Adhyaya 58

Verse 1

व्यास उवाच । एवं गृहाश्रमे स्थित्वा द्वितीयं भागमायुषः । वानप्रस्थाश्रमं गच्छेत्सदारः साग्निरेव च

ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ಗೃಹಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ಯದ ಎರಡನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆದ ಬಳಿಕ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

निक्षिप्य भार्यां पुत्रेषु गच्छेद्वनमथापि वा । दृष्ट्वापत्यस्य वापत्यं जर्जरीकृतविग्रहः

ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪುತ್ರರ ವಶಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಅವನು ಹೊರಡಲಿ—ಅಥವಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ. ತನ್ನ ಮಗನ ಮಗನನ್ನು (ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು) ಕಂಡು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಅವನ ದೇಹ ಜರ್ಜರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 3

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्णे प्रशस्ते चोत्तरायणे । गत्वारण्यं नियमवांस्तपः कुर्यात्समाहितः

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರಾಯಣಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿಯಮಪಾಲಕನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 4

फलमूलानि पूतानि नित्यमाहारमाहरेत् । यदाहारो भवेत्तेन पूजयेत्पितृदेवताः

ಶುದ್ಧವಾದ ಫಲಮೂಲಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಯಾವ ಆಹಾರ ಲಭ್ಯವೋ ಅದರಿಂದಲೇ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 5

पूजयेदतिथिं नित्यं स्नात्वा चाभ्यर्चयेत्सुरान् । गृहादादाय चाश्नीयादष्टौ ग्रासान्समाहितः

ಅತಿಥಿಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು; ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅಭ್ಯರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮನೆಯಿಂದ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಎಂಟು ಗ್ರಾಸಗಳನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 6

जटाश्च बिभृयान्नित्यं नखरोमाणि नोत्सृजेत् । स्वाध्यायं सर्वथा कुर्यान्नियच्छेद्वाचमन्यतः

ನಿತ್ಯ ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು; ನಖಗಳನ್ನೂ ದೇಹರೋಮಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಬಾರದು. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ವೇದಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು; ವ್ಯರ್ಥ ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಾಣಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 7

अग्निहोत्रं च जुहुयात्पंचयज्ञान्समाचरेत् । उत्पन्नैर्विविधैर्मेध्यैः शाकमूलफलेन वा

ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಕ್ಕೆ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪಂಚಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಲಭ್ಯವಾಗುವ ಶುದ್ಧ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ—ವಿವಿಧ ಧಾನ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಶಾಕ, ಮೂಲ, ಫಲಗಳಿಂದಲೂ—ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 8

चीरवासा भवेन्नित्यं स्नायात्त्रिषवणं शुचिः । सर्वभूतानुकंपश्च प्रतिग्रहविवर्जितः

ನಿತ್ಯ ಚೀರವಸ್ತ್ರ (ಮರತೊಗಟೆಯ ವಸ್ತ್ರ) ಧರಿಸಿ, ತ್ರಿಸಂಧ್ಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಪ್ರತಿಗ್ರಹ (ಉಪಹಾರ ಸ್ವೀಕಾರ)ವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 9

दर्शेन पौर्णमासेन यजेत नियतं द्विजः । ऋत्विष्ट्याग्रयणे चैव चातुर्मास्यानि कारयेत्

ನಿಯಮಶೀಲನಾದ ದ್ವಿಜನು ನಿತ್ಯ ದರ್ಶ–ಪೌರ್ಣಮಾಸ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಋತ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ರಯಣಾದಿ ಋತುಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಯಾಗಗಳನ್ನೂ ನಡೆಸಿಸಬೇಕು।

Verse 10

उत्तरायणं च क्रमशो दक्षिणायनमेव च । वासंतशारदैर्मेद्ध्यैरुत्पन्नैः स्वयमाहृतैः

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉತ್ತರಾಯಣವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಿಣಾಯಣವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ವಸಂತ–ಶರದೃತುಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ, ತಾನೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ (ಕರ್ಮಗಳನ್ನು) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 11

पुरोडाशांश्चरूंश्चैव विधिवन्निर्वपेत्पृथक् । देवताभ्यः पितृभ्यश्च दत्त्वा मेध्यतरं हविः

ವಿಧಿಯಂತೆ ಪುರೋಡಾಶಗಳನ್ನೂ ಚರುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೆಗೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶುದ್ಧ ಹವಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 12

शेषं समुपभुंजीत लवणं च स्वयंकृतम् । वर्ज्जयेन्मद्यमांसानि भौमानि कवकानि च

ನಂತರ ಉಳಿದುದನ್ನು (ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ) ಉಪಭೋಗಿಸಬೇಕು, ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಉಪ್ಪನ್ನೂ ಬಳಸಬೇಕು; ಮದ್ಯ, ಮಾಂಸ ಹಾಗೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಕವಕ (ಅಣಬೆ) ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು।

