Adhyaya 4

Verse 1

ऋषय ऊचुः । मेरोरथोत्तरं पश्चात्पूर्वमाचक्ष्व सूततः । निखिलेन महाबुद्ध माल्यवंतं च पर्वतम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತನೇ, ಮೇರುವಿನ ಉತ್ತರಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸು. ಹೇ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನೇ, ಮಾಲ್ಯವಂತ ಎಂಬ ಪರ್ವತವನ್ನೂ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸು.

Verse 2

सूत उवाच । दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे । उत्तराः कुरवो विप्राः पुण्याः सिद्धनिषेविताः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನೀಲಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮೇರೂಪರ್ವತದ ಉತ್ತರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಉತ್ತರ ಕುರುಗಳ ದೇಶವಿದೆ; ಅದು ಪುಣ್ಯಮಯ, ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 3

तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः । पुष्पाणि च सुगंधीनि रसवंति फलानि च

ಅಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಮಧುರವಾದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ; ಸದಾ ಪುಷ್ಪ-ಫಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಹೂಗಳು ಸುಗಂಧಮಯ, ಹಣ್ಣುಗಳು ರಸಪೂರ್ಣ.

Verse 4

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे चतुर्थोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 5

प्रक्षरंति सदा क्षीरं तत्र सर्वेऽमृतोपमम् । वस्त्राणि च प्रसूयंते फलेष्वाभरणानि च

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಎಲ್ಲ ಮರಗಳು ಸದಾ ಅಮೃತೋಪಮವಾದ ಕ್ಷೀರವನ್ನು ಸ್ರವಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತವೆ; ಹಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಭರಣಗಳೂ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 6

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकांचनवालुका । सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्फलाश्च तपोधनाः

ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ಮಣಿಮಯವಾಗಿದ್ದು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ವರ್ಣವಾಲುಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಓ ತಪೋಧನರೇ, ಅಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ನಿಷ್ಫಲವಾಗಿವೆ.

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे जायंते तत्र मानवाः । शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वसुप्रियदर्शनाः

ಅಲ್ಲಿ ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಚ್ಯುತರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾನವರಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ—ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಕುಲವಂಶಸಂಪನ್ನರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ದರ್ಶನರೂಪ ಹೊಂದಿದವರು।

Verse 8

मिथुनानि च जायंते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः । तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबंत्यमृतसंनिभम्

ಅಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತವೆ; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಪ್ಸರೆಯರಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕ್ಷೀರಿಣರು ತಮ್ಮ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಅಮೃತಸಮಾನವಾಗಿದೆ।

Verse 9

मिथुनं जायते काले समंताच्च प्रवर्द्धते । तुल्यरूपगुणोपेतं समवेशं तथैव च

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಜನ್ಮಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಸಮಾನ ರೂಪಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಸಮರಸ ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 10

एकमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं द्विजाः । निरामयाश्च ते लोका नित्यं मुदितमानसाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಆ ಲೋಕಗಳು ಒಂದೇ ಅನುರೂಪತೆಯಿಂದ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಜೋಡಿಯಂತೆ ಇವೆ; ಅವು ನಿರಾಮಯ, ಅಲ್ಲಿನವರು ನಿತ್ಯ ಮುದಿತಮನಸ್ಸಿನವರು।

Verse 11

दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च । जीवंति ते महाभागा न चान्योन्यं जहत्युत

ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನೂರು ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 12

भारुंडा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुंडा महाबलाः । तान्निर्हरंतीहमृतान्दरीषु प्रक्षिपंति च

ಇಲ್ಲಿ ‘ಭಾರುಂಡ’ ಎಂಬ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇವೆ—ತೀಕ್ಷ್ಣ ಚಂಚುಗಳೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳೂ. ಅವು ಇಲ್ಲಿ ಮೃತದೇಹಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಪರ್ವತಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಸೆದುಬಿಡುತ್ತವೆ.

