Shloka 8
मारीचाश्रमगमनम्
Ravana’s Journey to Maricha’s Hermitage
स श्वेतवालव्यजनः श्वेतच्छत्रो दशाननः।स्निग्धवैदूर्यसंकाश स्तप्तकाञ्चनकुण्डलः।।।।विंशद्भुजो दशग्रीवो दर्शनीयपरिच्छदः।त्रिदशारिर्मुनीन्द्रघ्नो दशशीर्ष इवाद्रिराट्।।।।कामगं रथमास्थाय शुशुभे राक्षसेश्वरः।विद्युन्मण्डलवान्मेघस्सबलाक इवाम्बरे।।।।
sa śvetavālavyajanaḥ śvetacchatro daśānanaḥ |
snigdhavaidūryasaṅkāśaḥ staptakāñcanakuṇḍalaḥ ||
viṃśadbhujō daśagrīvo darśanīyaparicchadaḥ |
tridaśārir munīndraghno daśaśīrṣa ivādrirāṭ ||
kāmagaṃ ratham āsthāya śuśubhe rākṣaseśvaraḥ |
vidyunmaṇḍalavān meghaḥ sabalāka ivāmbare ||
ಶ್ವೇತ ಚಾಮರ-ವ್ಯಜನಗಳೂ ಶ್ವೇತ ಛತ್ರವೂ ಧರಿಸಿದ ದಶಾನನ ರಾವಣನು—ಸ್ನಿಗ್ಧ ವೈದೂರ್ಯಮಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು, ತಪ್ತಕಾಂಚನ ಕುಂಡಲಧಾರಿ—ಇಪ್ಪತ್ತು ಭುಜಗಳ ದಶಗ್ರೀವ, ಮನೋಹರ ಪರಿಚ್ಛದಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ದೇವವೈರಿ ಹಾಗೂ ಮುನೀಂದ್ರಘ್ನ, ದಶಶಿಖರ ಪರ್ವತರಾಜನಂತೆ; ಕಾಮಗಾಮಿ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ವಲಯದಿಂದ ಆವರಿತ, ಬಕಪಕ್ಷಿಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
Maricha extended his hospitality with appropriate food and water and said with meaningful words:
FAQs
The Ramayana warns that brilliance and majesty do not equal dharma. Rāvaṇa’s dazzling appearance is juxtaposed with epithets like “slayer of sages,” implying moral decline beneath grandeur.
A detailed poetic description frames Rāvaṇa’s departure, heightening tension before his encounter with Mārīca and the unfolding plot against Rāma.
No virtue is emphasized; the verse stresses overwhelming power and intimidating splendor, reinforcing the theme that unchecked power without satya and dharma becomes destructive.