The Discourse of Rukmāṅgada
Prabodhinī Ekādaśī, Kārtika-vrata, and Satya-dharma
विश्वस्तघातके चापि मृतवत्साप्रदोग्धरि । ददामीति द्विजाग्र्याय प्रतिश्रुत्य न दातरि ॥ ७२ ॥
viśvastaghātake cāpi mṛtavatsāpradogdhari | dadāmīti dvijāgryāya pratiśrutya na dātari || 72 ||
ವಿಶ್ವಾಸಿಸಿದವನನ್ನು ದ್ರೋಹಿಸಿ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವವ, ಮೃತವತ್ಸೆಯ ಹಸುವನ್ನು ಹಾಲು ದೋಹಿಸುವವ, ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ‘ಕೊಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಶ್ರುತಿ ನೀಡಿ ಕೊಡದವ—ಇವರಿಗೂ (ಪಾಪ/ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಉಂಟು.
Narada (teaching a dharma-list within the Uttara-Bhaga narrative)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: bhayanaka
It equates betrayal of trust and breaking a promised gift with grave adharma, teaching that inner integrity (satya) and reliability are essential for spiritual merit.
Bhakti requires sincerity; one cannot claim devotion while harming the trusting or speaking false promises—ethical purity supports genuine Vishnu-bhakti in Purāṇic dharma.
Not a Vedāṅga technique, but practical dharma-nīti: truthful speech, honoring commitments of dāna, and avoiding exploitative acts—core disciplines that uphold ritual and spiritual life.