स्वयं वरमुपास्महे।।।।

“ದೇವೋತ್ತಮನೇ! ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕುಶನಾಭನ ಪುತ್ರಿಯರು; ದೇವನನ್ನೂ ಅವನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಚ್ಯುತಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಮಗಿದೆ. ಆದರೂ ಅವಿವಾಹಿತ ಕನ್ಯೆಯರಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ ನಾವು ಸ್ವಯಂ ಸಂಯಮಿಸುತ್ತೇವೆ.”

Verse 22

पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं हि न:।यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति।।।।

ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು; ನಮಗೆ ಅವರು ಪರಮ ದೈವವೇ. ತಂದೆ ಯಾರಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನೀಡುವನೋ, ಅವನೇ ನಮ್ಮ ಭರ್ತೃ ಆಗುವನು॥

Verse 23

तासां तद्वचनं श्रुत्वा वायु: परमकोपन:।प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभु:।।।।

ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರಮ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ವಾಯುದೇವನು—ಮಹಾಪ್ರಭು—ಅವರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮರುಳುಮಾಡಿ ಮುರಿದನು.

Verse 24

ता: कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम्।प्रापतन् भुवि सम्भ्रान्तास्सलज्जा स्सास्रलोचना:।।।।

ವಾಯುದೇವನಿಂದ ಮುರಿದುಹೋದ ಆ ಕನ್ಯೆಯರು ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ನಡುಗುತ್ತ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು.

Verse 25

स च ता दयिता दीना: कन्या: परमशोभना:।दृष्ट्वा भग्नास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत्।।।।

ಆಗ ರಾಜನು ತನ್ನ ಅತಿಶಯ ಸುಂದರವಾದ, ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು—ದೀನವಾಗಿ ಮುರಿದುಹೋಗಿರುವುದನ್ನು—ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 26

किमिदं कथ्यतां पुत्र्य: को धर्ममवमन्यते।कुब्जा: केन कृता: सर्वा वेष्टन्त्यो नाभिभाषथ।एवं राजा विनिश्श्वस्य समाधिं सन्दधे तत:।।।।

“ಇದೇನು? ಹೇಳಿರಿ, ಪುತ್ರಿಯರೇ—ಯಾರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ? ಯಾರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ವಕ್ರರೂಪವಾಗಿ ಕುಬ್ಜರಾಗಿದ್ದೀರಿ? ನನ್ನ ಸುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಏಕೆ ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ?” ಎಂದು ರಾಜನು ದೀರ್ಘ ನಿಶ್ವಾಸ ಬಿಟ್ಟು, ನಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಸಮಾಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.