Adhyaya 85: The Gods’ Hymn to the Goddess and the Emergence of Kaushiki; Shumbha Sends His Envoy

Verse 1

ऋषिरुवाच पुरा शुम्भनिशुम्भाभ्यामसुराभ्यां शचीपतेः । त्रैलोक्यं यज्ञभागाश्च हृता मदबलाश्रयात् ॥

ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಸುರರಾದ ಶುಂಭ-ನಿಶುಂಭರು ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರದ ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ತ್ರಿಲೋಕದಿಂದಲೂ ಯಜ್ಞಭಾಗಗಳಿಂದಲೂ ವಂಚಿಸಿದರು।

Verse 2

तावेव सूर्यतां तद्वदधिकारं तथैन्दवम् । कौबेरमथ याम्यं च चक्राते वरुणस्य च ॥

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಾವೇ ಸೂರ್ಯನ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಚಂದ್ರನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; ಕುಬೇರ, ಯಮ ಮತ್ತು ವರುಣರ ದಿಕ್ಪಾಲಕ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಗಳನ್ನೂ ಅವರು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು।

Verse 3

तावेव पवनार्धि च चक्रतुर्वह्निकर्म च । अन्येषाञ्चाधिकारान् स स्वयमेवाधितिष्ठति ॥ ततो देवा विनिर्धूता भ्रष्टराज्याः पराजिताः ॥

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಾಯು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅಗ್ನಿಯ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಅವನು ಸ್ವತಃ ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಪದಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ರಾಜ್ಯಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿ ಪರಾಜಿತರಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 4

हृताधिकारास्त्रिदशास्ताभ्यां सर्वे निराकृताः । महासुराभ्यां तां देवीं संस्मरन्त्यपराजिताम् ॥

ಆ ಮೂವತ್ತು ದೇವತೆಗಳು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸುರರಿಂದ ತಮ್ಮ ಪದಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಜೇಯ ದೇವಿ ಅಪರಾಜಿತೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.

Verse 5

तयास्माकं वरो दत्तो यथाऽपत्त्सु स्मृताखिलाः । भवतां नाशयिष्यामि तत्क्षणात् परमापदः ॥

ಅವಳು ನಮಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಳು— ‘ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಆಪತ್ತಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಯಾವಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೀರೋ, ಆಗ ಆಗ ನಾನು ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಹಾ ವಿಪತ್ತ들을 ನಾಶಮಾಡುವೆನು।’

Verse 6

इति कृत्वा मतिं देवा हिमवन्तं नगेश्वरम् । जग्मुस्तत्र ततो देवीं विष्णुमायां प्रतुṣ्टुवुः ॥

ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ದೇವತೆಗಳು ಪರ್ವತರಾಜ ಹಿಮವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವಿ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆ—ಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 7

देवा ऊचुः नमो देव्यै महादेव्यै शिवायै सततं नमः । नमः प्रकृत्यै भद्रायै नियताः प्रणताः स्म ताम् ॥

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು— ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮಹಾದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಶಿವಾಸ್ವರూపಿಣಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪ್ರಕೃತಿಗೆ, ಭದ್ರಾ (ಮಂಗಳಮಯಿ)ಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಂಯಮದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿನಯದಿಂದ ವಂದಿಸಿ ನಾವು ಅವಳಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

Verse 8

रौद्रायै नमो नित्यायै गौर्यै धात्र्यै नमो नमः । नमो जगत्प्रतिष्ठायै देव्यै कृत्यै नमो नमः ॥

ರೌದ್ರಾ, ನಿತ್ಯಾ, ಗೌರೀ, ಧಾತ್ರೀ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಗತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಸ್ವರూపಿಣಿ ದೇವಿ ಕೃತ್ಯಾ—ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 9

द्योत्स्नायै चेन्दुरूपिण्यै सुखायै सततं नमः । कल्याण्यै प्रणतां वृद्ध्यै सिद्ध्यै कुर्मो नमो नमः ॥

ಚಂದ್ರಿಕೆ, ಚಂದ್ರರೂಪಿಣಿ, ಸುಖಸ್ವರೂಪಿಣಿ—ಅವಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಮಿಸುವವರ ವೃದ್ಧಿಕರಿಣಿ, ಸಿದ್ಧಿ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 10

नैरृत्यै भूभृतां लक्ष्म्यै शर्वाण्यै ते नमो नमः । दुर्गायै दुर्गपारायै सारायै सर्वकारिण्यै । ख्यात्यै तथैव कृष्णायै धूम्रायै सततं नमः ॥

ನೈಋತೀ, ಪರ್ವತಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಶರ್ವಾಣೀ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ದುರ್ಗಾ, ದುರ್ಗತಿತಾರಿಣಿ, ಸಾರಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಸರ್ವಕರ್ತ್ರೀ—ನಿನಗೆ ನಿತ್ಯ ನಮಸ್ಕಾರ. ಖ್ಯಾತಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಧೂಮ್ರಾ—ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 11

अतिसौम्यातिरौद्रायै नतास्तस्यै नमो नमः । (म)नो जगत्प्रतिष्ठायै देव्यै कृत्यै नमो नमः ॥

ಅತಿಸೌಮ್ಯಳಿಗೂ ಅತಿರೌದ್ರಳಿಗೂ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಮಿದು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಜಗತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಸ್ವರൂപಿಣಿ ದೇವಿ ಕೃತ್ಯಾ—ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 12

या देवी सर्वभूतेषु विष्णुमायेति शब्दिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ‘ವಿಷ್ಣುಮಾಯೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ—ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 13

या देवी सर्वभूतेषु चेतनेत्यभिधीयते । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ‘ಚೇತನ’ವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 14

या देवी सर्वभूतेषु बुद्धिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 15

या देवी सर्वभूतेषु निद्रारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಾರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 16

या देवी सर्वभूतेषु क्षुधारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷುಧಾರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 17

या देवी सर्वभूतेषु छायारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಛಾಯಾರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 18

या देवी सर्वभूतेषु शक्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 19

या देवी सर्वभूतेषु तृष्णारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ತೃಷ್ಣಾರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 20

या देवी सर्वभूतेषु क्षान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾಂತಿ/ಸಹನಶೀಲತಾರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 21

या देवी सर्वभूतेषु जातिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತಿ/ಜನ್ಮಸ್ಥಿತಿರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 22

या देवी सर्वभूतेषु लज्जारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜಾ/ಸಂಯಮರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವಳಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 23

या देवी सर्वभूतेषु शान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 24

या देवी सर्वभूतेषु श्रद्धारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧಾರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 25

या देवी सर्वभूतेषु कान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂತಿರೂಪವಾಗಿ (ತೇಜಸ್ಸು/ಸೌಂದರ್ಯ) ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 26

या देवी सर्वभूतेषु लक्ष्मीरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀರೂಪವಾಗಿ (ಸೌಭಾಗ್ಯ-ಸಮೃದ್ಧಿ) ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 27

या देवी सर्वभूतेषु धृतिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಧೃತಿರೂಪವಾಗಿ (ಧೈರ್ಯ/ಸ್ಥೈರ್ಯ) ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 28

या देवी सर्वभूतेषु वृत्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿ/ಪ್ರವರ್ತನೆರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 29

या देवी सर्वभूतेषु स्मृतिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮೃತಿರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 30

या देवी सर्वभूतेषु दयारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ದಯಾರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 31

या देवी सर्वभूतेषु नीतिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೀತಿ/ಸದಾಚಾರರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 32

या देवी सर्वभूतेषु तुष्टिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तasyai namastasyai namo namaḥ ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ತುಷ್ಟಿ/ಸಂತೃಪ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 33

या देवी सर्वभूतेषु पुष्टिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಯ ರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 34

या देवी सर्वभूतेषु मातृरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಾತೃತ್ವದ ರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 35

या देवी सर्वभूतेषु भ्रान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै namastasyai namo namaḥ ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಭ್ರಾಂತಿಯ ರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 36

इन्द्रियाणामधिष्ठात्री भूतानां चाखिलेषु या । भूतेषु सततं तस्यै व्याप्तिदेव्यै नमो नमः ॥

ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನೀ ದೇವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 37

चितिरूपेण या कृत्स्नमेतद् व्याप्य स्थिता जगत् । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥

ಚೈತನ್ಯದ ರೂಪವಾಗಿ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 38

स्तुता सुरैः पूर्वमभीष्टसंश्रयात् तथासुरेन्द्रेण दिनेṣu सेविता । करोतु सा नः शुभहेतुरीश्वरी शुभानि भद्राण्यभिहन्तु चापदः ॥

ಯಾವ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇಷ್ಟಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವ ಶರಣ್ಯೆಯೆಂದು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಆಪತ್ತಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅಸುರಾಧಿಪತಿಯೂ ಸೇವಿಸಿದ್ದನು—ಆ ಸಾರ್ವಭೌಮ ದೇವಿ ನಮಗೆ ಶುಭಕಾರಣವಾಗಲಿ; ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ವಿಪತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿ।

Verse 39

या साम्प्रतं चोद्धतदैत्यतापितैरस्माभिरीशा च सुरैर्नमस्यते । या च स्मृता तत्क्षणमेव हन्ति नः सर्वापदो भक्तिविनम्रकूर्तिभिः ॥

ಅಹಂಕಾರಿಯಾದ ದೈತ್ಯರಿಂದ ನಾವು ಪೀಡಿತರಾಗಿರುವಾಗ, ಈಗ ನಾವು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಆ ದೇವಿ—ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದುರ್ಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮ್ರರಾದವರಿಗಾಗಿ।

Verse 40

ऋषिरुवाच एवṃ स्तवादियुक्तानां देवानां तत्र पार्वती । स्त्रातुमभ्याययौ तोये जाह्नव्याः नृपनन्दन ॥

ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತುತಿ-ಸ್ತೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಓ ರಾಜಾನಂದನ, ಪಾರ್ವತಿ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗೆ)ಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಬಂದಳು।

Verse 41

साऽब्रवीत्तान् सुरान् सुभ्रूर्भवद्भिः स्तूयतेऽत्र का । शरीरकोशतश्चास्याः समुद्भूता ब्रवीच्छिवा ॥

ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳವಳಾದ ಅವಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿದಳು—‘ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?’ ಆಗ ಅವಳ ದೇಹಕೋಶದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪ ಉದ್ಭವಿಸಿ ಮಾತಾಡಿತು—ಅವಳು ಶಿವಾ.

Verse 42

स्तोत्रं ममैैतत् क्रियते शुम्भदैत्यनिराकृतैः । देवैः समेतैः समरे निशुम्भेन पराजितैः ॥

‘ಇದು ನನ್ನ ಸ್ತವ; ಸಮಾಗಮಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ—ಶುಂಬ ದೈತ್ಯನಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾದವರು, ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಶುಂಬನಿಂದ ಪರಾಜಿತರಾದವರು.’

Verse 43

शरीरकोशाद्यत्तस्याः पार्वत्या निःसृताम्बिका । कौशिकीति समस्तेषु ततो लोकेषु गीयते ॥

ಪಾರ್ವತಿಯ ಕೋಶ (ದೇಹಾವರಣ)ದಿಂದ ಅಂಬಿಕಾ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು; ಆದಕಾರಣ ಅವಳು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ‘ಕೌಶಿಕೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 44

तस्यां विनिर्गतायां तु कृष्णाभूत् सापि पार्वती । कालीकेति समाख्याता हिमाचलकृताश्रया ॥

ಅವಳು (ಅಂಬಿಕಾ/ಕೌಶಿಕೀ) ಹೊರಟ ಬಳಿಕ ಪಾರ್ವತಿ ಸ್ವತಃ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣಳಾದಳು; ಹಿಮಾಲಯವನ್ನು ನಿವಾಸವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಅವಳು ಆಗ ‘ಕಾಲಿಕಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು।

Verse 45

ततोऽम्बिकां परं रूपं बिभ्राणां सुमनोहरम् । ददर्श चण्डो मुण्डश्च भृत्यौ शुम्भनिशुम्भयोः ॥

ನಂತರ ಶುಂಭ-ನಿಶುಂಭರ ಸೇವಕರು ಚಂಡ ಮತ್ತು ಮುಂಡರು ಪರಮರೂಪಧಾರಿಣಿ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರಳಾದ ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡರು।

Verse 46

ताभ्यां शुम्भाय चाख्याता अतीव सुमनोहरा । काप्यास्ते स्त्री महाराज भासयन्ती हिमाचलम् ॥

ಅವರು ಶುಂಭನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—‘ಓ ಮಹಾರಾಜ! ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಇದ್ದಾಳೆ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರಳಾದಳು; ಅವಳು ಹಿಮಾಲಯವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.’

Verse 47

नैव तादृक् क्वचिद्रूपं दृष्टं केनचिदुत्तमम् । ज्ञायतां काप्यसौ देवी गृह्यतां चासुरेश्वर ॥

ಇಂತಹ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಆ ದೇವಿ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿರಿ—ಮತ್ತು ಓ ಅಸುರೇಶ್ವರ, ಅವಳನ್ನು ಕರೆತನ್ನಿರಿ।

Verse 48

स्त्रीरत्नमतिचार्वङ्गी द्योतयन्ती दिशस्त्विषा । सा तु तिष्ठति दैत्येन्द्र तां भवान् द्रष्टुमर्हति ॥

ಅವಳು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ರತ್ನ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ ಅಂಗಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡವಳು; ತನ್ನ ಕాంతಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹೇ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ, ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ—ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡು.

Verse 49

यानि रत्नानि मणयो गजाश्वादीनि वै प्रभो । त्रैलोक्ये तु समस्तानि साम्प्रतं भान्ति ते गृहे ॥

ಹೇ ನಾಥ, ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಯಾವ ಧನ—ರತ್ನಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮೊದಲಾದವು—ಅವೆಲ್ಲವೂ ಈಗ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.

Verse 50

ऐरावतः समानीतो गजरत्नं पुरन्दरात् । पारिजाततरुश्चायं तथैवोच्चैः श्रवा हयः ॥

ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಂದ ಈ ಗಜರತ್ನ ಐರಾವತವನ್ನು ತರಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಾ ಅಶ್ವವೂ ಕೂಡ.

Verse 51

विमानं हंससंयुक्तमेतत्तिष्ठति तेऽङ्गणे । रत्नभूतमिहानीतं यदासीद्वेधसोऽद्भुतम् ॥

ಹಂಸಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಈ ವಿಮಾನವು ನಿನ್ನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ; ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ವೇಧಸ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಆಶ್ಚರ್ಯರೂಪವಾಗಿ ಇದ್ದ ಆ ಅದ್ಭುತ ರತ್ನಸಮಾನ ವಸ್ತುವನ್ನೂ ತರಲಾಗಿದೆ.

Verse 52

निधिरेष महापद्मः समानीतो धनेश्वरात् । किञ्जल्किनीं ददौ चाब्धिर्मालामम्लानपङ्कजाम् ॥

ಧನೇಶ್ವರ (ಕುಬೇರ)ನಿಂದ ಈ ಮಹಾಪದ್ಮ ನಿಧಿಯನ್ನು ತರಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರವೂ ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ಕಮಲಗಳ ಕೇಸರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಒಂದು ಮಾಲೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದೆ.

Verse 53

छत्रं ते वारुणं गेहे काञ्चनास्त्रावि तिष्ठति । तथायं स्यन्तनवरो यः पुरासीत् प्रजापतेः ॥

ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವರುಣನ ಛತ್ರವು ನಿಂತಿದೆ; ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಧನುರ್ವ್ಯಾಯುಧವೂ ಇದೆ; ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವೂ ಇದೆ।

Verse 54

मृत्योः उत्क्रान्तिदा नाम शक्तिरीश त्वया हृता । पाशः सलिलराजस्य भ्रातुस्तव परिग्रहे ॥

ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಸೇರಿದ ‘ಉತ್ಕ್ರಾಂತಿದಾ’ ಎಂಬ ಶೂಲವನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದಿದ್ದೀ; ಜಲಾಧಿಪತಿ ವರುಣನ ಪಾಶವೂ ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದೆ—ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನದೂ ಸಹ।

Verse 55

निशुम्भस्य अब्धिजाताश्च समस्ता रत्नजातयः । वह्निरपि ददौ तुभ्यमग्निशौचे च वाससी ॥

ನಿಶುಂಬನಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸಮುದ್ರಜನ್ಯ ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಸಂಪತ್ತುಗಳೆಲ್ಲ ನಿನ್ನದಾಗಿವೆ; ಅಗ್ನಿಯೂ ‘ಅಗ್ನಿಶೌಚ’ ಎಂಬ ಎರಡು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 56

एवं दैत्येन्द्र रत्नानि समस्तान्याहृतानि ते । स्त्रीरत्नमेषा कल्याणी त्वया कस्मान्न गृह्यते ॥

ಹೀಗೆ, ಹೇ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ, ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ತಂದುಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಶುಭಳಾದ ‘ಸ್ತ್ರೀರತ್ನ’—ನೀನು ಏಕೆ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 57

ऋषिरुवाच । निशम्येति वचः शुम्भः स तदा चण्डमुण्डयोः । प्रेषयामास सुग्रीवं दूतं देव्याः महासुरः ॥

ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶುಂಭನು ಚಂಡ ಮತ್ತು ಮುಂಡರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ದೇವಿಯ ಬಳಿಗೆ ದೂತನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು—ಆ ಮಹಾಸುರನು।

