Adhyaya 60: Descriptions of Kimpurusha-varsha, Hari-varsha, Ilavrita (Meru-varsha), Ramyaka, and Hiranyamaya

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथोत्तरकुरुकथनं नामैकोनषष्टितमोऽध्यायः । षष्टितमोऽध्यायः— मार्कण्डेय उवाच । यत्तु किम्पुरुषं वर्षं तत् प्रवक्ष्याम्यहं द्विज । यत्रायुर् दशसाहस्रं पुरुषाणां वपुष्मताम् ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಉತ್ತರ-ಕುರು ವೃತ್ತಾಂತ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಅನಂತರ ಅರವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಈಗ ನಾನು ಕಿಂಪುರುಷವೆಂಬ ದೇಶವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿಗಳಾದ ಮಾನವರ ಆಯುಷ್ಯ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು.

Verse 2

अनामया ह्यशोकाश्च नरा यत्र तथा स्त्रियः । प्लक्षः षण्डश्च तत्रोक्तः सुमहान्नन्दनोपमः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪುರುಷರೂ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರೋಗರಹಿತರಾಗಿಯೂ ಶೋಕವರ್ಜಿತರಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪ್ಲಕ್ಷವೃಕ್ಷವೂ ಒಂದು ಉಪವನವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಅತಿವಿಶಾಲ, ನಂದನವನದಂತೆ।

Verse 3

तस्य ते वै फलरसं पिबन्तः पुरुषाः सदा । स्थिरयौवननिष्पन्नाः स्त्रियश्चोत्पलगन्धिकाः ॥

ಅದರ ಫಲರಸವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪುರುಷರು ಸ್ಥಿರ ಯೌವನಸಂಪನ್ನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕಮಲದಂತೆ ಸುಗಂಧಮಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

अतः परं किंपुरुषाद्धरिवर्षं प्रचक्ष्यते । महारजतसङ्काशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥

ಕಿಮ್ಪುರುಷದ ಆಚೆಗೆ ಹರಿವರ್ಷವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಮಹಾ ರಜತಪ್ರಭೆಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

देवलोकच्युताः सर्वे देवरूपाश्च सर्वशः । हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुभम् ॥

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಅವತೀರ್ಣರಾದವರು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ದೇವತೆಯಂತೆಯೇ ರೂಪವಂತರು. ಹರಿವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಇಕ್ಷು (ಕಬ್ಬು) ಯ ಶುಭರಸವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

न जरा बाधते तत्र न जीर्यन्ते च कर्हिचित् । तावन्तमेव ते कालं जीवन्त्यथ निरामयाः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಜರೆಯು ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷೀಣರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಜೀವಿಸಿ, ನಂತರ ರೋಗರಹಿತರಾಗಿ ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

मेरुवर्षं मया प्रोक्तं मध्यमं यदिलावृतम् । न तत्र सूर्यस्तपति न ते जीर्यन्ति मानवाः ॥

ನಾನು ಮೇರೂಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಇಳಾವೃತವೆಂಬ ಮಧ್ಯದೇಶವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ದಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಾನವರು ವೃದ್ಧರಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 8

लभन्ते नात्मलाभञ्च रश्मयश्चन्द्रसूर्ययोः । नक्षत्राणां ग्रहाणाञ्च मेरॊस्तत्र परा द्युतिः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರ ಕಿರಣಗಳು ಪೂರ್ಣ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ನಕ್ಷತ್ರಗ್ರಹಗಳ ಪ್ರಕಾಶವೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೇರುವಿನ ತೇಜಸ್ಸೇ ಪರಮವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 9

पद्मप्रभाः पद्मगन्धा जम्बूफलरसाशिनः । पद्मपत्रायताक्षास्तु जायन्ते तत्र मानवाः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಪದ್ಮಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪದ್ಮಸಮಾನ ಸುಗಂಧದೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಜಂಬೂಫಲರಸವನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಪಡೆದು ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪದ್ಮದಳಗಳಂತೆ ದೀರ್ಘವಾಗಿರುತ್ತವೆ।

Verse 10

वर्षाणान्तु सहस्राणि तत्राप्यायुः त्रयोदश । सरावाकारसंस्तारो मेरुमध्ये इलावृते ॥

ಅಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ಯವೂ ಹದಿಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು. ಮೇರುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಇಲಾವೃತದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಪಾತ್ರಾಕಾರದಂತೆ (ಕುಂಡದಂತೆ) ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ।

Verse 11

मेरुस्तत्र महाशैलस्तदाख्यातमिलावृतम् । रम्यकं वर्षमस्माच्च कथयिष्ये निबोध तत् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮೇರುವು ಮಹಾ ಪರ್ವತರಾಜ; ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ‘ಇಲಾವೃತ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ‘ರಮ್ಯಕ’ ಎಂಬ ವರ್ಷವನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ—ಗ್ರಹಿಸಿರಿ।

Verse 12

वृक्षस्तत्रापि चोत्तुङ्गो न्यग्रोधो हरितच्छदः । तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्तयन्ति वै ॥

ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳಿರುವ ಎತ್ತರವಾದ ಒಂದು ವೃಕ್ಷವೂ ಇದೆ—ನ್ಯಗ್ರೋಧ (ಆಲದ ಮರ). ಅದರ ಫಲರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 13

वर्षायुतायुषस्तत्र नरास्तत्फलभोगिनः । रतिप्रधानविमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ವಾಸಿಸಿ, ಆ ದೇಶದ ಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಶುದ್ಧರು, ಸ್ವಭಾವತಃ ಸುಖಪ್ರಿಯರು, ಮತ್ತು ಜರೆಯೂ ದುರ್ಗಂಧವೂ ಇಲ್ಲದವರು.

Verse 14

तस्मादथोत्तरं वर्षं नाम्ना ख्यातं हिरण्मयम् । हिरण्वती नदी यत्र प्रभूतकमलोज्ज्वला ॥

ಅದರ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ‘ಹಿರಣ್ಮಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರದೇಶವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಹಿರಣ್ವತೀ’ ನದಿ ಅಪಾರ ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 15

महाबलाः सतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः । महाकाया महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಮಾನವರು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ—ಮಹಾಕಾಯರು, ಮಹಾಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯವರು, ಧನವಂತರು ಮತ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮನೋಹರರು.