Adhyaya 41

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि पुराकल्पे यथास्थितम् । कथं प्रयागगमनं नराणां तत्र कीदृशम्

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ಭಗವನ್! ಪ್ರಾಚೀನ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜನರು ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ವರೂಪ ಹೇಗಿದೆ?

Verse 2

मृतानां का गतिस्तत्र स्नातानां चैव किं फलम् । ये वसंति प्रयागे तु ब्रूहि तेषां च किं फलम् । एतन्मे सर्वमाख्याहि परं कौतूहलं हि मे

ಅಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರ ಗತಿ ಏನು? ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ? ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯಫಲ? ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ; ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಅತ್ಯಂತವಾಗಿದೆ.

Verse 3

मार्कंडेय उवाच । कथयिष्यामि ते वत्स नाथेष्टं यच्च यत्फलम् । पुरा ऋषीणां विप्राणां कथ्यमानं मया श्रुतम्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು— ವತ್ಸಾ, ನಾಥನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದು ಏನು ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದೆ ಋಷಿಗಳೂ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 4

आप्रयागात्प्रतिष्ठानाद्धर्मकी वासुकी ह्रदात् । कंबलाश्वतरौ नागौ नागाश्च बहुमूलिकाः

ಪ್ರಯಾಗದಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನವರೆಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮಕೀ ಮತ್ತು ವಾಸುಕೀ ಹ್ರದಗಳ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಕಂಬಲ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತರ ಎಂಬ ನಾಗರು ಹಾಗೂ ವಿಭಿನ್ನ ವಂಶಗಳ ಅನೇಕ ಇತರ ನಾಗರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

एतत्प्रजापतिक्षेत्रं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । अत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः

ಇದು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ; ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

Verse 6

तत्र ब्रह्मादयो देवा रक्षां कुर्वंति संगताः । अन्ये च बहवस्तीर्थाः सर्वपापप्रणाशनाः

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ಅವು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವು.

Verse 7

न शक्याः कथितुं राजन्बहुवर्षशतैरपि । संक्षेपेण प्रवक्ष्यामि प्रयागस्य च कीर्त्तनम्

ಓ ರಾಜನೇ, ಅನೇಕ ಶತವರ್ಷಗಳಾದರೂ (ಇದರ ಮಹಿಮೆ) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಗದ ಪವಿತ್ರ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 8

षष्टिर्धनुः सहस्राणि परिरक्षंति जाह्नवीम् । यमुनां रक्षति सदा सविता सप्तवाहनः

ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಧನುರ್ಧಾರರು ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗೆ)ಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಏಳು ಅಶ್ವವಾಹನನಾದ ಸವಿತಾ (ಸೂರ್ಯ) ಯಮುನೆಯನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

प्रयागं तु विशेषेण स्वयं रक्षति वासवः । मंडलं रक्षति हरिर्देवैः सह सुसंमतम्

ಪ್ರಯಾಗವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವತಃ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತಿಯಾಗಿ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಆ ಮಂಡಲವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

तं वटं रक्षते नित्यं शूलपाणिर्महेश्वरः । स्थानं रक्षति वै देवः सर्वपापहरं शुभम्

ಆ ವಟವೃಕ್ಷವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಶೂಲಪಾಣಿಯಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ದೇವನು ಶುಭವಾದ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

अधर्मेण वृतो लोके नैव गच्छति तत्पदम् । स्वल्पमल्पतरं पापं यदा तस्य नराधिप

ಹೇ ನರಾಧಿಪಾ! ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಆವೃತನಾದವನು ಆ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯನು. ಅವನ ಪಾಪ ಸ್ವಲ್ಪ—ಅತಿಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸಹ ಅದು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 12

प्रयागस्मरमाणस्य सर्वमायाति संक्षयम् । दर्शनात्तस्य तीर्थस्य नामसंकीर्तनादपि

ಪ್ರಯಾಗವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪ-ಮಲಿನಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಆ ತೀರ್ಥದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ, ಅದರ ನಾಮಸಂಕೀರ್ತನೆಯಿಂದಲೂ ಸಹ.

Verse 13

मृत्तिका लभनाद्वापि नरः पापाद्विमुच्यते । पंचकुंडानि राजेंद्र येषां मध्ये तु जाह्नवी

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರಾ! ಅಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಮೃತ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಐದು ಕುಂಡಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗಾ) ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 14

प्रयागे तु प्रविष्टस्य पापं क्षरति तत्क्षणात् । योजनानां सहस्रेषु गंगां स्मरति यो नरः

ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕರಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಜನ ದೂರದಿಂದಲೂ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪವಿತ್ರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

अपि दुष्कृतकर्मासौ लभते परमां गतिम् । कीर्तनान्मुच्यते पापैर्दृष्ट्वा भद्राणि पश्यति

ದುಷ್ಕೃತಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವನೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶುಭವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

अवगाह्य च पीत्वा च पुनात्यासप्तमं कुलम् । सत्यवादी जितक्रोधो अहिंसां परमास्थितः

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಆ ಜಲವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿದವನು ತನ್ನ ವಂಶದ ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿನವರೆಗೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸತ್ಯವಚನಿಯು, ಕ್ರೋಧಜಯಿಯು, ಪರಮ ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಷ್ಠನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

धर्मानुसारी तत्त्वज्ञो गोब्राह्मणहिते रतः । गंगायमुनयोर्मध्ये स्नातो मुच्येत किल्बिषात्

ಧರ್ಮಾನುಸಾರಿಯಾಗಿ ನಡೆದು, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಗೋ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿರುವವನು—ಗಂಗಾ ಯಮುನೆಗಳ ಮಧ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

मनसा चिंतितान्कामान्सम्यक्प्राप्नोति पुष्कलान् । ततो गत्त्वा प्रयागं तु सर्वदेवाभिरक्षितम्

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಸಮೃದ್ಧ ವರಫಲಗಳನ್ನು ಅವನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 19

ब्रह्मचारी वसेन्मासं पितृदेवांश्च तर्पयेत् । ईप्सितांल्लभते कामान्यत्र तत्राभिजायते

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ವಾಸಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನು ಇಷ್ಟಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೂ ಶುಭಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता । समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगाः

ತಪನನ ಪುತ್ರಿಯಾದ, ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಆ ದೇವಿ—ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಯಮುನಾ—ಯಮುನಾ ನದಿ ಹರಿಯುವ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದಳು।

Verse 21

तत्र सन्निहितो नित्यं साक्षाद्देवो महेश्वरः । दुष्प्रापं मानुषैः पुण्यं प्रयागं तु युधिष्ठिर

ಅಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ದೇವನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ನಿತ್ಯವೂ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಪ್ರಯಾಗ ಮಾನವರಿಗೆ ದುರ್ಳಭಪ್ರಾಪ್ಯ.

Verse 22

देवदानवगंधर्वा ऋषयः सिद्धचारणाः । तत्रोपस्पृश्य राजेंद्र स्वर्गलोके महीयते

ದೇವರು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 41

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे एकचत्वारिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.