Verse 13

भूस्तृणं शष्पकं चैव श्लेष्मातक फलानि च । न फालकृष्टमश्नीयादुत्सृष्टमपि केनचित्

ಭೂತೃಣ, কোমಲ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾತಕ ಫಲಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಲಿನಿಂದ ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿದ ಅಥವಾ ಉಳುಮೆಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆಹಾರವನ್ನು, ಯಾರಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರೂ, ತಿನ್ನಬಾರದು।

Verse 14

न ग्रामजातान्यार्तोपि पुष्पाणि च फलानि च । श्रावणेनैव विधिना वह्निं परिचरेत्सदा

ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುಷ್ಪ-ಫಲಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು; ಶ್ರಾವಣಮಾಸದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸದಾ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪರಿಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 15

न द्रुह्येत्सर्वभूतानि निर्द्वंद्वो निर्भयो भवेत् । न नक्तं किंचिदश्नीयाद्रात्रौ ध्यानपरो भवेत्

ಯಾವ ಜೀವಿಯ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷ ಮಾಡಬಾರದು; ದ್ವಂದ್ವರಹಿತನಾಗಿ ನಿರ್ಭಯನಾಗಿರಬೇಕು। ರಾತ್ರಿ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಾರದು; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಪರನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 16

जितेंद्रियो जितक्रोधस्तत्त्वज्ञानविचिंतकः । ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं न पत्नीमपि संश्रयेत्

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವನು, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವನು ಆಗಿರಬೇಕು. ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿರಲಿ; ಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸಬಾರದು।

Verse 17

यस्तु पत्न्या वनं गत्वा मैथुनं कामतश्चरेत् । तद्व्रतं तस्य लुप्येत प्रायश्चित्तीयते द्विजः

ಯಾರು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕಾಮವಶದಿಂದ ಮೈಥುನ ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ವ್ರತವು ಲೋಪವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ ದ್ವಿಜನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 18

तत्र यो जायते गर्भो न स स्पृश्यो द्विजातिभिः । न हि वेदेधिकारोस्य तद्वंशेप्येवमेव हि

ಅಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಂತಾನವನ್ನು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ವೇದಾಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ, ಇದೇ ನಿಯಮ ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 19

भूमौ शयीत सततं सावित्रीजप्यतत्परः । शरण्यः सर्वभूतानां सद्विभागपरः सदा

ಅವನು ಸದಾ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಲಿ, ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರೀ) ಜಪದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರಲಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ಶರಣ್ಯನಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಯೋಗ್ಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರಲಿ।

Verse 20

परिवादं मृषावादं निद्रालस्ये च वर्जयेत् । एकाग्निरनिकेतः स्यात्प्रोक्षितां भूमिमाश्रयेत्

ಪರಿವಾದ, ಮೃಶಾವಾದ, ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಆಲಸ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ. ಒಂದೇ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು, ಅನಿಕೇತನಾಗಿ (ನಿಶ್ಚಿತ ನಿವಾಸವಿಲ್ಲದೆ) ಇದ್ದು, ಪ್ರೋಕ್ಷಣದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ।

Verse 21

मृगैः सह चरेद्दांतस्तैः सहैव च संवसेत् । शिलायां शर्करायां वा शयीत सुसमाहितः

ಇಂದ್ರಿಯದಮನ ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಜಿಂಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಲಿ, ಅವರ ಸಂಗದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ಸುಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲು-ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಲಿ।

Verse 22

सद्यः प्रक्षालको वा स्यान्माससंचयिकोपि वा । षण्मासनिचयो वापि समानिचय एव वा

ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಪುಣ್ಯಸಂಚಯ ಮಾಡುವವನಾಗಿರಲಿ; ಅಥವಾ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಿಚಯ ಮಾಡುವವನಾಗಿರಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಸಮಾನ ನಿಚಯವಿರುವವನಾಗಿರಲಿ।

Verse 23

नक्तं चान्नं समश्नीयाद्दिवा चाहृत्य शक्तितः । चतुर्थकालको वा स्यात्किं वाप्यष्टमकालिकः

ಅವನು ರಾತ್ರಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಲಿ, ಹಗಲು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಿ. ಅಥವಾ ಚತುರ್ಥಕಾಲ ಭೋಜನಕನಾಗಿರಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಅಷ್ಟಮಕಾಲ ಭೋಜನಕನಾಗಿರಬಹುದು।

Verse 24

चांद्रायणविधानैर्वा शुक्लेकृष्णे च वर्जयेत् । पक्षेपक्षे समश्नीयाद्यवागूं क्वथितां सकृत्

ಅಥವಾ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವಿಧಾನದಂತೆ ಶುಕ್ಲ‑ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷಗಳೆರಡರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಲಿ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ಕುದಿಸಿದ ಯವದ ಯವಾಗೂವನ್ನು ಒಂದೇ ಸೇವನೆಗೆ ಗ್ರಹಿಸಲಿ॥

