Adhyaya 125

Verse 1

सूत उवाच । वेनस्याज्ञां सुसंप्राप्य पृथुः परमधार्मिकः । संबभ्रे सर्वसंभारान्नानापुण्यान्नृपात्मजः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ವೇನನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಡೆದು ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ಪೃಥು, ಓ ರಾಜಕುಮಾರ, ನಾನಾವಿಧ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಎಲ್ಲ ಸಂಭಾರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು।

Verse 2

निमंत्र्य ब्राह्मणान्सर्वान्नानादेशोद्भवानपि । अथ वेन इयाजासावश्वमेधेन भूपतिः

ನಾನಾ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದವರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ರಾಜ ವೇನನು ನಂತರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 3

दानान्यदाद्ब्राह्मणेभ्यो नानारूपाण्यनेकशः । जगाम वैष्णवं लोकं सकायो जगतीपतिः

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಾನಾರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ನೀಡಿದನು; ಮತ್ತು ಜಗತೀಪತಿ ಸ್ವದೇಹಸಹಿತ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 4

विष्णुना सह धर्मात्मा नित्यमेव प्रवर्तते । एतद्वः सर्वमाख्यातं चरित्रं तस्य भूपतेः

ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಜನು ನಿತ್ಯವೂ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಯದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಆ ನೃಪತಿಯ ಚರಿತ್ರವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು.

Verse 5

सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखविनाशनम् । पृथुरेव स धर्मात्मा राजा पृथ्वीं प्रशासति

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು; ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಜ ಪೃಥುವೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

त्रैलोक्येन समं पृथ्वीं दुदोह नृपसत्तमः । प्रजास्तु रंजितास्तेन पुण्यधर्मानुकर्मभिः

ನೃಪಸತ್ತಮನು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿ ದೊರಕುವಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ‘ದೋಹನ’ ಮಾಡಿದನು; ಅವನ ಪುಣ್ಯಧರ್ಮಾಚರಣೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

Verse 7

एतत्ते सर्वमाख्यातं भूमिखण्डमनुत्तमम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

ಈ ಅನುತ್ತಮ ಭೂಮಿಖಂಡವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಮೊದಲನೆಯದು ಸೃಷ್ಟಿಖಂಡ, ಎರಡನೆಯದು ಭೂಮಿಖಂಡವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 8

भूमिखंडस्यमाहात्म्यं कथयिष्याम्यहं पुनः । अस्य खंडस्य वै श्लोकं यः शृणोति नरोत्तमः

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಖಂಡದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು. ಈ ಖಂಡದ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವನ್ನಾದರೂ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರನು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ—

Verse 9

दिनस्यैकस्य वै पापं तस्य चैव प्रणश्यति । यो नरो भावसंयुक्तोऽध्यायं संशृणुते सुधीः

ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ವಿವೇಕಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುವ ನರನಿಗೆ, ಒಂದು ದಿನದ ಪಾಪವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 10

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः । दत्तस्य गोसहस्रस्य ब्राह्मणेभ्यः सुपर्वणि

ಅದರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಕೇಳಿರಿ—ಶುಭ ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಹಸ್ರ ಗೋಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವು ಏದೋ ಅದು।

Verse 11

यत्फलं तत्प्रजायेत विष्णुस्तस्य प्रसीदति । अस्य पद्मपुराणस्य पठमानस्य नित्यशः

ಇದರಿಂದ ಉಂಟಾಗಬೇಕಾದ ಫಲವು ಏದೋ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಪದ್ಮಪುರಾಣವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

कलौयुगे तु विघ्नाश्च न जायंते नरस्य वै । व्यास उवाच । कस्मात्कलौ न जायंते शृण्वानस्य च पद्मज

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಆ ನರನಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮಾ), ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳು ಏಕೆ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 13

नरस्य पुण्ययुक्तस्य नाना विघ्नाः सुदारुणाः । ब्रह्मोवाच । मखस्याप्यश्वमेधस्य यत्फलं परिकथ्यते

ಪುಣ್ಯಯುಕ್ತನಾದ ನರನಿಗೂ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ವಿಘ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹೇಳಿದರು—ಯಜ್ಞದ, ಅಶ್ವಮೇಧದ ಸಹಿತ, ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಫಲವು (ಇದೀಗ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ)।

Verse 14

तत्फलं दृश्यते तात पुराणे पद्मसंज्ञके । अश्वमेधमखः पुण्यः कलौ नैव प्रवर्तते

ಎಲೈ ಮಗು, ಆ ಫಲವು ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 15

पुराणं चापि यत्तद्वदश्वमेधसमं किल । अश्वमेधस्य यत्पुण्यं स्वर्गमोक्षफलप्रदम्

ಈ ಪುರಾಣವು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಶ್ವಮೇಧದ ಪುಣ್ಯವು ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 16

न भुंजंति नराः पापाः पापमार्गेषु संस्थिताः । पुराणस्यास्य पुण्यस्य पद्मसंज्ञस्य सत्तम

ಎಲೈ ಸಜ್ಜನನೇ, ಪಾಪದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪಿಗಳು ಈ ಪವಿತ್ರ ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 17

अश्वमेधसमं पुण्यं न भुंजंति कलौ नराः । कलौ युगे नरैः पापैर्गंतव्यं नरकार्णवम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಅಶ್ವಮೇಧಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ನರಕ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 18

कस्माच्छ्रोष्यंति तत्पुण्यं चतुर्वर्गप्रसाधनम् । येन श्रुतमिदं पुण्यं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಏಕೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ? ಯಾರಿಂದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಪದ್ಮ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿದೆಯೋ.

Verse 19

सर्वं हि साधितं तेन चतुर्वर्गस्य साधनम् । अश्वमेधादयो यज्ञास्तस्मान्नष्टा महामते

ಅದರಿಂದ ಚತುರ್ವರ್ಗಸಾಧನವೆಂಬ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಆದಕಾರಣ, ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳು ಈಗ ಲೋಪಪ್ರಾಯವಾಗಿವೆ।

Verse 20

कलौ युगे गताः स्वर्गे सवेदाः सांगसस्वराः । यः कोपि सत्वसंपन्नः श्रद्धावान्भगवत्परः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಅಂಗೋಪಾಂಗಗಳೊಡನೆ, ಸ್ವರಸಹಿತವಾಗಿ, ಇವತ್ತಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಂತಿವೆ; ಆದರೂ ಯಾರು ಸತ್ತ್ವಸಂಪನ್ನ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ ಮತ್ತು ಭಗವತ್ಪರನೋ…

Verse 21

श्रोतुमिच्छति धर्मात्मा सपुत्रो भार्यया सह । श्रवणार्थं महाश्रद्धा पूर्वं तस्य प्रजायते

ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಪುತ್ರನೂ ಪತ್ನಿಯೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೇಳುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಮಹಾಶ್ರದ್ಧೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 22

शृण्वानस्य नरस्यापि महाविघ्नो न संचरेत् । अश्रद्धा जायते पूर्वं पाठकस्य नरस्य च

ಕೇವಲ ಕೇಳುತ್ತಿರುವವನಿಗೂ ಮಹಾವಿಘ್ನವು ಸಂಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಪಠಿಸುವವನಲ್ಲಿಯೂ (ಸಂಬಂಧಿತ) ನರನಲ್ಲಿಯೂ ಅಶ್ರದ್ಧೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ।

Verse 23

लोभश्च जायते तस्य शृण्वानस्य द्विजोत्तम । प्रेषितो विष्णुदेवेन महामोहः स दारुणः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಕೇಳುತ್ತಾ ಕೇಳುತ್ತಾ ಅವನಲ್ಲಿ ಲೋಭವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅದು ವಿಷ್ಣುದೇವನು ಕಳುಹಿಸಿದ ದಾರುಣ ಮಹಾಮೋಹವೇ ಆಗಿದೆ।

Verse 24

अकरोत्स विनाशं तु शृण्वतश्चास्य नित्यशः । दूषकाः कुत्सकाः पापाः संभवंति दिने दिने

ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಕೇಳುವವನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿನಾಶವೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ದೂಷಕರು, ಕುತ್ಸಕರು, ಪಾಪಿಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

ज्ञातव्यं तु सुबुद्धेन विघ्नरूपं ममाधुना । संजातं दृश्यते व्यास तथा होमं समाचरेत्

ಸುವಿವೇಕಿಯು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದು—ಈಗ ನನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಒಂದು ವಿಘ್ನವು ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಹೇ ವ್ಯಾಸ, ಅದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಆಚರಿಸು.

