Adhyaya 43

Verse 1

सुकलोवाच । एवं ते शूकराः सर्वे युद्धाय समुपस्थिताः । पुरः स्थितस्य ते राज्ञो ह्यवतस्थुश्च लुब्धकाः

ಸುಕಲನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಆ ಶೂಕರರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ಸೇರಿದರು. ಮತ್ತು ಆ ರಾಜನ ಮುಂದೆಯೇ ನಿಂತ ಬೇಟೆಗಾರರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತರು.

Verse 2

महावराहो राजेंद्र गिरिसानुं समाश्रितः । महता यूथभावेन व्यूहं कृत्वा प्रतिष्ठति

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಮಹಾವರಾಹನು ಗಿರಿಸಾನುಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮಹತ್ತರ ಯೂಥಭಾವದಿಂದ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ರಚಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 3

कपिलः स्थूलपीनांगो महादंष्ट्रो महामुखः । दुःसहः शूकरो राजन्गर्जते चातिभैरवम्

ಓ ರಾಜನ್! ಕಪಿಲವರ್ಣದ, ಸ್ಥೂಲಪೀನಾಂಗದ, ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರ ಹಾಗೂ ಮಹಾಮುಖ ಹೊಂದಿದ ಆ ದುಸ್ಸಹ ಶೂಕರನು ಅತಿಭೈರವವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

तानपश्यन्महाराजः शालतालवनाश्रयान् । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मनुपुत्रः प्रतापवान्

ಶಾಲಾ-ತಾಲ ವನಗಳ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾರಾಜನು, ಪ್ರತಾಪವಂತ ಮನುವಿನ ಪುತ್ರನು, ಅವರ ವಚನಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಲಿಸಿದನು।

Verse 5

गृह्यतां शूर वाराहो विध्यतां बलदर्पितः । एवमाभाष्य तान्वीरो मनुपुत्रः प्रतापवान्

“ಆ ಶೂರ ವರಾಹನನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ; ಬಲದ ದರ್ಪದಲ್ಲಿ ಮದಿಸಿದವನನ್ನು ಭೇದಿಸಿರಿ!” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪ್ರತಾಪವಂತ ಮನುವಿನ ಪುತ್ರನಾದ ವೀರನು ಅವರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 6

अथ ते लुब्धकाः सर्वे मृगया मदमोहिताः । संनद्धा दंशिताः सर्वे श्वभिः सार्द्धं प्रजग्मिरे

ಆಮೇಲೆ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬೇಟೆಗಾರರು ಬೇಟೆಯ ಮದಮೋಹದಿಂದ ಮರುಳಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ, ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು।

Verse 7

हर्षेण महताविष्टो राजराजो महाबलः । अश्वारूढः सुसैन्येन चतुरंगेण संयतः

ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜಾಧಿರಾಜನು, ಕುದುರೆಯೇರಿಕೊಂಡು, ಉತ್ತಮ ಚತುರಂಗ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದನು।

Verse 8

गंगातीरं समायातो मेरौ गिरिवरोत्तमे । रत्नधातुसमाकीर्णे नानावृक्षैरलंकृते

ಅವನು ಗಿರಿವರೋತ್ತಮವಾದ ಮೇರುವಿನ ಮೇಲೆ ಗಂಗಾತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅದು ರತ್ನಧಾತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಾನಾವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 9

सुकलोवाच । यो बलधाम मरीचिचयकरनिकरमयप्रोत्तुंगोऽत्युच्चम् । गगनमेव संप्राप्तो नाना नगाचरितशोभो गिरिराजो भाति

ಸುಕಲನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಪರ್ವತರಾಜನು ಬಲಧಾಮ; ಕಿರಣಗುಚ್ಛಗಳ ತಂತುಗಳಂತೆ ನಿರ್ಮಿತನಾಗಿ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರವಿಟ್ಟು, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ತಲುಪಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ನಾನಾವಿಧ ಜೀವಿಗಳ ಚಲನಶೋಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

योजनबहलविमल गंगाप्रवाह समुच्चरत्तीरवीचीतरंगभंगैर्मुक्ताफलसदृशैर्निर्मलांबुकणैः । सर्वत्र प्रक्षालित धवलतलशिलातलोगिरींद्र सुःश्रियायुक्तः

ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ನಿರ್ಮಲ ಗಂಗಾಪ್ರವಾಹವು ಉಕ್ಕಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ತೀರದ ಅಲೆಗಳ ಭಂಗದಿಂದ ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಜಲಕಣಗಳು ಚಿಮ್ಮುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಬಿಳಿ ಶಿಲಾತಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆ ಗಿರೀಂದ್ರನು ಮಹಾಶ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