Verse 58

शुम्भ उवाच । इति चेति च वक्तव्या सा गत्वा वचनान्मम । यथा चाभ्येति संप्रीत्या तथा कार्यं त्वया लघु ॥

ಶುಂಭನು ಹೇಳಿದನು—ನೀನು ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಸು; ಅವಳು ಸದ್ಭಾವದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳು।

Verse 59

स तत्र गत्वा यत्रास्ते शैलोद्देशेऽतिशोभने । तां च देवीं ततः प्राह श्लक्ष्णं मधुरया गिरा ॥

ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭನವಾದ ಪರ್ವತಶಿಖರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ದೂತನು ಮಧುರ ಹಾಗೂ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವಚನಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 60

दूत उवाच । देवि दैत्येश्वरः शुम्भस्त्रैलोक्ये परमेश्वरः । दूतोऽहं प्रेषितस्तेन त्वत्सकाशमिहागतः ॥

ದೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಿ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ಶುಂಭನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮಾಧಿಪತಿ; ಅವನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ।

Verse 61

अव्याहताज्ञः सर्वासु यः सदा देवयोनिṣu । निर्जिताखिलदैत्यारिः स यदाह शृणुष्व तत् ॥

ಯಾರ ಆಜ್ಞೆ ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ತಡೆಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರು ದೈತ್ಯರ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೋ—ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 62

मम त्रैलोक्यमखिलं मम देवा वशानुगाः । यज्ञभागानहं सर्वानुपाश्नामि पृथक् पृथक् ॥

‘ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ನನ್ನವೇ; ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ವಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ನಾನೇ ಭುಂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.’

Verse 63

त्रैलोक्ये वररत्नानि मम वश्यान्यशेषतः । तथैव गजरत्नं च हृत्वा देवेन्द्रवाहनम् ॥

ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗಜರತ್ನವಾದ ಇಂದ್ರನ ವಾಹನ ಐರಾವತವನ್ನೂ ನಾನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ।

Verse 64

क्षीरोदमथनोद्भूतमश्वरत्नं ममामरैः । उच्चैःश्रवससंज्ञं तत्प्रणिपत्य समर्पितम् ॥

ಕ್ಷೀರಸಾಗರ ಮಥನದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅಶ್ವರತ್ನ ‘ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಾಃ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದು; ದೇವತೆಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು।

Verse 65

यानि चान्यानि देवेषु गन्धर्वेषूरगेषु च । रत्नभूतानि भूतानि तानि मय्येव शोभने ॥

ದೇವರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ನಾಗರೊಳಗೆ ‘ರತ್ನಸ್ವಭಾವ’ ಹೊಂದಿರುವ ಇತರ ಜೀವಿಗಳು ಯಾವುವೋ, ಅವೆಲ್ಲವೂ, ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ನನ್ನದೇ ಆಗಿವೆ।

Verse 66

स्त्रीरत्नभूतां त्वां देवि लोके मन्यामहे वयम् । सा त्वमस्मानुपागच्छ यतो रत्नभुजो वयम् ॥

ಓ ದೇವಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ‘ಸ್ತ್ರೀರತ್ನ’ವೆಂದು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ರತ್ನಗಳ ಭೋಗಿಗಳು/ಸ್ವಾಮಿಗಳು.

Verse 67

मां वा ममानुजं वापि निशुम्भमुरुविक्रमम् । भज त्वं चञ्चलापाङ्गि रत्नभूतासि वै यतः ॥

ನನ್ನನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು, ಅಥವಾ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ನನ್ನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ನಿಶುಂಬನನ್ನು; ಓ ಚಂಚಲ ಪಾರ್ಶ್ವದೃಷ್ಟಿಯವಳೇ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸು/ಸೇವಿಸು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ರತ್ನೋಪಮೆ.

Verse 68

परमैश्वर्यमतुलं प्राप्स्यसे मत्परिग्रहात् । एतद्बुद्ध्या समालोच्य मत्परिग्रहतां व्रज ॥

ನನ್ನವನಾಗಿ, ನನ್ನ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನೀನು ಪರಮವಾದ, ಅಸಮಾನವಾದ ಸಾರ್ವಭೌಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿ. ಇದನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿಮರ್ಶಿಸಿ ನನ್ನಿಂದ ಸ್ವೀಕೃತನಾಗಿ/ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಇರು.