Verse 13

उत्तराःकुरवो विप्रा व्याख्यातास्ते समासतः । मेरुपार्श्वमहं पूर्वं प्रवक्ष्यामि यथातथम्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಉತ್ತರಕುರುಗಳ ವಿವರಣೆ ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ಮೊದಲು ಮೇರುಪರ್ವತದ ಪಾರ್ಶ್ವಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಯಥಾತಥವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 14

तस्य मूर्द्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य तपोधनाः । भद्रशालवनं यत्र कालाम्राश्च महाद्रुमाः

ಹೇ ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳೇ, ಅಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಶ್ವನ ಮೂರ್ಧಾಭಿಷೇಕವು ನಡೆಯಿತು—ಭದ್ರಶಾಲ ವನದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಳಾಮ್ರ (ಕಪ್ಪು ಮಾವು) ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳೂ ಇವೆ.

Verse 15

कालाम्रास्तु महाभागा नित्यंपुष्पफलाः शुभाः । द्रुमाश्च योजनोत्सेधाः सिद्धचारणसेविताः

ಆ ಶುಭವಾದ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಕಾಳಾಮ್ರ (ಮಾವು) ವೃಕ್ಷಗಳು ಸದಾ ಪುಷ್ಪ-ಫಲಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿವೆ; ಇನ್ನಿತರ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಒಂದು ಯೋಜನ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದು, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 16

तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्तमहाबलाः । स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुंदर्यः प्रियदर्शनाः

ಅಲ್ಲಿನ ಪುರುಷರು ಶ್ವೇತಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವರು, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತರು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕಮುದಪುಷ್ಪವರ್ಣದವರು, ಸುಂದರಿಯರು, ಪ್ರಿಯದರ್ಶನರು.

Verse 17

चंद्रवर्णाश्चतुर्वर्णाः पूर्णचंद्रनिभाननाः । चंद्रशीतलगात्राश्च नृत्यगीतविशारदाः

ಅವರು ಚಂದ್ರವರ್ಣರು, ಚತುರ್ವರ್ಣದವರು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತ ಮುಖವಂತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ದೇಹ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ ಶೀತಲ; ನೃತ್ಯ-ಗೀತಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು.

Verse 18

दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्द्विजसत्तमाः । कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಅಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ಯ ದಶಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು. ಕಾಳಾಮ್ರರಸವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ಥಿರಯೌವನಿಗಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु । सुदर्शनो नाम महान्जंबूवृक्षः सनातनः

ನೀಲಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಷಧದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ‘ಸುದರ್ಶನ’ ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ಸನಾತನ ಜಂಬೂವೃಕ್ಷವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 20

सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः । तस्य नाम्ना समाख्यातो जंबूद्वीपः सनातनः

ಅದು ಪುಣ್ಯಮಯ, ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದ, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ಸೇವಿತ; ಅದರ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಈ ಸನಾತನ ‘ಜಂಬೂದ್ವೀಪ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 21

योजनानां सहस्रं च शतं च द्विजसत्तमाः । तथा माल्यवतः शृंगे पूर्वे पूर्वानुगांतकाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! (ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿ) ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ನೂರು ಯೋಜನಗಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಲ್ಯವತ್ ಪರ್ವತದ ಪೂರ್ವ ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಅವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 22

योजनानां सहस्राणि पंचाशन्माल्यवान्द्विजाः । महारजतसंकाशा जायंते तत्र मानवाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಐವತ್ತು ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಹಾ ರಜತದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 23

ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे च ब्रह्मवादिनः । तपस्तप्यंति ते दिव्यं भवंति ह्यूर्ध्वरेतसः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಚ್ಯುತರಾದವರೇ; ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು. ಅವರು ದಿವ್ಯ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರು (ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯನಿಷ್ಠರು) ಆಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 24

रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविशंति दिवाकरम् । षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವರು ದಿವಾಕರನೊಳಗೆ (ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ) ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅರವತ್ತು ಸಹಸ್ರ ಮತ್ತು ಆರು ನೂರು.

Verse 25

अरुणस्याग्रतो यांति परिवार्य दिवाकरम् । षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

ಅವರು ಅರುಣನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ಪರಿವಾರವಾಗಿ ಸುತ್ತುವರಿದು ಸಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅರವತ್ತು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು, ಇನ್ನೂ ಆರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಸಹ।

Verse 26

आदित्यतापतप्तास्ते विशंति शशिमंडलम्

ಆದಿತ್ಯನ ತಾಪದಿಂದ ತಪ್ತರಾದ ಅವರು ಶಶಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿ (ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ) ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ।