Adhyaya 59

Verse 1

विष्णुरुवाच । कृकलः सर्वतीर्थानि साधयित्वा गृहं प्रति । प्रस्थितः सार्थवाहेन महानंदसमन्वितः

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಕೃಕಲನು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮಹಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ, ಸಾರ್ಥವಾಹನೊಂದಿಗೆ ಗೃಹದತ್ತ ಹೊರಟನು।

Verse 2

एवं चिंतयते नित्यं संसारः सफलो मम । तृप्ताः स्वर्गं प्रयास्यंति पितरो मम नान्यथा

ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು—“ನನ್ನ ಸಂಸಾರ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ. ತೃಪ್ತರಾದ ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರು; ಬೇರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ।”

Verse 3

तावत्प्रत्यक्षरूपेण बद्ध्वा तस्य पितामहान् । पुरतस्तस्य संब्रूते नहि ते पुण्यमुत्तमम्

ಆಗ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರೂಪದಿಂದ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಅವನ ಮುಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದರು—“ನಿನಗೆ ಉತ್ತಮ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲ।”

Verse 4

दिव्यरूपो महाकायः कृकलं वाक्यमब्रवीत् । तव तीर्थफलं नास्ति श्रममेव वृथा कृथाः

ದಿವ್ಯರೂಪದ ಮಹಾಕಾಯನಾದ ಅವನು ಕೃಕಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ನಿನಗೆ ತೀರ್ಥಫಲವಿಲ್ಲ; ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವೆ।”

Verse 5

स्वयं संतोषमाप्नोषि नहि ते पुण्यमुत्तमम् । एवं श्रुत्वा ततो वैश्यः कृकलो दुःखपीडितः

ನೀನು ನಿನಗಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀ; ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯದು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವೈಶ್ಯ ಕೃಕಲನು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು.

Verse 6

भवान्कः संवदस्येवं कस्माद्बद्धाः पितामहाः । केन दोषप्रभावेण तन्मेत्वं कारणं वद

ನೀನು ಯಾರು, ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ? ಪಿತಾಮಹರು ಏಕೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಯಾವ ದೋಷದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿದೆ? ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

Verse 7

कस्मात्तीर्थफलं नास्ति मम यात्रा कथं नहि । सर्वमेव समाचक्ष्व यदि जानासि संस्फुटम्

ನನಗೆ ತೀರ್ಥಫಲ ಏಕೆ ಇಲ್ಲ? ನನ್ನ ಯಾತ್ರೆ ಹೇಗೆ ಫಲವಿಲ್ಲದಾಗುತ್ತದೆ? ನಿನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು.

Verse 8

धर्म उवाच । पूतां पुण्यतमां स्वीयां भार्यां त्यक्त्वा प्रयाति यः । तस्य पुण्यफलं सर्वं वृथा भवति नान्यथा

ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ತನ್ನ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವತಿಯಾದ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೊರಡುವವನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಫಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ.

Verse 9

धर्माचारपरां पुण्यां साधुव्रतपरायणाम् । पतिव्रतरतां भार्यां सुगुणां पुण्यवत्सलाम्

ಧರ್ಮಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣಳಾದ, ಪವಿತ್ರಳಾದ, ಸಾಧುವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಳಾದ, ಪತಿವ್ರತದಲ್ಲಿ ರತಳಾದ, ಸದ್ಗುಣಸಂಪನ್ನಳಾದ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಪತ್ನಿ.

Verse 10

तामेवापि परित्यज्य धर्मकार्यं प्रयाति यः । वृथा तस्य कृतः सर्वो धर्मो भवति नान्यथा

ಯಾವನು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಧರ್ಮವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು তথಾಕಥಿತ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಾಡಿದ ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಿಲ್ಲ.

Verse 11

सर्वाचारपरा भव्या धर्मसाधनतत्परा । पतिव्रतरता नित्यं सर्वदा ज्ञानवत्सला

ಅವಳು ಸರ್ವ ಸದಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣ, ಧರ್ಮಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ಪರ; ನಿತ್ಯ ಪತಿವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ರತಳಾಗಿ, ಸದಾ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.