Verse 69

ऋषिरुवाच इत्युक्ता सा तदा देवी गम्भीरान्तःस्मिता जगौ । दुर्गा भगवती भद्रा ययेदं धार्यते जगत् ॥

ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆ ಸಂಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಿ ಗಂಭೀರ ಅಂತಃಸ್ಮಿತದೊಂದಿಗೆ ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದಳು—ದುರ್ಗಾ, ಭಗವತಿ, ಶುಭಾ; ಆಕೆಯಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಧಾರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 70

देव्युवाच सत्यं उक्तत्वया नात्र मिथ्या किञ्चित्त्वयोदितम् । त्रैलोक्याधिपतिः शुम्भो निशुम्भश्चापि तादृशः ॥

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ; ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಅಸತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶುಂಭನು ತ್ರಿಲೋಕನಾಥನು, ನಿಶುಂಭನೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 71

किं त्वत्र यत्प्रतिज्ञातं मिथ्या तत्क्रियते कथम् । श्रूयतामल्पबुद्धित्वात् प्रतिज्ञा या कृता पुरा ॥

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸುಳ್ಳಾಗಬಹುದು? ಕೇಳು—ನಿನ್ನ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯಿಂದ—ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ.

Verse 72

यो मां जयति संग्रामे यो मे दर्पं व्यपोहति । यो मे प्रतिबलो लोके स मे भर्ता भविष्यति ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು, ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಲದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಮನಾದವನು—ಅವನೇ ನನ್ನ ಪತಿ ಆಗುವನು.

Verse 73

तदागच्छतु शुम्भोऽत्र निशुम्भो वा महासुरः । मां जित्वा किं चिरेणात्र पाणिं गृह्णातु मे लघु ॥

ಈಗ ಶುಂಬನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿ—ಅಥವಾ ಆ ಮಹಾಸುರ ನಿಶುಂಬನು. ನನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ ವಿಳಂಬ ಏಕೆ? ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ವಿವಾಹಾರ್ಥ ನನ್ನ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಾಡಲಿ.

Verse 74

दूत उवाच अवलिप्तासि मैवं त्वं देवि ब्रूहि ममाग्रतः । त्रैलोक्ये कः पुमांस्तिष्ठेदग्रे शुम्भनिशुम्भयोः ॥

ದೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದೇವಿ, ನೀನು ದರ್ಪಿಣಿ; ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಡ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶುಂಬ-ನಿಶುಂಬರ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಪುರುಷನು ಯಾರು?

Verse 75

अन्येषामपि दैत्यानां सर्वे देवा न वै युधि । तिष्ठन्ति सम्मुखे देवि किं पुनः स्त्री त्वमेकिका ॥

ಓ ದೇವಿ, ಇತರ ದೈತ್ಯರ ಎದುರಿಗೂ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿರಲು ನೀನು ಒಬ್ಬಳೇ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲುವೆ?

Verse 76

इन्द्राद्याः सकला देवास्तस्थुर्येषां न संयुगे । शुम्भादीनां कथं तेषां स्त्री प्रयास्यसि सम्मुखम् ॥

ಇಂದ್ರನೂ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರ ಎದುರು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿರಲು ನೀನು ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ಶುಂಬಾದಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುವೆ?

Verse 77

सा त्वं गच्छ मयैवोक्ता पार्श्वं शुम्भनिशुम्भयोः । केशाकर्षणनिर्धूतगौरवा मा गमिष्यसि ॥

ಆದುದರಿಂದ ಹೋಗು—ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ—ಶುಂಬ-ನಿಶುಂಬರ ಬಳಿಗೆ. ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಗೌರವ ಹಾಳಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೋ.

Verse 78

देव्युवाच एवमेतद् बली शुम्भो निशुम्भश्चातिवीर्यवान् । किं करोमि प्रतिज्ञा मे यदनालोचिता पुरा ॥

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೌದು, ಹಾಗೆಯೇ; ಶುಂಭನು ಬಲವಂತನು, ನಿಶುಂಬನು ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ. ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಹಿಂದೆ ನಾನು ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಒಂದು ವ್ರತಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆನು.

Verse 79

स त्वं गच्छ मयोक्तं ते यदेतत्सर्वमादृतः । तदाचक्ष्वासुरेन्द्राय स च युक्तं करोतु तत् ॥

ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಹೋಗು; ನಾನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸು. ಅದನ್ನು ಅಸುರಾಧಿಪತಿಗೆ ತಿಳಿಸು; ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಅವನೇ ಮಾಡಲಿ.