देवैश्चारणकिन्नरैः परिवृतो गंधर्वविद्याधरैः सिद्धैरप्सरसांगणैर्मुनिजनैर्नागेंद्र विद्याधरैः । श्रीखंडैर्बहुचंदनैस्ससरलैः शालैस्तमालैर्गिरी रुद्रा क्षैर्वरसिद्धिदायकघनैः कल्पद्रुमैः शोभते

ದೇವರು, ಚಾರಣರು, ಕಿನ್ನರರು; ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು; ಸಿದ್ಧರು, ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳು, ಮುನಿವೃಂದಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರಲ್ಲಿ ನಾಗೇಂದ್ರರು—ಇವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಗಿರಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಖಂಡ, ಬಹು ಚಂದನ, ಸರಳ, ಶಾಲ, ತಮಾಲ, ವರಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ವನಗಳು ಹಾಗೂ ಕಲ್ಪದ್ರುಮಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 12

नानाधातुविचित्रो वै नानारत्नविचित्रितैः । विमानैः कांचनैर्दंडैः कलत्रैरुपशोभते

ಅದು ನಾನಾವಿಧ ಧಾತುಗಳ ವೈಚಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ನಾನಾರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ. ಕಂಚನ ದಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಕಲತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 13

नालिकेरवनैर्दिव्यैः पूगवृक्षैर्विराजते । दिव्यपुन्नागबकुलैः कदलीखंडमंडितैः

ಅದು ದಿವ್ಯ ತೆಂಗಿನ ವನಗಳಿಂದಲೂ, ಶೋಭಿಸುವ ಪೂಗವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ. ದಿವ್ಯ ಪುನ್ನಾಗ, ಬಕುಲ ವೃಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಕದಳಿ ಖಂಡಗಳು (ಬಾಳೆಗುಚ್ಛಗಳು)ಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 14

पुष्पकैश्चंपकैरद्रि पाःटलैः केतकैस्तथा । नानावल्लीवितानैश्च पुष्पितैः पद्मकैस्तथा

ಚಂಪಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ಪರ್ವತಜ ಪಾಟಲ ಹೂಗಳಿಂದ, ಕೇತಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ನಾನಾವಿಧ ಲತೆಗಳ ಪುಷ್ಪಿತ ವಿತಾನಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಅರಳಿದ ಪದ್ಮಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 15

नानावर्णैः सुपुष्पैश्च नानावृक्षैरलंकृतः । दिव्यवृक्षैः समाकीर्णः स्फाटिकस्य शिलातलैः

ನಾನಾವರ್ಣದ ಸುಪುಷ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು; ದಿವ್ಯ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸ್ಫಟಿಕಸಮಾನ ಶಿಲಾತಲಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಹಾಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು।

Verse 16

योगियोगीन्द्र संसिद्धैः कंदरांतर्निवासिभिः । निर्झरैश्चैव रम्यैश्च बहुप्रस्रवणैर्गिरिः

ಆ ಪರ್ವತವು ಗುಹಾಂತರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಸಿದ್ಧ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ; ಮನೋಹರ ಜಲಪಾತಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರಸ್ರವಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ।

Verse 17

नदीप्रवाहसंह्रष्टैः संगमैरुपशोभते । ह्रदैश्च पल्वलैः कुंडैर्निर्मलोदकधारिभिः

ನದಿಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ಸಂಗಮಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಿರ್ಮಲ ಜಲಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಸರೋವರಗಳು, ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕುಂಡಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 18

गिरिराजो विभात्येकः सानुभिः सह संस्थितैः । शरभैश्चैव शार्दूलैर्मृगयूथैरलंकृतः

ಆ ಗಿರಿರಾಜನು ತನ್ನ ಶಿಖರ-ಶ್ರೇಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಶರಭಗಳು, ಹುಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೃಗಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 19

महामत्तैश्च मातंगैर्महिषैरुरुभिः सदा । अनेकैर्दिव्यभावैश्च गिरिराजो विभाति सः

ಸದಾ ಮಹಾಮತ್ತ ಗಜಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶಾಲದೇಹ ಮಹಿಷಗಳಿಂದಲೂ, ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿತನಾದ ಆ ಗಿರಿರಾಜನು ಮಹಾಶೋಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