Verse 12

एवं गुणा भवेद्भार्या यस्य पुण्या महासती । तस्य गेहे सदा देवास्तिष्ठंति च महौजसः

ಯಾರ ಪತ್ನಿ ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಮಹಾಸತಿಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೋ, ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದೇವರುಗಳು ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 13

पितरो गेहमध्यस्थाः श्रेयो वांछंति तस्य च । गंगाद्याः पुण्यनद्यश्च सागरास्तत्र नान्यथा

ಅವನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಿತೃಗಳು ಅವನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗಾದಿ ಪುಣ್ಯನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಗರಗಳೂ ಇದ್ದಂತೆಯೇ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 14

पुण्या सती यस्य गेहे वर्तते सत्यतत्परा । तत्र यज्ञाश्च गावश्च ऋषयस्तत्र नान्यथा

ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳ ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಸತೀ ಪತ್ನಿ ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳು, ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ.

Verse 15

तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यानि विविधानि च । भार्यायोगेन तिष्ठंति सर्वाण्येतानि नान्यथा

ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪತ್ನಿಯ ಸಹಧರ್ಮಸಂಯೋಗದಿಂದಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 16

पुण्यभार्याप्रयोगेण गार्हस्थ्यं संप्रजायते । गार्हस्थ्यात्परमो धर्मो द्वितीयो नास्ति भूतले

ಪುಣ್ಯವತಿಯಾದ ಪತ್ನಿಯ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಾಶ್ರಮವು ನಿಜವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಉನ್ನತ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಎರಡನೆಯದೇ ಇಲ್ಲ।

Verse 17

गृहस्थस्य गृहः पुण्यः सत्यपुण्यसमन्वितः । सर्वतीर्थमयो वैश्य सर्वदेवसमन्वितः

ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆ ಪುಣ್ಯಮಯ, ಸತ್ಯಪುಣ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತ. ಹೇ ವೈಶ್ಯ, ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯವೂ ಸರ್ವದೇವಸಮನುಯುಕ್ತವೂ ಆಗಿದೆ।

Verse 18

गार्हस्थ्यं च समाश्रित्य सर्वे जीवंति जंतवः । तादृशं नैव पश्यामि अन्यमाश्रममुत्तमम्

ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಾಶ್ರಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಜಂತುಗಳು ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಆಶ್ರಮಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 19

मंत्राग्निहोत्रं देवाश्च सर्वे धर्माः सनातनाः । दानाचाराः प्रवर्तंते यस्य पुंसश्च वै गृहे

ಯಾವ ಪುರುಷನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಜಪವೂ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವೂ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಗಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳು ಸನ್ನಿಹಿತರಿರುವಂತೆ; ಸನಾತನ ಧರ್ಮಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದಾನಾಚಾರಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ।

Verse 20

एवं यो भार्यया हीनस्तस्यगेहं वनायते । यज्ञाश्च वै न सिध्यंति दानानि विविधानि च

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದ ಪುರುಷನಿಗೆ ಮನೆ ಅರಣ್ಯದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಯಜ್ಞಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ವಿವಿಧ ದಾನಗಳೂ ಫಲ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 21

भार्याहीनस्य पुंसोपि न सिध्यति महाव्रतम् । धर्मकर्माणि सर्वाणि पुण्यानि विविधानि च

ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದ ಪುರುಷನಿಗೆ ಮಹಾವ್ರತವೂ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳೂ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 22

नास्ति भार्यासमं तीर्थं धर्मसाधनहेतवे । शृणुष्व त्वं गृहस्थस्य नान्यो धर्मो जगत्त्रये

ಧರ್ಮಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಪತ್ನಿಯ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಕೇಳು—ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ।

Verse 23

यत्र भार्या गृहं तत्र पुरुषस्यापि नान्यथा । ग्रामे वाप्यथवारण्ये सर्वधर्मस्य साधनम्

ಪತ್ನಿ ಇರುವಲ್ಲಿಯೇ ಪುರುಷನ ಮನೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ. ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರಲಿ, ಅವಳೇ ಸರ್ವಧರ್ಮಸಾಧನೆಯ ಸಾಧನ।

Verse 24

नास्ति भार्यासमं तीर्थं नास्ति भार्यासमं सुखम् । नास्ति भार्यासमं पुण्यं तारणाय हिताय च

ಪತ್ನಿಯ ಸಮಾನ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ, ಪತ್ನಿಯ ಸಮಾನ ಸುಖವಿಲ್ಲ. ಪತ್ನಿಯ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲ—ತಾರಣಕ್ಕೂ ಹಿತಕ್ಕೂ.

