Shloka 13
सीतान्वेषणारम्भः
The Search for Sita Begins
अनासादयमानं तं सीतां दशरथात्मजम्।।3.61.12।।पङ्कमासाद्य विपुलं सीदन्तमिव कुञ्जरम्।लक्ष्मणो राममत्यर्थमुवाच हितकाम्यया।।3.61.13।।
paṅkam āsādya vipulaṁ sīdantam iva kuñjaram |
lakṣmaṇo rāmam atyartham uvāca hitakāmyayā ||3.61.13||
ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ರಾಮನು ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಶಾಲ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಆನೆಯಂತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ರಾಮನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
O long-armed, heroic Rama, do not grieve. This forest is full of caves. Let us try together.
FAQs
Dharma is shown as supportive counsel: Lakṣmaṇa acts as a righteous companion, prioritizing Rāma’s welfare and steadiness rather than allowing grief to paralyze action.
Sītā cannot be found; Rāma is overwhelmed, and Lakṣmaṇa intervenes with earnest, welfare-minded advice.
Fraternal loyalty and practical wisdom—Lakṣmaṇa’s compassion is expressed through guidance aimed at restoring Rāma’s composure.