अयोध्याधिपतिर्वीर इक्ष्वाकुर्मनुनंदनः । तया सुभार्यया युक्तश्चतुरंगबलेन च

ಅಯೋಧ್ಯಾಧಿಪತಿ, ವೀರ ಮನುನಂದನ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ಆ ಸುದಾರ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಚತುರಂಗ ಬಲದೊಂದಿಗೆ (ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದನು)।

Verse 21

पुरतो लुब्धका यांति शूराः श्वानश्च शीघ्रगाः । यत्रास्ते शूकरः शूरो भार्यया सहितो बली

ಮುಂದೆ ಲುಬ್ಧಕರು (ಬೇಟೆಗಾರರು) ಧೀರರು ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ನಾಯಿಗಳು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ವೀರ ಶೂಕರ ಇರುವ ಕಡೆಗೆ।

Verse 22

बहुभिः शूकरैर्गुप्तो गुरुभिः शिशुभिस्ततः । मेरुभूमिं समाश्रित्य गंगातीरं समंततः

ನಂತರ ಅನೇಕ ಶೂಕರಗಳಿಂದಲೂ ಭಾರಿಯಾದ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಮರಿಗಳಿಂದಲೂ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೇರుభೂಮಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದನು।

Verse 23

सुकलोवाच । तामुवाच वराहस्तु सुप्रियां हर्षसंयुतः । प्रिये पश्य समायातः कोशलाधिपतिर्बली

ಸುಕಲನು ಹೇಳಿದನು—ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವರಾಹನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆ ಸುಪ್ರಿಯೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಪ್ರಿಯೆ, ನೋಡು; ಬಲಿಷ್ಠ ಕೋಶಲಾಧಿಪತಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ।”

Verse 24

मामुद्दिश्य महाप्राज्ञो मृगयां क्रीडते नृपः । युद्धमेव करिष्यामि सुरासुरप्रहर्षकम्

ನನ್ನನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ರಾಜನು ಮೃಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವರೂ ಅಸುರರೂ ಹರ್ಷಿಸುವಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡುವೆನು.

Verse 25

अथ भूपो महातेजा बाणपाणिर्धनुर्धरः । सुदेवां सत्यधर्मांगीं तामुवाच प्रहर्षितः

ನಂತರ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಭೂಪನು—ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣ ಹಿಡಿದು, ಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿ—ಸತ್ಯಧರ್ಮಮಯ ಅಂಗಗಳಿರುವ ಆ ಸುದೇವೆಯನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.

Verse 26

पश्य प्रिये महाकोलं गर्जमानं महाबलम् । परिवारसमायुक्तं दुःसहं मृगघातिभिः

ನೋಡು ಪ್ರಿಯೆ! ಆ ಮಹಾಕೋಲ (ಮಹಾಶೂಕರ) ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅಪಾರ ಬಲವಂತವಾಗಿದೆ, ತನ್ನ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಮೃಗಘಾತಕರಿಗೂ ಸಹ ದುಸ್ಸಹವಾಗಿದೆ.

Verse 27

अद्यैवाहं हनिष्यामि सुबाणैर्निशितैः प्रिये । मामेव हि महाशूरो युद्धाय समुपाश्रयेत्

ಪ್ರಿಯೆ! ಇಂದುಲೇ ನಾನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು. ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಮಹಾಶೂರನು ನನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ.

Verse 28

एवमुक्त्वा प्रियो भार्यां लुब्धकान्वाक्यमब्रवीत् । यथा शूरो महाशूराः प्रेषयध्वं हि शूकरम्

ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಬೇಟೆಗಾರರಿಗೆ ನುಡಿದನು—“ಶೂರರಂತೆ, ಹೇ ಮಹಾಶೂರರೇ! ಆ ಶೂಕರವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿ, ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ಕಳುಹಿಸಿರಿ.”

Verse 29

अथ ते प्रेषिताः शूरा बलतेजः पराक्रमाः । गर्जमानाः प्रधावंति बलतेजः पराक्रमाः

ಆಮೇಲೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶೂರರು ಬಲ, ತೇಜಸ್ಸು, ಪರಾಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಮಹಾಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸಿದರು—ಬಲತೇಜಃಪರಾಕ್ರಮಸಂಪನ್ನರು।

Verse 30

कोलं प्रतिगताः सर्वे वायुवेगेन सांप्रतम् । विध्यंति बाणजालैस्ते निशितैर्वनचारकाः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಈಗ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಕೋಲ (ವರಾಹ) ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿದರು; ಆ ವನಚಾರಿಗಳು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಜಾಲಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದರು।

Verse 31

नाना शस्त्रैरथास्त्रैश्च वाराहं वीररूपिणम्

ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅವರು ವೀರರೂಪಧಾರಿಯಾದ ವರಾಹನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರು।

