Shloka 1
Adhyaya 28 — Alarka Inquires into Varna and Ashrama Dharma; Madalasa Defines the Fourfold Duties
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे पितापुत्रसंवादे आत्मविवेको नाम सप्तविंशोऽध्यायः ।
अष्टाविंशोऽध्यायः ।
जड उवाच तन्मातुर्वचनं श्रुत्वा सोऽलर्को मातरं पुनः ।
पप्रच्छ वर्णधर्मांश्च धर्मा ये चाश्रमेषु च ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe pitāputrasaṃvāde ātmaviveko nāma saptaviṃśo 'dhyāyaḥ / aṣṭāviṃśo 'dhyāyaḥ / jaḍa uvāca tanmātur vacanaṃ śrutvā so 'larko mātaraṃ punaḥ / papraccha varṇadharmāṃś ca dharmā ye cāśrameṣu ca
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದ ಪಿತೃ–ಪುತ್ರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ‘ಆತ್ಮವಿವೇಕ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಡನು ಹೇಳಿದನು—ತಾಯಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಲರ್ಕನು ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ವರ್ಣಧರ್ಮಗಳೂ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳೂ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "jijnasa", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text pivots from rājadharma to broader social and life-stage duties, indicating that personal and royal ethics are grounded in a wider varṇāśrama framework.
This is a structural marker (colophon/transition) within didactic material; it does not map to sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa directly.
The shift from ‘self-discernment’ to ‘social duties’ suggests an integrative ideal: inner clarity (ātmaviveka) should express as ordered conduct in the world.