Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
मातापितृपराश्चैव शिष्यसम्बन्धिबान्धवाः ।
एते द्विजोत्तमाः श्राद्धे समस्ताः केतनक्षमाḥ ॥
mātāpitṛ-parāś caiva śiṣya-sambandhi-bāndhavāḥ /
ete dvijottamāḥ śrāddhe samastāḥ ketana-kṣamāḥ
ತಾಯಿ-ತಂದೆಯ ಭಕ್ತರು, ಶಿಷ್ಯತ್ವ-ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಂಧುಗಳು—ಇಂತಹ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಸನಾರ್ಹರು (ಆಮಂತ್ರಣ/ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರು)।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Filial devotion is treated as a primary marker of moral worth. The verse also recognizes bonds formed by teaching lineages (guru–śiṣya networks) as socially and ritually significant.
Ācāra/social-dharma instruction; not pancalakṣaṇa.
Honoring those devoted to parents mirrors the very purpose of śrāddha—reverence toward progenitors—creating a resonance between the rite’s intent and the invitee’s character.