Verse 32

सुकलोवाच । पतंति बाणतोमरा विमुक्ता लुब्धकैः शरा घनागिरिंप्रवर्षिणो यथातथा धरांतरे । हतो दृढप्रहारिभिः स निर्जितस्ततस्तथा शतैस्तु यूथपालकः स कोलः संगरंगतः

ಸುಕಲನು ಹೇಳಿದನು—ಲೂಬ್ಧಕರು ಬಿಡಿಸಿದ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ತೋಮರಗಳು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ದಟ್ಟ ಪರ್ವತಮೇಘದಿಂದ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯಂತೆ ಬೀಳತೊಡಗಿದವು. ದೃಢಪ್ರಹಾರಿಗಳ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಅವನು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ನಂತರ ನೂರಾರು ಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಯೂಥಪಾಲಕ ಕೋಲ (ವರಾಹ) ಯುದ್ಧರಂಗದ ಘನ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 33

स्वपुत्रपौत्रबांधवैः परांश्च संहरेत्स वै पतंति ते स्वदंष्ट्रया हताहवेऽवलुब्धकाः । पतंति पादहस्तकाः स्थितस्य वेगभ्रामणैः सलुब्धगर्जमेवतं वराहोऽपश्यदागतम्

ಅವನು ತನ್ನ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರ-ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇತರರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನದೇ ದಂಷ್ಟ್ರೆಯಿಂದ ಹತರಾದ ಲೋಭಿ ಲೂಬ್ಧಕರು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು. ಅವನ ವೇಗಭ್ರಮಣದ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದವು; ಆಗ ವರಾಹನು ಅವನನ್ನು ಲೋಭಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 34

स्वतेजसा विनाशितं मुखाग्रदंष्ट्रया हतं । गतः स यत्र भूपतिः स वांछतेनसंगरम्

ತನ್ನದೇ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾಶಗೊಂಡು, ಅಗ್ರದಂಷ್ಟ್ರದ ದಂಶದಿಂದ ಹತನಾಗಿ, ರಾಜನು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವನು ಹೋದನು; ಆದರೂ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 35

इक्ष्वाकुनाथं सुमहत्प्रसह्य संत्रास्य क्रुद्धः स हि शूकरेशः । युद्धं वने वांछति तेन सार्द्धमिक्ष्वाकुणा संगरहर्षयुक्तः

ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಂಶದ ಮಹಾನಾಥನನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಮಣಿಸಿ ಭಯಪಡಿಸಿ ಆ ಶೂಕರೇಶನು ಕ್ರುದ್ಧನಾದನು. ಸಂಗರಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ವನದಲ್ಲಿ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿದನು।

Verse 36

वाराहः पुनरेव युद्धकुशलः संवांछते संगरं तुंडाग्रेण सुतीक्ष्णदंतनखरैः क्रुद्धो धरां क्षोभयन् । हुंकारोच्चारगर्वात्प्रहरति विमलं भूपतिं तं च राजञ्ज्ञात्वा विष्णुपराक्रमं मनुसुतस्त्वानन्दरोमांचितः

ಓ ರಾಜನೇ! ಯುದ್ಧಕುಶಲನಾದ ವಾರಾಹನು ಮತ್ತೆ ಸಂಗರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ತುಂಡದ ಅಗ್ರದಿಂದಲೂ ಅತಿತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂತ-ನಖಗಳಿಂದಲೂ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹುಂಕಾರದ ಗರ್ವದಿಂದ ಆ ನಿರ್ಮಲ ಭೂಪತಿ ವಿಮಲನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮನುವಿನ ಪುತ್ರನು ವಿಷ್ಣುಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ಆನಂದದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

दृष्ट्वा शूकरपौरुषं यमतुलं मेने पतिर्वावराड्देवारिं मनसा विचिन्त्य सहसा वाराहरूपेण वै । संप्रेक्ष्यैव महाबलं बहुतरं युक्तं त्वरेर्वारणं सैन्यं कोलविनाशनाय सहसा संगृह्य संगृह्यताम्

ಶೂಕರನ ಯಮಸಮಾನ ಅತುಲ ಪೌರುಷವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಶತ್ರುವು ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಸಹಸಾ ವಾರಾಹರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾಬಲವೂ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ದೊಡ್ಡದೂ ಎಂದು ಕಂಡು, “ಕೋಲವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿರಿ—ತಕ್ಷಣ ಕೂಡಿಸಿರಿ!” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು।