Verse 25

धर्मयुक्तां सतीं भार्यां त्यक्त्वा यासि नराधम । गृहं धर्मं परित्यज्य क्वास्ते धर्मस्य ते फलम्

ಹೇ ನರಾಧಮಾ! ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಸತೀಭಾರ್ಯೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನೀನು ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ. ಗೃಹವನ್ನೂ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಫಲ ಎಲ್ಲಿದೆ?

Verse 26

तया विना यदा तीर्थे श्राद्धदानं कृतं त्वया । तेन दोषेण वै बद्धास्तव पूर्वपितामहाः

ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ದೋಷದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವ ಪಿತಾಮಹರು ನಿಜವಾಗಿ ಬಂಧಿತರಾದರು.

Verse 27

भवांश्चौरो ह्यमी चौरा यैस्तु भुक्तं सुलोलुपैः । त्वया दत्तस्य श्राद्धस्य अन्नमेवं तया विना

ನೀನು ಕೂಡ ಕಳ್ಳನು, ಇವರೂ ಕಳ್ಳರೇ; ಏಕೆಂದರೆ ಅತಿಲೋಭದಿಂದ ಅವರು ನೀನು ನೀಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಅನ್ನವನ್ನು, ಅವಳಿಲ್ಲದೆ, ಹೀಗೆ ಭುಜಿಸಿದರು.

Verse 28

सुपुत्रः श्रद्धया युक्तः श्राद्धदानं ददाति यः । भार्या दत्तेन पिंडेन तस्य पुण्यं वदाम्यहम्

ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಸುಪುತ್ರನು ಶ್ರಾದ್ಧದಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಪತ್ನಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ—ಆ ಪುಣ್ಯ ಅವನದೇ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 29

यथाऽमृतस्य पानेन नृणां तृप्तिर्हि जायते । तथा पितॄणां श्राद्धेन सत्यंसत्यं वदाम्यहम्

ಅಮೃತಪಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ, ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಇದು ಸತ್ಯ; ಸತ್ಯವೇ ಸತ್ಯ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 30

गार्हस्थ्यस्य च धर्मस्य भार्या भवति स्वामिनी । त्वयैषा वंचिता मूढ चौरकर्मकृतं वृथा

ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯೇ ಮನೆಯ ಸ್ವಾಮಿನಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೇ ಮೂಢಾ, ನೀನು ಅವಳನ್ನು ವಂಚಿಸಿದೆ; ನಿನ್ನ ನಡೆ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಚೌರ್ಯಕರ್ಮದಂತಾಯಿತು.

Verse 31

अमी पितामहाश्चौरा यैर्भुक्तं तु तया विना । भार्या पचति चेदन्नं स्वहस्तेनामृतोपमम्

ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ಪಿತಾಮಹರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಳ್ಳರು. ಆದರೆ ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದರೆ ಅದು ಅಮೃತೋಪಮವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 32

तदन्नमेवभुंजंति पितरो हृष्टमानसाः । तेनैव तृप्तिमायांति संतुष्टाश्च भवंति ते

ಪಿತೃಗಳು ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದೇ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಅವರು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 33

तस्माद्भार्यां विना धर्मः पुरुषस्य न सिध्यति । नास्ति भार्यासमं तीर्थं पुंसां सुगतिदायकम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪುರುಷನ ಧರ್ಮ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪುರುಷರಿಗೆ ಪತ್ನಿಯ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ; ಅದು ಸುಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 34

भार्यां विना च यो धर्मः स एव विफलो भवेत्

ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಆಚರಿಸುವ ಧರ್ಮವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 59

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे एकोनषष्टितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನಾಂತರ್ಗತ ಸುಕಲಾಚರಿತ್ರವೆಂಬ ಏಕೋನಷಷ್ಟಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।