Sarga 79

Verse 1

ततः प्रभातसमये दिवसेऽथ चतुर्दशे।समेत्य राजकर्तारो भरतं वाक्यमब्रुवन्।।2.79.1।।

ನಂತರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದ ಪ್ರಭಾತಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರಾಜಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸೇರಿ ಭರತನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 2

गतो दशरथस्स्वर्गं यो नो गुरुतरो गुरुः।रामं प्रव्राज्य वै ज्येष्ठं लक्ष्मणं च महाबलम्।।2.79.2।।

ನಮ್ಮ ಪರಮಗುರು, ಅತಿವಂದ್ಯ ಆಚಾರ್ಯ ದಶರಥರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದಾರೆ; ಜ್ಯೇಷ್ಠಪುತ್ರ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಮಹಾಬಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು.

Verse 3

त्वमद्य भव नो राजा राजपुत्र महायशः।सङ्गत्या नापराध्नोति राज्यमेतदनायकम्।।2.79.3।।

ಹೇ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ರಾಜಪುತ್ರನೇ, ಇಂದು ನೀವೇ ನಮ್ಮ ರಾಜನಾಗು; ನಾಯಕವಿಲ್ಲದ ಈ ರಾಜ್ಯವು ಹಾನಿಕರ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ಅರಾಜಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.

Verse 4

अभिषेचनिकं सर्वमिदमादाय राघव।प्रतीक्षते त्वां स्वजनश्श्रेणयश्च नृपात्मज।।2.79.4।।

ಹೇ ರಾಘವ, ಹೇ ನೃಪಾತ್ಮಜನೇ, ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಮಸ್ತ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಸ್ವಜನರೂ ಶ್ರೇಣಿಗಳೂ (ವ್ಯಾಪಾರಸಂಘಗಳೂ) ನಿನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.

Verse 5

राज्यं गृहाण भरत पितृपैतामहं ध्रुवम्।अभिषेचय चात्मानं पाहि चास्मान्नरर्षभ।।2.79.5।।

ಹೇ ಭರತನೇ, ಪಿತೃ-ಪೈತಾಮಹರಿಂದ ಬಂದ ಈ ಸ್ಥಿರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿಕೊಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

Verse 6

अभिषेचनिकं भाण्डं कृत्वा सर्वं प्रदक्षिणम्।भरतस्तं जनं सर्वं प्रत्युवाच धृतव्रतः।।2.79.6।।

ಧೃತವ್ರತ ಭರತನು ಅಭಿಷೇಕದ ಸಮಸ್ತ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಆ ಸಮಸ್ತ ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು.

Verse 7

ज्येष्ठस्य राजता नित्यमुचिता हि कुलस्य नः।नैवं भवन्तो मां वक्तुमर्हन्ति कुशला जनाः।।2.79.7।।

ನಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರವು ಸದಾ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಿಗೇ ಯೋಗ್ಯ; ನಿಮ್ಮಂತಹ ಕುಶಲರು ನನಗೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ.

Verse 8

रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति महीपतिः।अहं त्वरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पञ्च च।।2.79.8।।

ನಮ್ಮ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಭ್ರಾತ ರಾಮನೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭೂಪತಿಯಾಗುವನು; ನಾನು ಮಾತ್ರ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು.

Verse 9

युज्यतां महती सेना चतुरङ्गमहाबला।आनयिष्याम्यहं ज्येष्ठं भ्रातरं राघवं वनात्।।2.79.9।।

ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಚತುರುಂಗ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿರಿ; ನಾನು ಅರಣ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಭ್ರಾತ ರಾಘವನನ್ನು ಕರೆತರುವೆನು.

Verse 10

अभिषेचनिकं चैव सर्वमेतदुपस्कृतम्।पुरस्कृत्य गमिष्यामि रामहेतोर्वनं प्रति।।2.79.10।।

ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಯೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಮುಂಚೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಾನು ರಾಮನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ವನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 11

तत्रैवं तं नरव्याघ्रमभिषिच्य पुरस्कृतम्।आनेष्यामि तु वै रामं हव्यवाहमिवाध्वरात्।।2.79.11।

ಅಲ್ಲಿ ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ಮುಂಚೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹವ್ಯವಾಹ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊರತರುವಂತೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ರಾಮನನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆತರುವೆನು.

Verse 12

न सकामां करिष्यामि स्वामिमां मातृगन्धिनीम्।वने वत्स्याम्यहं दुर्गे रामो राजा भविष्यति।।2.79.12।।

ತಾಯಿಯೆಂಬ ಹೆಸರಷ್ಟೇ ಧರಿಸಿರುವ ನನ್ನ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ದುರ್ಗಮ ವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು, ರಾಮನೇ ರಾಜನಾಗುವನು.

Verse 13

क्रियतां शिल्पिभिः पन्था स्समानि विषमाणि च।रक्षिणश्चानुसम्यान्तु पथि दुर्गविचारकाः।।2.79.13।।

ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಿ—ಒರಟು-ಕಡಿದಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸಮಮಾಡಲಿ; ಮತ್ತು ದುರ್ಗಮ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ರಕ್ಷಕರು ದಾರಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜೊತೆಯಾಗಿರಲಿ.

Verse 14

एवं सम्भाषमाणं तं रामहेतोर्नृपात्मजम्।प्रत्युवाच जनस्सर्व श्श्रीमद्वाक्यमनुत्तमम्।।2.79.14।।

ರಾಮನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ಶ್ರೀಮಯವೂ ಆದ ಮಂಗಳ ವಚನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ನೀಡಿದರು.

Verse 15

एवं ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीरुपतिष्ठतात्।यस्त्वं ज्येष्ठे नृपसुते पृथिवीं दातुमिच्छसि।।2.79.15।।

ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿ—ಹೇ ರಾಜನ ಜ್ಯೇಷ್ಠಪುತ್ರನೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನೇ (ರಾಜ್ಯವನ್ನು) ಒಪ್ಪಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದರಿಂದ—ಪದ್ಮಾ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿ) ನಿನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ.

Verse 16

अनुत्तमं तद्वचनं नृपात्मजप्रभाषितं संश्रवणे निशम्य च।प्रहर्षजास्तं प्रति बाष्पबिन्दवो निपेतुरार्यानननेत्रसम्भवाः।।2.79.16।।

ರಾಜಕುಮಾರನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಆ ಅನುತ್ತಮ ವಚನಗಳನ್ನು ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆರ್ಯಜನರ ಮುಖ-ನೇತ್ರಗಳಿಂದ ಹರ್ಷಜನ್ಯ ಅಶ್ರುಬಿಂದುಗಳು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಸುರಿದುಬಿದ್ದವು.

Verse 17

ऊचुस्ते वचनमिदं निशम्य हृष्टा स्सामात्या स्सपरिषदो वियातशोकाः।पन्थानं नरवर भक्तिमान् जनश्च व्यादिष्टस्तव वचनाच्च शिल्पिवर्गः।।2.79.17।

ನಿನ್ನ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶೋಕವಿಮುಕ್ತರಾದ ಸಚಿವರೂ ಪರಿಷದಸದಸ್ಯರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: “ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಾಗರಿಕರೂ ಶಿಲ್ಪಿವರ್ಗವೂ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.”