Verse 38

प्रेषिताश्च वारणा रथाश्च वेगवत्तराः सुबाणखड्गधारिणो भुशुंडिभिश्च मुद्गरैः । सपाशपाणिलुब्धका नदंति तत्र तत्परा निवारितो न तिष्ठतो हयागजाश्च यद्गताः

ಅತಿವೇಗದಿಂದ ಆನೆಗಳೂ ರಥಗಳೂ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಉತ್ತಮ ಬಾಣ-ಖಡ್ಗಧಾರಿಗಳು, ಭೂಶುಂಡಿ ಮತ್ತು ಮುದ್ಗರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜರಾದ ಯೋಧರೂ. ಅಲ್ಲಿ ಪಾಶವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಬೇಟೆಗಾರರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೂಗಿದರು; ಚಲಿಸಿದ ಕುದುರೆ-ಆನೆಗಳು ತಡೆದರೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ।

Verse 39

क्वचित्क्वचिन्न दृश्यते क्वचित्क्वचित्प्रदृश्यते क्वचिद्भयं प्रदर्शयेत्क्वचिद्धयान्प्रमर्दयेत्

ಎಲ್ಲೋ ಕಾಣಿಸದೆ, ಮತ್ತಲ್ಲೋ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲೋ ಭಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಮತ್ತಲ್ಲೋ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 40

मर्दयित्वा भटान्वीरान्वाराहो रणदुर्जयः । शब्दं चकारदुर्धषं क्रोधारुणविलोचनः

ವೀರ ಯೋಧರನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನಾದ ವರಾಹನು ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು; ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾದವು.

Verse 41

कोशलाधिपतिर्वीरस्तं दृष्ट्वा रणदुर्जयम् । युध्यमानं महाकायं मुचंतं मेघवत्स्वनम्

ಕೋಶಲದ ವೀರ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು ಅವನನ್ನು ಕಂಡನು—ರಣದಲ್ಲಿ ದುರ್ಜಯ, ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ಮಹಾಕಾಯನಾಗಿ, ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ನಾದ ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 42

गर्जतिसमरं विचरति विलसति वीरान्स्वतेजसा धीरः । तडिदिव मुखेषु दंष्ट्रा तस्य विभात्युल्लसत्येव

ಧೀರ ವೀರನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಸಂಚರಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವೀರರ ನಡುವೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ದಂಷ್ಟ್ರೆಗಳು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ.

Verse 43

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । त्रयश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದೊಳಗಿನ ‘ಸುಕಲಾ-ಚರಿತ್ರ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 44

नरपतिरुवाच सैन्याः किमिह न गृह्णंतु ओजसा शूराः । युध्यध्वं तत्र निशितैर्बाणैस्तीक्ष्णैरनेनापि

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಸೈನಿಕರೇ! ಇಲ್ಲಿ ಶೂರರು ಬಲದಿಂದ ಇವನನ್ನು ಏಕೆ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ? ಅಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ, ನಿಶಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ—ಇವನ ಮೇಲೆಯೂ—ಯುದ್ಧಮಾಡಿರಿ!”

Verse 45

समाकर्ण्य ततो वाक्यं क्रुद्धस्यापि महात्मनः । ततस्ते सैनिकाः सर्वे युद्धाय समुपस्थिताः

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ—ಕೋಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಸೈನಿಕರೆಲ್ಲರೂ ತಕ್ಷಣ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ಸೇರಿದರು।

Verse 46

अनेकैर्भटसाहस्रैर्वने तं समरे स्थितम् । दिक्षु सर्वासु संहत्य बिभिदुः शूकरं रणे

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಮರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಶೂಕರವನ್ನು, ಸಾವಿರಾರು ಭಟರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿ ಭೇದಿಸಿದರು।

Verse 47

विद्धश्च कैश्चित्तदा बाणजालैः सुयोधैश्च संग्रामभूमौ विशालैः । क्वचिच्चक्रघातैः क्वचिद्वज्रपातैर्हतं दुर्जयं संगरे तं महांतैः

ಆ ವಿಶಾಲ ಸಂಗ्रामಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧರು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದರು; ಕೆಲವೆಡೆ ಚಕ್ರಾಘಾತ, ಕೆಲವೆಡೆ ವಜ್ರಪಾತ—ಹೀಗೆ ಮಹಾವೀರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ದುರ್ಜಯ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು।

Verse 48

ततः पौरुषैः क्रोधयुक्तः स कोलः सुविच्छिद्य पाशान्रणे प्रस्थितः सः । महाशूकरैः सार्धमेव प्रयातस्ततः शोणितस्यापि धाराभिषिक्तः

