Adhyaya 5

Verse 1

ऋषय ऊचुः । वर्षाणां चैव नामानि पर्वतानां च सत्तम । आचक्ष्व नो यथातत्वं ये च पर्वतवासिनः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸತ್ತಮ! ವರ್ಷಪ್ರದೇಶಗಳೂ ಪರ್ವತಗಳೂ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಪರ್ವತವಾಸಿಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು।

Verse 2

सूत उवाच । दक्षिणेन तु श्वेतस्य निषधस्योत्तरेण तु । वर्षं रमणकं नाम जायंते तत्र मानवाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಶ್ವೇತ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿಷಧ ಪರ್ವತದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ‘ರಮಣಕ’ ಎಂಬ ವರ್ಷವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 3

शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे ते प्रियदर्शनाः । निःसपत्नाश्च ते सर्वे जायंते तत्र मानवाः

ಅಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭ್ರವರ್ಣದವರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಂಶಸಂಪನ್ನರೂ, ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಮನೋಹರರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

दशवर्षसहस्राणि शतानि दशपंच च । जीवंति ते महाभागा नित्यं मुदितमानसाः

ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ನೂರು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹದಿನೈದು—ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಹರ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 5

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु । वर्षं हिरण्मयं नाम यत्र हैरण्वती नदी

ನೀಲ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿಷಧ ಪರ್ವತದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ‘ಹಿರಣ್ಮಯ’ ಎಂಬ ವರ್ಷವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೈರಣ್ವತೀ ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ।

Verse 6

यत्र चायं महाप्राज्ञाः पक्षिराट्पतगोत्तमः । यज्ञानुगा विप्रवरा धन्विनः प्रियदर्शनाः

ಈ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಪಕ್ಷಿರಾಜ—ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಾನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಧನುರ್ಧರರು, ಮನೋಹರದರ್ಶನರೂ ಸಹ ಇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

महाबलास्तत्र जना विप्रा मुदितमानसाः । एकादशसहस्राणि वर्षाणां ते तपोधनाः

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ, ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಕರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಜನರು—ತಪೋಧನರು—ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದರು।

Verse 8

आयुःप्रमाणं जीवंति शतानि दश पंच च । शृंगाणि च पवित्राणि त्रीण्येव द्विजपुंगवाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಅವರು ಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯ—ನೂರ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ—ಬಾಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಮೂರು ಪವಿತ್ರ ಶೃಂಗಗಳು (ಕೊಂಬುಗಳು) ಇರುತ್ತವೆ।

Verse 9

एकं मणिमयं तत्र तथैकं रुक्ममद्भुतम् । सर्वरत्नमयं चैकं भवनैरुपशोभितम्

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭವನ ಮಣಿಮಯವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣಮಯ; ಇನ್ನೊಂದು ಸರ್ವರತ್ನಮಯವಾಗಿದ್ದು, ಭವ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 10

तत्र स्वयं प्रभादेवी नित्यं वसति शंडिनी । उत्तरेण तु शृंगस्य समुद्रांते द्विजोत्तमाः

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾದೇವಿ ಸ್ವತಃ ಶಂಡಿನೀ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತು ಆ ಶೃಂಗದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, (ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳು/ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿ) ಇವೆ।

Verse 11

वर्षमैरावतं नाम तस्माच्छृंगवतः परम् । न तु तत्र सूर्यगतिर्जीर्यंते न च मानवाः

ಶೃಂಗವತದ ಆಚೆಗೆ ‘ಐರಾವತ’ ಎಂಬ ವರ್ಷವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಗತಿ ಕಾಣದು; ಮಾನವರು ವೃದ್ಧರಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 12

चंद्रमाश्च सनक्षत्रो ज्योतिर्भूत इवावृतः । पद्मप्रभाः पद्मवर्णाः पद्मपत्रनिभेक्षणाः

ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಡನೆ ಜ್ಯೋತಿರಾಶಿಯಿಂದ ಆವೃತನಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನು. ಅವರು ಪದ್ಮಪ್ರಭರು, ಪದ್ಮವರ್ಣರು, ಪದ್ಮಪತ್ರಸಮಾನ ನೇತ್ರರು।

Verse 13

पद्मपत्रसुगंधाश्च जायंते तत्र मानवाः । अनिष्पन्ना नष्टगंधा निराहारा जितेंद्रियाः

ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಪದ್ಮಪತ್ರದಂತೆ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಅಪರಿಪಕ್ವರಾಗಿದ್ದರೂ ಗಂಧ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದವರು, ನಿರಾಹಾರಿಗಳು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರು।

Verse 14

देवलोकच्युताः सर्वे तथा विरजसो द्विजाः । त्रयोदशसहस्राणि वर्षाणां ते द्विजोत्तमाः

ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಚ್ಯುತರಾದ ಎಲ್ಲರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿರ್ಮಲರಾದ ದ್ವಿಜರೂ—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ—ಹದಿಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

आयुःप्रमाणं जीवंति नरा धार्मिकपुंगवाः । क्षीरोदस्य समुद्रस्य तथैवोत्तरतः प्रभुः

ಧಾರ್ಮಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ನರರು ತಮ್ಮ ಆಯುಷ್ಯಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ಪ್ರಭು, ಅವರು ಕ್ಷೀರೋದ ಸಮುದ್ರದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

हरिस्तिष्ठति वैकुंठः शकटे कनकामये । अष्टचक्रं हि तद्यानं भूतयुक्तं मनोजवम्

ಹರಿ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಕನಕಮಯ ರಥದ ಮೇಲೆ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ವಾಹನ ಅಷ್ಟಚಕ್ರಯುಕ್ತ, ಭೂತಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಮನೋವೇಗದಿಂದ ಚಲಿಸುವುದು.

Verse 17

अग्निवर्णं महातेजो जांबूनदविभूषितम् । स प्रभुः सर्वभूतानां विभुश्च द्विजसत्तमाः

ಅವನು ಅಗ್ನಿವರ್ಣ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಜಾಂಬೂನದ ಸ್ವರ್ಣದಿಂದ ವಿಭೂಷಿತನು. ಅವನು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಪ್ರಭು ಹಾಗೂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ.

Verse 18

संक्षेपे विस्तरे चैव कर्ता कारयिता तथा । पृथिव्यापस्तथाकाशं वायुस्तेजश्च सत्तमाः

ಸಂಕ್ಷೇಪದಲ್ಲಾಗಲಿ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಾಗಲಿ—ಅವನೇ ಕರ್ತಾ, ಅವನೇ ಕರಿಸುವವನು. ಅವನೇ ಪೃಥ್ವಿ, ಜಲ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು (ಅಗ್ನಿ), ಓ ಸತ್ತಮನೇ.

Verse 19

स यज्ञः सर्वभूतानामास्यं तस्य हुताशनः

ಆ ಯಜ್ಞವೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮುಖ; ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ) ಅವನ ಭಕ್ಷಕ ಜ್ವಾಲಾಸ್ವರೂಪನು.