Verse 25

पुष्पमूलफलैर्वापि केवलैर्वर्तयेत्सदा । स्वाभाविकैः स्वयंशीर्णैर्वैखानसमते स्थितः

ವೈಖಾನಸ ಮತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಸದಾ ಪುಷ್ಪ‑ಮೂಲ‑ಫಲಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸಲಿ. ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ತಾನೇ ಬಿದ್ದಿರುವವುಗಳನ್ನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಜೀವನ ಧರಿಸಲಿ॥

Verse 26

भूमौ वा परिवर्तेत तिष्ठेद्वा प्रपदैर्दिनम् । स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद्धैर्य्यमुत्सृजेत्

ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳಾಡಲಿ, ಅಥವಾ ದಿನವಿಡೀ ಕಾಲ್ಬೆರಳ ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಲಿ. ನಿಲ್ಲುವುದು‑ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇವೆರಡರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ವರ್ತಿಸಲಿ; ಎಲ್ಲಿಯೂ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು॥

Verse 27

ग्रीष्मे पंचतपाश्च स्याद्वर्षास्वभ्रावकाशिकः । आर्द्रवासाश्च हेमंते क्रमशो वर्द्धयेत्तपः

ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಚತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ; ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ತೆರೆಯಾದ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ವಾಸಿಸಲಿ; ಹಿಮಂತದಲ್ಲಿ ತೇವವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲಿ—ಹೀಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಿ॥

Verse 28

उपस्पृशेत्त्रिषवणं पितृदेवांश्च तर्पयेत् । एकपादेन तिष्ठेत मरीचिं वा पिबेत्सदा

ತ್ರಿಷವಣ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ಸಲ್ಲಿಸಲಿ. ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಿ, ಅಥವಾ ಸದಾ ಮರೀಚಿ—ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳನ್ನೇ ಪಾನಮಾಡಿ (ಪ್ರಕಾಶಾಹಾರವಾಗಿ) ಜೀವಿಸಲಿ॥

Verse 29

पंचाग्निधूमगो वा स्यादूष्मगः सोमपोपि वा । पयः पिबेच्छुक्लपक्षे कृष्णपक्षे तु गोमयम्

ಅವನು ಪಂಚಾಗ್ನಿಗಳ ಧೂಮಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಉಷ್ಣವಾಷ್ಪದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೆ ಸೋಮಪೂಪಗಳಿಂದಲೂ ಬದುಕಬಹುದು. ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಬೇಕು; ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಗೋಮಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 30

शीर्णपर्णाशनो वा स्यात्कृच्छ्रैर्वा वर्तयेत्सदा । योगाभ्यासरतश्च स्याद्रुद्राध्यायी भवेत्सदा

ಅವನು ಒಣ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಕಠೋರ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಸದಾ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು. ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಸತತ ರುದ್ರಾಧ್ಯಯನ (ರುದ್ರಜಪ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 31

अथर्वशिरसोध्येता वेदांताभ्यासतत्परः । यमान्सेवेत सततं नियमांश्चाप्यतंद्रितः

ಅವನು ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನ ಅಧ್ಯೇತೆಯಾಗಿದ್ದು, ವೇದಾಂತಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು. ಯಮಗಳನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಅಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 32

अथ चाग्नीन्समारोप्य स्वात्मनि ध्यानतत्परः

ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಾತ್ಮದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಆರೋಪಿ (ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ), ಸ್ವಾತ್ಮಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ಪರನಾದನು.

Verse 33

अनग्निरनिकेतो वा मुनिर्मोक्षपरो भवेत् । तापसेष्वेव विप्रेषु यात्रिकं भैक्षमाहरेत्

ಮುನಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ನಿವಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿರಬೇಕು. ಯಾತ್ರಿಕನಂತೆ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

Verse 34

गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनचारिषु । ग्रामादाहृत्य चाश्नीयादष्टौ ग्रासान्वने वसन्

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಭಿಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ತಂದು ಗೃಹಸ್ಥರು ಹಾಗೂ ಇತರ ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ—ವನಚಾರಿಗಳಾದ ದ್ವಿಜರೊಡನೆ—ಕೇವಲ ಎಂಟು ಗ್ರಾಸಗಳನ್ನೇ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 35

प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा । विविधाश्चोपनिषद आत्मसंसिद्धये जपेत्

ಕೂಪಿದ ಕೈಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ಕೈಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರೂ, ಆತ್ಮಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ವಿವಿಧ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 36

विद्याविशेषान्सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च । महाप्रस्थानिकं वासौ कुर्य्यादनशनं तथा । अग्निप्रवेशमन्यद्वा ब्रह्मार्पणविधौ स्थितः

ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಸಾವಿತ್ರೀ, ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನಿಕ ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ವಿದ್ಯಾಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅನಶನ ಮಾಡಬಹುದು, ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಅಂತಿಮ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬಹುದು।

Verse 58

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे वानप्रस्थाश्रमाचारधर्मो । नामाष्टपंचाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮಾಚಾರಧರ್ಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಐವತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।