ನಂತರ ಆ ಕೋಲನು ಪೌರುಷದಿಂದ ಕ್ರೋಧಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಪಾಶಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ರಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು। ಮಹಾಶೂಕರರೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿದು, ರಕ್ತಧಾರೆಗಳಿಂದಲೂ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 49

करोति प्रहारं च तुंडेन वीरहयानां द्विपानां च चिच्छेद वीरः । स्वदंष्ट्राग्रभागेन तीक्ष्णेन वीरान्पदातीन्हि संपातयेद्रोषभावैः

ಆ ವೀರನು ತನ್ನ ಚಂಚುವಿನಿಂದ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿ ಯುದ್ಧಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಆನೆಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೀಳಿಸಿದನು; ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂತಾಗ್ರದಿಂದ ಕ್ರೋಧಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಪದಾತಿ ವೀರರನ್ನೂ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು।

Verse 50

जघानास्य शुंडं गजस्यापि रुष्टो भटान्हतान्पादनखैस्तु हृष्टः

ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನು ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲನ್ನೂ ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಿದನು; ಹರ್ಷದಿಂದ ತನ್ನ ಪಾದನಖಗಳಿಂದ ಭಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 51

ततस्ते शूकराः सर्वे लुब्धकाश्च परस्परम् । युयुधुः संगरं कृत्वा क्रोधारुणविलोचनाः

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲ ಶೂಕರರೂ ಮತ್ತು ಲುಬ್ಧಕ ಬೇಟೆಗಾರರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಗ್ರಾಮ ಮಾಡಿ ಯುದ್ಧಿಸಿದರು; ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು।

Verse 52

लुब्धकैश्च हताः कोलाः कोलैश्चापि सुलुब्धकाः । निहताः पतिता भूमौ क्षतजेनापि सारुणाः

ಲುಬ್ಧಕ ಬೇಟೆಗಾರರು ಕೋಲಗಳನ್ನು ಕೊಂದರು; ಕೋಲಗಳೂ ಅತಿಲೋಭಿ ಬೇಟೆಗಾರರನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದರು. ಗಾಯಗೊಂಡು ಅವರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಗಾಯರಕ್ತದಿಂದ ಕೆಂಪಾದರು।

Verse 53

जीवं त्यक्त्वा हताः कोलैर्लुब्धकाः पतिता रणे । मृताश्च शूकरास्तत्र श्वानः प्राणांश्च तत्यजुः

ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇಟೆಗಾರರು ಕೋಲಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹತರಾಗಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಶೂಕರರೂ ಸತ್ತರು; ಶ್ವಾನಗಳೂ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದವು।

Verse 54

यत्रयत्र मृता भूमौ पतिता मृगघातकाः । बहवः शूकरा राज्ञा खड्गपातैर्निपातिताः

ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೃಗಘಾತಕರು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಖಡ್ಗಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಶೂಕರಗಳನ್ನೂ ನಿಪಾತಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 55

कति नष्टा हताः कोला भीता दुर्गेषु संस्थिताः । कुंजेषु कंदरांतेषु गुहांतेषु नृपोत्तम

ಎಷ್ಟು ಕೋಲಗಳು (ಶೂಕರಗಳು) ನಾಶವಾದವು, ಎಷ್ಟು ಹತರಾದವು—ಭಯದಿಂದ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಕುಂಜಗಳಲ್ಲಿ, ಕಂದರಗಳ ಒಳಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದವು, ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ!

Verse 56

लुब्धकाश्च मृताः केचिच्छिन्ना दंष्ट्राग्रसूकरैः । प्राणांस्त्यक्त्वा गताः स्वर्गं खंडशो विदलीकृताः

ಕೆಲವು ಲೋಭಿಗಳು ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂಷ್ಟ್ರಾಗ್ರವಿರುವ ಶೂಕರಗಳಿಂದ ಚಿಂದಿಚಿಂದಿಯಾಗಿ ಖಂಡಶಃ ವಿದಲೀಕೃತರಾಗಿ ಸತ್ತರು; ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು।

Verse 57

वागुराः पाशजालाश्च कुटकाः पंजरास्तथा । नाड्यश्च पतिता भूमौ यत्रतत्र समंततः

ವಾಗುರಗಳು, ಪಾಶಜಾಲಗಳು, ಕುಟಕಗಳು, ಪಂಜರಗಳು ಹಾಗೂ ನಾಡ್ಯಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು।

Verse 58

एको दयितया सार्धं वाराहः परितिष्ठति । पौत्रकैः पंचसप्तभिर्युद्धार्थं बलदर्पितः

ಒಬ್ಬ ವರಾಹನು ತನ್ನ ದಯಿತೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಬಲದ ದರ್ಪದಿಂದ ಉಬ್ಬಿ, ಐದು-ಏಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 59

तमुवाच तदा कांतं शूकरं शूकरी पुनः । गच्छ कांत मयासार्द्धमेभिस्तु बालकैः सह

ಆಗ ಶೂಕರಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಶೂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು— “ಹೇ ಕಾಂತ, ನನ್ನೊಡನೆ ಹೋಗು; ಈ ಮರಿಗಳೊಡಗೂ ಹೋಗು.”

Verse 60

प्राह प्रीतो वराहस्तां विवस्तां सुप्रियामिति । क्व गच्छामि प्रभग्नोहं स्थानं नास्ति महीतले

ಪ್ರೀತನಾದ ವರಾಹನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಸುಪ್ರಿಯೆ, ನೀನು ಈಗ ಮುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.” ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು— “ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ನಾನು ಭಗ್ನಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ.”

Verse 61

मयि नष्टे महाभागे कोलयूथं विनंक्ष्यति । द्वयोश्च सिंहयोर्मध्ये जलं पिबति शूकरः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗೆ, ನಾನು ನಾಶವಾದರೆ ಕೋಲಯೂಥವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಶೂಕರನು ಎರಡು ಸಿಂಹಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಾಗಲೇ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಲ್ಲನು.

Verse 62

द्वयोः शूकरयोर्मध्ये सिंहो नैव पिबत्यपः । एवं शूकरजातीषु दृश्यते बलमुत्तमम्

ಎರಡು ಶೂಕರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಂಹವೂ ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ ಶೂಕರಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಲವು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 63

तदहं नाशयाम्येव यदा भग्नो व्रजाम्यहम् । जाने धर्मं महाभागे बहुश्रेयोविधायकम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸೋತು ಹೊರಟಾಗ ಅದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವೆನು. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಬಹು ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನೂ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನೂ ನೀಡುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 64

कस्माल्लोभाद्भयाद्वापि युध्यमानः प्रणश्यति । रणतीर्थं परित्यज्य सस्यात्पापी न संशयः

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನು ಲೋಭದಿಂದಲೋ ಭಯದಿಂದಲೋ ನಾಶವಾದರೆ, ರಣತೀರ್ಥವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನಾಗಿ ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 65

निशितं शस्त्रसंव्यूहं दृष्ट्वा हर्षं प्रगच्छति । अवगाह्यामरीं सिंधुं तीर्थपारं प्रगच्छति

ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಹರ್ಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ‘ಅಮರೀ’ ಸಿಂಧುನದಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ತೀರ್ಥದ ಆಚೆ ದಡವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 66

स याति वैष्णवं लोकं पुरुषांश्च समुद्धरेत् । समायांतं च तदहं कथं भग्नो व्रजामि वै

ಅವನು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಜನರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬಂದರೆ, ನಾನು—ಅಪಮಾನಿತನಾಗಿ—ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ?

Verse 67

योधनं शस्त्रसंकीर्णं प्रवीरानन्ददायकम् । दृष्ट्वा प्रयाति संहृष्टस्तस्य पुण्यफलं शृणु

ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ವೀರರಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 68

पदेपदे महत्स्नानं भागीरथ्याः प्रजायते । रणाद्भग्नो गृहं याति यो लोभाच्च प्रिये शृणु

ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಭಾಗೀರಥಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು, ಪ್ರಿಯೆ, ಕೇಳು—ಲೋಭದಿಂದ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವವನು ‘ರಣಭಗ್ನ’ನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 69

मातृदोषं प्रकाशेत स्त्रीजातः परिकथ्यते । अत्र यज्ञाश्च तीर्थाश्च अत्र देवा महौजसः

ಸ್ತ್ರೀಜಾತಿ ತಾಯಿಯ ದೋಷಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳೂ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಇವೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದೇವರುಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 70

पश्यंति कौतुकं कांते मुनयः सिद्धचारणाः । त्रैलोक्यं वर्तते तत्र यत्र वीरप्रकाशनम्

ಹೇ ಕಾಂತೆ, ಮುನಿಗಳು ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರೊಂದಿಗೆ ಆ ಅದ್ಭುತ ಕೌತುಕವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಯಲ್ಲಿ ವೀರಪ್ರಕಾಶ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವೇ ಇರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.