Verse 26

वैष्णवैश्च महामंत्रैर्विष्णुसूक्तैः सुपुण्यदैः । विष्णोरराटमंत्रेण सहस्रशीर्षकेण च

ವೈಷ್ಣವ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾದ ವಿಷ್ಣುಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅರಾಟಮಂತ್ರದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷ ಸೂಕ್ತದಿಂದಲೂ।

Verse 27

इदं विष्णु सुमंत्रेण आब्रह्मेण पुनः पुनः । त्र्यंबकेन च मंत्रेण होममेवं समाचरेत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಶುಭವಾದ ವಿಷ್ಣುಮಂತ್ರದಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ತನಕ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ಆವಾಹನಸಹಿತವಾಗಿ, ಮರುಮರು; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರ್ಯಂಬಕ (ಶಿವ)ಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ ಹೋಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 28

बृहत्साम्ना सुमंत्रेण द्वादशाक्षरकेण च । यस्य देवस्य यो होमस्तस्य मंत्रेण होमयेत्

ಬೃಹತ್ಸಾಮದಿಂದ, ಶುಭಮಂತ್ರದಿಂದ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ; ಯಾವ ದೇವತೆಗೆ ಯಾವ ಹೋಮವೋ, ಅದನ್ನು ಆ ದೇವತೆಯ ಸ್ವಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಹೋಮಿಸಬೇಕು.

Verse 29

अष्टोत्तरतिलाज्यैश्च पालाशैः समिधैरपि । ग्रहाणामपि कर्त्तव्यं स्थापनं पूजनं द्विज

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದ ಅಷ್ಟೋತ್ತರ-ಶತ ಆಹುತಿಗಳಿಂದಲೂ, ಪಲಾಶ ಸಮಿಧಗಳಿಂದಲೂ ಗ್ರಹದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 30

विघ्नेशं पूजयेत्तत्र शारदां च सुरेश्वरीम् । जातवेदां महामायां चंडिकां क्षेत्रनायकम्

ಅಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರ ಅಧೀಶ್ವರಿ ಶಾರದಾ ಸುರೇಶ್ವರಿಯನ್ನು; ಜೊತೆಗೆ ಜಾತವೇದಾ, ಮಹಾಮಾಯಾ, ಚಂಡಿಕಾ ಮತ್ತು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರನಾಯಕ (ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲ)ನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 31

तिलैश्च तंदुलैराज्यैस्तेषां मंत्रसमुद्यतैः । एवं होमः प्रकर्त्तव्यो ब्राह्मणेभ्यो ददेद्धनम्

ಎಳ್ಳು, ಅಕ್ಕಿ (ತಂಡುಲ) ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ—ನಿಯತ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 32

यथासंभाविकां तात दक्षिणां धेनुसंयुताम् । ततो विघ्नाः प्रणश्यंति पुराणं सिद्धिमाप्नुयात्

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ತಾತಾ! ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಗೋವಿನೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ (ದಾನ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆಗ ವಿಘ್ನಗಳು ನಾಶವಾಗಿ ಪುರಾಣಪಠಣವು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 33

एवं न कुरुते यो हि तस्य विघ्नं वदाम्यहम् । तस्यांगे जायते रोगो बहुपीडाप्रदायकः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡದವನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ವಿಘ್ನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಹುಪೀಡೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ರೋಗವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 34

भार्या शोकः पुत्रशोको धनहानिः प्रजायते । नानाविधान्महारोगान्भुंजते नात्र संशयः

ಪತ್ನಿ-ವಿಯೋಗದ ಶೋಕ, ಪುತ್ರ-ವಿಯೋಗದ ಶೋಕ ಮತ್ತು ಧನಹಾನಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾನಾವಿಧ ಮಹಾರೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 35

यस्य गेहे नास्ति वित्तमुपवासं समाचरेत् । एकादशीं सुसंप्राप्य पूजयेन्मधुसूदनम्

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಧನ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ; ಏಕಾದಶಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಡೆದು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು (ವಿಷ್ಣುವನ್ನು) ಪೂಜಿಸಲಿ.

Verse 36

षोडशैश्चोपचारैश्च भावयुक्तेन चेतसा । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्यथावित्तानुसारतः

ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಷೋಡಶೋಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ; ನಂತರ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 37

केशवाय ततो दत्वा संकल्पं हविषान्वितम् । स्वयं कुर्यात्ततः प्राज्ञो भोजनं सह बांधवैः

ನಂತರ ಕೇಶವನಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸಹಿತ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ; ಜ್ಞಾನಿಯು ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾನೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

पुत्रैस्तु भार्यया युक्तस्ततः सिद्धिमवाप्नुयात् । पुराणसंहितापूर्णा श्रोतव्या धर्मतत्परैः

ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ನಂತರ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು ಸಂಹಿತಾಪೂರ್ಣವಾದ ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 39

चतुर्वर्गस्य वै सिद्धिर्जायते तस्य नान्यथा । सपादं लक्षमेकं तु ब्रह्माख्यं पुष्करं शृणु

ಆ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥದಿಂದಲೇ ಚತುರ್ವರ್ಗಸಿದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ. ಈಗ ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಸಪಾದಲಕ್ಷ ಪ್ರಮಾಣದ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 40

कृते युगे तु निष्पापाः शृण्वंति मनुजा द्विज । लक्षस्यार्द्धं ततः कृत्स्नं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಓ ದ್ವಿಜ, ಪಾಪರಹಿತ ಜನರು ‘ಪದ್ಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ ಲಕ್ಷದ ಅರ್ಧ, ಅಂದರೆ ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು.

