Adhyaya 13: The Son’s Account of Hell and the Question of Unseen Sin

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे पिताः पुत्रसंवादे महारौरवादिनरकाख्यानं नाम द्वादशोऽध्यायः । त्रयोदशोऽध्यायः । पुत्र उवाच । अहं वैश्यकुले जातो जनमन्यास्मात्तु सप्तमे । समतीते गवां रोधं निपाने कृतवान् पुरा ॥

(ಮುಕ್ತಾಯ) ಹೀಗೆ ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ತಂದೆ-ಮಗನ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ 'ಮಹಾರೌರವ ಮುಂತಾದ ನರಕಗಳ ವಿವರಣೆ' ಎಂಬ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು. ಈಗ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ವೈಶ್ಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದೆನು; ಮತ್ತು ಈ ಜನ್ಮದ ಏಳನೇ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಮೊದಲು, ಬಹಳ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ, ನಾನು ನೀರಿನ ಹೊಂಡದ ಬಳಿ ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ತಡೆದಿದ್ದೆನು.'

Verse 2

विपाकात्कर्मणस्तस्य नरकं भृशदारुणम् । सम्प्राप्तोऽग्निशिखाघोरमयोमुखखगाकुलम् ॥

ಆ ಕರ್ಮದ ಪರಿಪಕ್ವ ಫಲವಾಗಿ, ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ನರಕವನ್ನು ತಲುಪಿದೆನು—ಅದು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊಕ್ಕುಗಳಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 3

यन्त्रपीडनगात्रासृक्-प्रवाहोद्भूतकर्दमम् । विशस्यमानदुष्कर्मि-तन्निपातरवाकुलम् ॥

ಅದು ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಹೊಳೆಗಳು ಕೆಸರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ; ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ ಮತ್ತು ಕೆಳಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುವ ದುಷ್ಟರ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 4

पात्यमानस्य मे तत्र साग्रं वर्षशतं गतम् । महातापार्तितप्तस्य तृष्णादाहान्वितस्य च ॥

ನನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು—ನಾನು ವಿಪರೀತ ಶಾಖದಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಉರಿಯುವ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೆ.

Verse 5

तत्राह्लादकरः सद्यः पवनः सुखशीतलः । करम्भबालुकाकुम्भमध्यस्थो मे समागतः ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಂಜಿಯಂತ ಲೇಪ ಮತ್ತು ಮರಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಡಕೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ತಕ್ಷಣವೇ ಮನೋಹರವಾದ, ಶೀತಲವಾದ, ಸುಖಸ್ಪರ್ಶಿ ಗಾಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬೀಸಿತು।

Verse 6

तत्सम्पर्कादशेषाणां नाभवद्यात्मना नृणाम् । मम चापि यथा स्वर्गे स्वर्गिणां निर्वृतिः परा ॥

ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದ ಆ ಎಲ್ಲ ಪುರುಷರ ಯಾತನೆಗಳು ಶಮನಗೊಂಡವು; ನನಗೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರಂತೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೇ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯ ಸಮಾನವಾದ ಮಹಾಸಂತೋಷ ಉದಯವಾಯಿತು।

Verse 7

किमेतदिति चाह्लादविस्तारस्तिमितेक्षणैः । दृष्टमस्माभिरासन्नं नररत्नमनुत्तमम् ॥

‘ಇದೇನು?’ ಎಂದು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ, ಹರ್ಷವು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮ ರತ್ನವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡೆವು।

Verse 8

याम्यश्च पुरुषो घोरो दण्डहस्तोऽशनिप्रभः । पुरतो दर्शयन् मार्गमिति एहिति वागथ ॥

ಆಮೇಲೆ ಯಮನ ಭೀಕರ ಸೇವಕನು, ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾ, ಮುಂಚೆ ಹೋಗಿ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ ‘ಬನ್ನಿ, ಬನ್ನಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು।

Verse 9

पुरुषः स तदा दृष्ट्वा यातनाशतसंकुलम् । नरकं प्राह तं याम्यं किङ्करं कृपयान्वितः ॥

ನಂತರ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೂರಾರು ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನರಕವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆ ಯಾಮ್ಯ ಸೇವಕನನ್ನು (ಯಮದೂತನನ್ನು) ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು।

Verse 10

पुरुष उवाच भो याम्यपुरुषाचक्ष्व किं मया दुष्कृतं कृतम् । येनॆदं यातनाभीमं प्राप्तोऽस्मि नरकं परम् ॥

ಆ ಪುರುಷನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಯಮದೂತನೇ, ನನಗೆ ಹೇಳು; ನಾನು ಯಾವ ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಈ ಭಯಂಕರ ಯಾತನಾನರಕವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ?

Verse 11

विपश्चिदिति विख्यातो जनकानामहं कुले । जातो विदेहविषये सम्यङ्मनुजपालकः ॥

ನಾನು ‘ವಿಪಶ್ಚಿತ್’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ವಿದೇಹ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನಕ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು—ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿದ ರಾಜನು.

Verse 12

यज्ञैर्मयेिष्टं बहुभिर्धर्मतः पालिता मही । नोत्सृष्टश्चैव संग्रामो नातिथिर्विमुखो गतः ॥

ನಾನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದೆ; ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ; ಯುದ್ಧವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸಲಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಅತಿಥಿಯೂ ನಿರಾಶನಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 13

पितृदेवर्षिभृत्याश्च न चापचरिता मया । कृता स्पृहा च न मया परस्त्रीविभवादिषु ॥

ನಾನು ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ದೇವರನ್ನು, ಋಷಿಗಳನ್ನು, ನನ್ನ ಆಶ್ರಿತರನ್ನು/ಸೇವಕರನ್ನು ನೋಯಿಸಲಿಲ್ಲ; ಪರಸ್ತ್ರೀ, ಧನಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಆಸೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.

Verse 14

पर्वकालेषु पितरस्तिथिकालेषु देवताः । पुरुषं स्वयमायान्ति निपानमिव धेनवः ॥

ಉತ್ಸವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು, ಪುಣ್ಯ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಸ್ವತಃ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ—ಹಾಗೆಂದರೆ ಹಸುಗಳು ನೀರಿನ ತಾಣಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ.

Verse 15

यतस्ते विमुखा यान्ति निःश्वस्य गृहेधिनः । तस्मादिष्टश्च पूर्तश्च धामौ द्वावपि नश्यतः ॥

ಆ ಪ್ರೇತಶ್ವಾಸದಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥ ಪಿತೃಗಳು ವಿಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಷ್ಟ (ಯಜ್ಞಾದಿ) ಮತ್ತು ಪೂರ್ಥ (ಬಾವಿ, ಕೆರೆ ಮುಂತಾದ ಲೋಕಹಿತ) — ಎರಡರ ಫಲರೂಪ ಧಾಮಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 16

पितृनिःश्वासविध्वस्तं सप्तजन्मार्जितं शुभम् । त्रिजन्मप्रभवं दैवो निःश्वासो हन्त्यसंशयम् ॥

‘ಪಿತೃಶ್ವಾಸ’ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಶುಭಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ದೇವಶ್ವಾಸ’ವೂ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 17

तस्माद्दैवे च पित्र्ये च नित्यमेवोद्यताोऽभवम् । सोऽहं कथमिमं प्राप्तो नरङ्कं भृशदारुणम् ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ದೈವಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಿತೃಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಯತ್ನವಂತನಾಗಿದ್ದೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನಾನು ಈ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ?