Shloka 35
राज्यं हारितवान् सर्व तस्माद् द्यूत॑ न रोचये । (नि:संशयं स कितव: पश्चात् तप्यति पाण्डव: ।।
rājyaṃ hāritavān sarvaṃ tasmād dyūtaṃ na rocaye | niḥsaṃśayaṃ sa kitavaḥ paścāt tapyati pāṇḍavaḥ || vividhānāṃ ca ratnānāṃ dhanānāṃ ca parājaye | asmin kṣitivināśaś ca vākpāruṣyam anantaram || aviśvāsyaṃ budhair nityam ekadā vā dravyanāśanam | athavā manyase rājan dīvyāma yadi rocate ||
ಕಂಕನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಜೂಜು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಪಾಂಡವ—ಆ ಜೂಜುಗಾರ—ನಂತರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಧವಿಧವಾದ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಧನ ಸೋತಾಗ ಈ ವ್ಯಸನ ರಾಜ್ಯನಾಶವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಆಟಗಾರರ ನಡುವೆ ಕಠೋರ ವಚನಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಆಟ ಸದಾ ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ; ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಹಾಧನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮೋಸಭರಿತ ಜೂಜಿನ ಮೇಲೆ ಪಂಡಿತರು ಎಂದಿಗೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬಾರದು. ಆದರೂ, ರಾಜನೇ, ನಿಮಗೆ ಯುಕ್ತವೆನಿಸಿ ನಿಮಗೆ ಅದು ಇಷ್ಟವಾದರೆ, ನಾವು ಆಡೋಣ.
कड़क उवाच
Educational Q&A
Gambling (dyūta) is portrayed as a socially and politically destructive vice: it can wipe out wealth quickly, provoke harsh speech and hostility, and even lead to the ruin of a kingdom. The wise therefore regard it as inherently untrustworthy and advise against placing confidence in it.
Kaḍaka addresses a king and discourages him from gambling by citing the well-known example of the Pāṇḍava (Yudhiṣṭhira), who lost his kingdom and treasures through dice. Despite his warning, Kaḍaka concedes that if the king insists, they will proceed to play.