Verse 41

श्लोकानां तु सहस्राभ्यां द्वाभ्यामेव तथाधिकम् । त्रेतायुगे तथा प्राप्ते यदा श्रोष्यंति मानवाः

ಇದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ತ್ರೇತಾಯುಗ ಬಂದಾಗ ಮಾನವರು ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 42

चतुर्वर्गफलं भुक्त्वा ते यास्यंति हरिं पुनः । द्वाविंशतिसहस्राणि संहितापद्मसंज्ञिता

ಚತುರ್ವರ್ಗಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹರಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ‘ಪದ್ಮ’ ಎಂಬ ಈ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ.

Verse 43

द्वापरे कथिता विप्र ब्रह्मणा परमात्मना । द्वादशैव सहस्राणां पद्माख्या सा तु संहिता

ಓ ವಿಪ್ರ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇದನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ‘ಪದ್ಮ’ ಎಂಬ ಆ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಖರವಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ.

Verse 44

कलौ युगे पठिष्यंति मानवा विष्णुतत्पराः । एकोर्थश्चैकभावश्च चतुर्ष्वपि प्रवर्तितः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಪರಾಯಣರಾದ ಮಾನವರು ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಠಿಸುವರು. ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಅರ್ಥ, ಒಂದೇ ಭಾವ ಪ್ರತಿಪಾದಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 45

संहितास्वेव विप्रेंद्र शेषाख्यानप्रविस्तरः । द्वादशैव सहस्राणि नाशं यास्यंति सत्तम

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ‘ಶೇಷಾಖ್ಯಾನ’ ಎಂಬ ವಿಸ್ತೃತ ವೃತ್ತಾಂತ—ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಪ್ರಮಾಣ—ಹೇ ಸತ್ತಮ, ನಾಶವಾಗುವುದು.

Verse 46

कलौ युगे तु संप्राप्ते प्रथमं हि भविष्यति । भूमिखंडं नरः श्रुत्वासर्वपापैः प्रमुच्यते

ಕಲಿಯುಗವು ಬಂದಾಗ ಇದುವೇ ಪ್ರಥಮವಾಗುವುದು. ಭೂಮಿಖಂಡವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದ ನರನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 47

मुच्यते सर्वदुःखेभ्यः सर्वरोगैः प्रमुच्यते । अन्यत्सर्वं परित्यज्य जपं दानं तथा श्रुतम्

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಇತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಜಪ, ದಾನ ಹಾಗೂ ಶ್ರವಣ/ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 48

श्रोतव्यं हि प्रयत्नेन पद्माख्यं पापनाशनम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ‘ಪದ್ಮ’ ಎಂಬ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಅದರ ಮೊದಲ ಖಂಡ ‘ಸೃಷ್ಟಿಖಂಡ’, ಎರಡನೆಯದು ‘ಭೂಮಿಖಂಡ’.

Verse 49

तृतीयं स्वर्गखंडं च पातालं तु चतुर्थकम् । पंचमं चोत्तरं खंडं सर्वपापप्रणाशनम्

ಮೂರನೆಯದು ಸ್ವರ್ಗಖಂಡ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಪಾತಾಳಖಂಡ. ಐದನೆಯದು ಉತ್ತರಖಂಡ; ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 50

यः शृणोति नरो भक्त्या पंचखंडान्यनुक्रमात् । गोप्रदानसहस्रस्य मानवो लभते फलम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ಖಂಡಗಳನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವನು, ಸಾವಿರ ಗೋಪ್ರದಾನದ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

महाभाग्येन लभ्यंते पंचखंडानि भूसुराः । श्रुतानि मोक्षदानि स्युः सत्यं सत्यं न संशयः

ಓ ಭೂಸುರರೇ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ), ಐದು ಖಂಡಗಳು ಮಹಾಭಾಗ್ಯದಿಂದಲೇ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನ್ನು ಶ್ರವಣಿಸಿದರೆ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕವಾಗುತ್ತವೆ—ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 125

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां वेनोपाख्याने पंचविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯೊಳಗಿನ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.