Adhyaya 37
Svarga KhandaAdhyaya 3720 Verses

Adhyaya 37

The Glory of Vārāṇasī (Catalogue of Tīrthas and a Liṅga-Installation Episode)

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾರದರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಪ್ರಯಾಗ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಗೌರೀ-ತೀರ್ಥ, ಕಪಾಲಮೋಚನ, ಮಣಿಕರ್ಣೀ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಅವುಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಒಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪ್ರಸಂಗ ಬರುತ್ತದೆ—ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಾಚೀನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಲು ಬಂದಾಗ, ವಿಷ್ಣು ಅದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಾರಣ ಕೇಳಿದಾಗ, ವಿಷ್ಣು ರುದ್ರನ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಆ ಲಿಂಗವು ರುದ್ರನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯ ತೀರ್ಥಗಳು ಅಸಂಖ್ಯ; ಯುಗಯುಗಗಳಾದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Shlokas

Verse 1

नारद उवाच । अन्यानि च महाराज तीर्थानि पावनानि तु । वाराणस्यां स्थितानीह संशृणुष्व युधिष्ठिर

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪಾವನ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 2

प्रयागादधिकं तीर्थं प्रयागं परमं शुभम् । विश्वरूपं तथा तीर्थं तालतीर्थमनुत्तमम्

ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ; ಪ್ರಯಾಗವು ಪರಮ ಶುಭಕರ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶ್ವರೂಪ ತೀರ್ಥ, ತಾಲತೀರ್ಥವು ಅನುತ್ತಮ.

Verse 3

आकाशाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैवार्षभं परम् । सुनीलं च महातीर्थं गौरीतीर्थमनुत्तमम्

ಆಕಾಶಾಖ್ಯ ಮಹಾತೀರ್ಥವಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆರ್ಷಭವೆಂಬ ಪರಮ ತೀರ್ಥವೂ ಇದೆ. ಸುನೀಲ ಮಹಾತೀರ್ಥ, ಗೌರೀತೀರ್ಥ ಅನುತ್ತಮ.

Verse 4

प्राजापत्यं तथा तीर्थं स्वर्गद्वारं तथैव च । जंबुकेश्वरमित्युक्तं धर्माख्यं तीर्थमुत्तमम्

ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯವೆಂಬ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅದನ್ನು ‘ಜಂಬುಕೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ‘ಧರ್ಮ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತವಾದ ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥ.

Verse 5

गयातीर्थं परं तीर्थं तीर्थं चैव महानदी । नारायणपरं तीर्थं वायुतीर्थमनुत्तमम्

ಗಯಾತೀರ್ಥವು ಪರಮ ತೀರ್ಥ; ಮಹಾನದಿಯೂ ತೀರ್ಥಸ್ವರೂಪ. ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ವಾಯುತೀರ್ಥ ಅನುತ್ತಮ.

Verse 6

ज्ञानतीर्थं परं गुह्यं वाराहं तीर्थमुत्तमम् । यमतीर्थं यथापुण्यं तीर्थं संमूर्तिकं शुभम्

ಜ್ಞಾನತೀರ್ಥ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ; ವಾರಾಹತೀರ್ಥ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತೀರ್ಥ. ಯಮತೀರ್ಥವೂ ತದ್ರೂಪ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ; ಸಂಮೂರ್ತಿಕತೀರ್ಥ ಮಂಗಳಕರ.

Verse 7

अग्नितीर्थं महाराज कलशेश्वरमुत्तमम् । नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च

ಮಹಾರಾಜನೇ! ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಲಶೇಶ್ವರ, ನಾಗತೀರ್ಥ, ಸೋಮತೀರ್ಥ ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯತೀರ್ಥವೂ ಇದೆ.

Verse 8

पर्वताख्यं महागुह्यं मणिकर्ण्यमनुत्तमम् । घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्

(ನಾನು ವರ್ಣಿಸುವೆ) ಪರ್ವತಾಖ್ಯ ಮಹಾಗುಹ್ಯ ತೀರ್ಥ, ಅನುತ್ತಮ ಮಣಿಕರ್ಣೀ, ತೀರ್ಥವರ ಘಟೋತ್ಕಚ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ ತೀರ್ಥ.

Verse 9

गंगातीर्थं तु देवेशं ययातेस्तीर्थमुत्तमम् । कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्

(ಅಲ್ಲಿ) ಗಂಗಾತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ದೇವೇಶ; ಯಯಾತಿಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತೀರ್ಥ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಪಿಲ ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಸೋಮೇಶ; ಹಾಗೂ ಅನುತ್ತಮ ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥವೂ ಇದೆ.