Verse 71

समराद्भग्नं प्रपश्यंति सर्वे त्रैलोक्यवासिनः । शपंति निर्घृणं पापं प्रहसन्ति पुनःपुनः

ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಭಗ್ನನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ನೋಡುವರು. ಆ ನಿರ್ಘೃಣ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಅವರು ಮರುಮರು ಶಪಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಗುವರು.

Verse 72

दुर्गतिं दर्शयेत्तस्य धर्मराजो न संशयः । सम्मुखः समरे युद्धे स्वशिरः शोणितं पिबेत्

ಅವನಿಗೆ ಧರ್ಮರಾಜನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವನು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತರೆ, ಸಮರದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ತಲೆಯ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವನು.

Verse 73

अश्वमेधफलं भुंक्ते इंद्रलोकं प्रगच्छति । यदा जयति संग्रामे शत्रूञ्छूरो वरानने

ಹೇ ವರಾನನೆ, ಶೂರನು ಸಂಗ्रामದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 74

तदा प्रभुंजते लक्ष्मीं नानाभोगान्न संशयः । यदा तत्र त्यजेत्प्राणान्सम्मुखः सन्निराश्रयः

ಆಗ ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನೂ ನಾನಾವಿಧ ಭೋಗಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲೀಯೇ ದೇವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಸಮ್ಮುಖನಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ—ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 75

स गच्छेत्परमं स्थानं देवकन्यां प्रभुंजते । एवं धर्मं विजानामि कथं भग्नो व्रजाम्यहम्

ಅವನು ಪರಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವಕನ್ಯೆಯ ಸಂಗವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಹೀಗೆಯೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ—ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು, ಮನಸ್ಸು ಮುರಿದವನಾಗಿ, ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ?

Verse 76

अनेन समरे युद्धं करिष्ये नात्र संशयः । मनोः पुत्रेण धीरेण राज्ञा इक्ष्वाकुणा सह

ಇವನೊಂದಿಗೆ ಈ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವೆನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಮನುವಿನ ಪುತ್ರನಾದ ಧೀರ ರಾಜ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿನೊಂದಿಗೆ.

Verse 77

डिंभान्गृहीत्वा याहि त्वं सुखं जीव वरानने । तस्य श्रुत्वा वचः प्राह बद्धाहं तव बंधनैः

“ಮಗುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೀನು ಹೋಗು; ಸುಖವಾಗಿ ಜೀವಿಸು, ವರಾನನೆ.” ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು—“ನಾನು ಬಂಧಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಬಂಧನಗಳಿಂದಲೇ ಬಂಧಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 78

स्नेहमानरसाख्यैश्च रतिक्रीडनकैः प्रिय । पुरतस्ते सुतैः सार्द्धं प्राणांस्त्यक्ष्यामि मानद

ಪ್ರಿಯನೇ! ಸ್ನೇಹ, ಗಾಯಗೊಂಡ ಮಾನ, ಮಧುರ ಸಖ್ಯ ಮತ್ತು ರತಿಕ್ರೀಡೆಗಳ ನಡುವೆ, ಮಾನದನೇ! ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ನಾನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವೆನು.

Verse 79

एवमेतौ सुसंभाष्य परस्परहितैषिणौ । युद्धाय निश्चितौ भूत्वा समालोकयतो रिपून्

ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸುಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು।

Verse 80

कोशलाधिपतिं वीरं तमिक्ष्वाकुं महामतिम्

ಕೋಶಲಾಧಿಪತಿಯಾದ ಆ ವೀರ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಮಹಾಮತಿ, ಮಹಾ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನು.

Verse 81

यथैव मेघः परिगर्जते दिवि प्रावृट्सुकालेषु तडित्प्रकाशैः । तथैव संगर्जति कांतया समं समाह्वयेद्राजवरं खुराग्रैः

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಪ್ರಕಾಶದೊಂದಿಗೆ ಮೇಘವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಂತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಖುರಗಳ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಅಗ್ರಗಳಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನನ್ನು ಸಮಾಹ್ವಾನಿಸಿದನು।

Verse 82

तं गर्जमानं ददृशे महात्मा वाराहमेकं पुरुषार्थयुक्तम् । ससार अश्वस्य जवेनयुक्तः ससम्मुखं तस्य नृवीरधीरः

ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಪುರುಷಾರ್ಥಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಏಕಾಕಿ ವರಾಹವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮನು ಕಂಡನು; ತಕ್ಷಣ ಧೀರ ನೃವೀರನು ಅಶ್ವದ ವೇಗದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಅದರ ಎದುರಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು।