Adhyaya 66

Verse 1

व्यास उवाच । भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कालेयो नाम दानवः । चित्ररथं प्रदुद्राव धृत्वा बाणं सकार्मुकम्

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಸಹೋದರನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ‘ಕಾಲೇಯ’ ಎಂಬ ದಾನವನು ಬಾಣವನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಹಿಡಿದು ಚಿತ್ರರಥನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು।

Verse 2

दृष्ट्वासुरं विधावंतं कालमृत्युसमप्रभम् । अरौत्सीत्तं महावीर्यो जयंतः पाकशासनिः

ಕಾಲಮೃತ್ಯುಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಸುರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾವೀರ್ಯ ಜಯಂತ—ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ)ನ ಪುತ್ರ—ಅವನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧನಾದ ಹೊರಡಿಸಿದನು।

Verse 3

अब्रवीच्च महातेजा दैतेयं सुरसत्तमः । तथ्यं धर्माभिसंयुक्तं लोकद्वयहितं ध्रुवम्

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ದೈತ್ಯನಿಗೆ—ಸತ್ಯಯುಕ್ತ, ಧರ್ಮಸಂಯುಕ್ತ, ಇಹಪರಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ದೃಢವಾದ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 4

शस्त्राभिघातदुःखार्तं कश्मलं चान्यसंयुतम् । प्रभग्नं च निरस्तं च यो हंति स च बालिशः

ಶಸ್ತ್ರಾಘಾತದ ದುಃಖದಿಂದ ಈಗಾಗಲೇ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಮೋಹ-ಕಲುಷದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಇತರ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದಲೂ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ, ಭಗ್ನನಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು ಯಾರು ಹೊಡೆಯುವನೋ—ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಮೂರ್ಖನು.

Verse 5

सुचिरं रौरवं भुक्त्वा तस्य दासो भवेच्चिरम् । तस्मान्मामुं प्रयुध्यस्व युद्धधर्मस्थितो भव

ಬಹುಕಾಲ ರೌರವ ನರಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ಅವನ ದಾಸನಾಗಿ ಉಳಿಯುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡು; ಯುದ್ಧಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗು.

Verse 6

जयंतमब्रवीद्वाक्यं कालेयः क्रोधमूर्च्छितः । निहत्य भ्रातृहंतारमथ त्वांहन्मि सांप्रतम्

ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾದ ಕಾಲೇಯನು ಜಯಂತನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು—“ನನ್ನ ಸಹೋದರನ ಹಂತಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.”

Verse 7

ततस्तं चासुरश्रेष्ठं कालानलसमप्रभम् । जयंतो निशितैर्बाणैर्जघान सुरसत्तमः

ಆಮೇಲೆ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಜಯಂತನು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಅಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

Verse 8

निचकर्त्त शरान्सोपि त्रिभिर्विव्याध चासुरः । यथावृष्टिगणं प्राप्य नदी गैरिकवाहिनी

ಅವನು ಕೂಡ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆ ಅಸುರನು (ಜಯಂತನನ್ನು) ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು. ಕೆಂಪು ಗೈರಿಕವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಿಯುವ ನದಿ, ಘನಮಳೆಯ ಗುಂಪನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ವೇಗದಿಂದ ಉಕ್ಕುವಂತೆ.

Verse 9

तथा तौ च महावीर्यौ न क्षीणौ न च कातरौ । न शर्म परिलेभाते परस्परजयैषिणौ

ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾವೀರರು ಕ್ಷೀಣರಾಗಲಿಲ್ಲ, ಭೀತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪರಸ್ಪರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಶಾಂತಿಯೂ ಸಾಂತ್ವನವೂ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ.

Verse 10

अथ तस्य च दैत्यस्य धनुश्चिच्छेद चेषुणा । यंतारं पंचभिर्बाणैः पातयामास भूतले

ನಂತರ ಅವನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.

Verse 11

अष्टाभिर्निशितैर्बाणैश्चतुरोश्वानपातयात् । शक्तिं संगृह्य भूमिष्ठः कुमारं च जघान ह

ಎಂಟು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಭಾಲವನ್ನು) ಹಿಡಿದು ಕುಮಾರನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 12

गदया पीडितं साश्वं सवरूथं सकूबरम् । पातयित्वा धरण्यां च सिंहनादं ननाद ह

ಗದೆಯ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ನಲುಗಿದುದನ್ನು—ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ, ರಥದ ಚೌಕಟ್ಟೊಡನೆ, ನುಗೆಯೊಡನೆ—ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿ, ನಂತರ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು.

Verse 13

लाघवात्स धरां गत्वा गदापाणिरुपस्थितः । वज्रपाताद्यथा शब्दो लोकानां दुःसहो भवेत्

ವೇಗದಿಂದ ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು, ಗದೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು; ವಜ್ರಪಾತದಂತೆ ಆ ಶಬ್ದವು ಜನರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಯಿತು.

Verse 14

तथा तयोर्गदापाते शब्दः स्यात्तु मुहुर्मुहुः । एवं तयोर्गदायुद्धं यावदब्दचतुष्टयम्

ಅప్పుడు ಅವರ ಗದಾಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಮರುಮರು ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಅವರ ಗದಾಯುದ್ಧವು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು।

Verse 15

प्रभग्ने ते गदे खस्थौ खड्गचर्मधरावुभौ । तदा पदातिनोर्युद्धमद्भुतं लोमहर्षणं

ಅವರ ಗದೆಗಳು ಮುರಿದಾಗ, ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರೂ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿ ಧರಿಸಿದರು. ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪದಾತಿಗಳ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧವು ಅದ್ಭುತವೂ ರೋಮಾಂಚಕರವೂ ಆಯಿತು।

Verse 16

दृष्ट्वा च विस्मयं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः । खड्गपातैर्मुहूर्तांते तयोश्छिन्ने तु वर्मणी

ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವರುಗಳು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಮಹೋರಗರು ಎಲ್ಲರೂ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು. ನಂತರ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರ ಖಡ್ಗಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಇಬ್ಬರ ಕವಚಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 17

अभवत्खड्गयुद्धं च तयोर्युद्धातिशीलिनोः । दधार चिकुरे तस्य जयंतो भीमविक्रमः

ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯ ನಿಪುಣರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಖಡ್ಗಯುದ್ಧವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಭೀಮವಿಕ್ರಮಿಯಾದ ಜಯಂತನು ಅವನನ್ನು ಕೂದಲಿನ ಗುಚ್ಛದಿಂದ ಹಿಡಿದನು।

Verse 18

शिरश्छित्वास्य खड्गेन पातयामास भूतले । ततस्तु जयशब्देन देवाः सर्वे ननंदिरे

ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ‘ಜಯ!’ ಎಂಬ ಘೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಹರ್ಷಿಸಿದರು।

Verse 19

प्रभग्ना दैत्यसंघाश्च दिशः सर्वाः प्रदुद्रुवुः

ಪರಾಭವದಿಂದ ಭಂಗಗೊಂಡ ದೈತ್ಯಸಮೂಹಗಳು ಭಯಾಕ್ರಾಂತರಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದರು.

Verse 66

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे कालेयवधोनाम षट्षष्टितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಪ್ರಥಮ ಸೃಷ್ಟಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಕಾಲೇಯವಧ’ ಎಂಬ ಷಟ್ಷಷ್ಟಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.