Verse 10

तत्र लिंगं पुराणीयं स्थातुं ब्रह्मा यथागतः । तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिंगमैश्वरम्

ಅಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ವಿಧಿಯಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಗಮಿಸಿದನು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಆ ದಿವ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯಮಯ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 11

तत्र स्नात्वा समागम्य ब्रह्मा प्रोवाच तं हरिम् । मयानीतमिदं लिंगं कस्मात्स्थापितवानसि

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು— “ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಾನು ತಂದೆನು; ನೀನು ಏಕೆ ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆ?”

Verse 12

तमाह विष्णुस्त्वत्तोऽपि रुद्रे भक्तिर्दृढा मम । तस्मात्प्रतिष्ठितं लिगं नाम्ना तव भविष्यति

ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಳಿದನು— “ಓ ರುದ್ರಾ! ನಿನ್ನಿಗಿಂತಲೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಇನ್ನೂ ದೃಢವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಈ ಲಿಂಗವು ನಿನ್ನ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು.”

Verse 13

भूतेश्वरं तथा तीर्थं तीर्थं धर्मसमुद्भवम् । गंधर्वतीर्थं सुशुभं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्

ಹಾಗೆಯೇ ಭೂತೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥ, ಧರ್ಮಸಮುದ್ಭವ ತೀರ್ಥ, ಸುಶೋಭಿತ ಗಂಧರ್ವತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮವಾದ ವಾಹ್ನೇಯ ತೀರ್ಥ (ಇವೆ).

Verse 14

दौर्वासिकं व्योमतीर्थं चंद्रतीर्थं युधिष्ठिर । चिंतांगदेश्वरं तीर्थं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्

ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ದೌರ್ವಾಸಿಕ, ವ್ಯೋಮತೀರ್ಥ, ಚಂದ್ರತೀರ್ಥ; ಹಾಗೆಯೇ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಚಿಂತಾಂಗದೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರೇಶ್ವರ (ಇವೆ).

Verse 15

केदारतीर्थमुग्राख्यं कालंजरमनुत्तमम् । सारस्वतं प्रभासं च रुद्रकर्णह्रदं शुभम्

ಉಗ್ರವೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ ಕೇದಾರತೀರ್ಥ, ಅನುತ್ತಮ ಕಾಲಂಜರ; ಸಾರಸ್ವತ, ಪ್ರಭಾಸ; ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ ರುದ್ರಕರ್ಣ ಹ್ರದ (ಇವೆ).

Verse 16

कोकिलाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैव महालयम् । हिरण्यगर्भं गोप्रेक्षं तीर्थं चैवमनुत्तमम्

ಕೋಕಿಲಾಖ್ಯ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥವಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಲಯ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಧಾಮವೂ ಇದೆ. ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ಮತ್ತು ಗೋಪ್ರೇಕ್ಷ—ಇವುಗಳೂ ಅನುತ್ತಮ ತೀರ್ಥಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 17

उपशांतं शिवं चैव व्याघ्रेश्वरमनुत्तमम् । त्रिलोचनं महातीर्थं लोकार्कं चोत्तराह्वयम्

ಉಪಶಾಂತ, ಶಿವ, ಅನುತ್ತಮ ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ್ವರ, ತ್ರಿಲೋಚನ, ಮಹಾತೀರ್ಥ, ಲೋಕಾರ್ಕ ಮತ್ತು ‘ಉತ್ತರ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇವೆ.

Verse 18

कपालमोचनं तीर्थं ब्रह्महत्याविनाशनम् । शुक्रेश्वरं महापुण्यमानंदपुरमुत्तमम्

ಕಪಾಲಮೋಚನವು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ತೀರ್ಥ. ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಆನಂದಪುರ—ಅತೀ ಪുണ್ಯಪ್ರದವಾಗಿವೆ.

Verse 19

एवमादीनि तीर्थानि वाराणस्यां स्थितानि वै । न शक्यं विस्तराद्वक्तुं कल्पकोटिशतैरपि

ಇಂತಹ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 37

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे वाराणसीमाहात्म्ये सप्तत्रिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದಲ್ಲಿನ ‘ವಾರಾಣಸೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಎಂಬ ಮೂವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.