Shloka 62
Description of the Rules for Charitable Gifts and Related Rites
Gaṅgā-māhātmya
क्रीडते शांकरे वापि स्तुतो देवादिभिर्मुदा । भूमिरेण्वब्दसंख्याकं कालं स्थित्वा च तत्र सः ॥ ६२ ॥
krīḍate śāṃkare vāpi stuto devādibhirmudā | bhūmireṇvabdasaṃkhyākaṃ kālaṃ sthitvā ca tatra saḥ || 62 ||
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಶಾಂಕರ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೇವತೆಗಳು ಮೊದಲಾದವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿಕಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
Sūta (traditional Purāṇic narrator) recounting the phala (result) within the tīrtha-māhātmya narrative
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It highlights the phala (result) of great merit: the devotee attains a divine realm, is honored by devas, and enjoys exalted, long-lasting celestial auspiciousness.
By presenting divine praise and proximity to a deity’s realm as the fruit of devotion and sacred practice, it reinforces that sincere worship culminates in divine companionship and honor.
No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; it functions as a phala-śruti within tīrtha-māhātmya, emphasizing the measurable “kāla” (time-span) of merit’s results.