Shloka 19
त्वत्तो विशिष्ट वीयेंण धनुष्यमरराट्समम् | वासुदेवसमं युद्धे तं॑ पार्थ को न पूजयेत्,कर्ण! अर्जुन पराक्रममें तुमसे बहुत बढ़े-चढ़े हैं, धनुष चलानेमें तो वे देवराज इन्द्रके तुल्य हैं और युद्धकी कलामें साक्षात् वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णके समान हैं; ऐसे कुन्तीपुत्रकी कौन प्रशंसा नहीं करेगा?
tvattō viśiṣṭa-vīryeṇa dhanuṣy amararāṭ-samam | vāsudeva-samaṁ yuddhe taṁ pārtha ko na pūjayet, karṇa ||
ಓ ಕರ್ಣಾ! ಅರ್ಜುನನು ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನು, ಯುದ್ಧಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ವಾಸುದೇವ—ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಮಾನನು. ಅಂಥ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸದೆ ಇರಬಲ್ಲರು?
कृप उवाच
Educational Q&A
True kṣatriya conduct includes recognizing merit even in a rival: Kṛpa frames praise of Arjuna as an ethical obligation—excellence in valor and skill naturally deserves honor, not denial out of envy or factionalism.
In the Virāṭa context, Kṛpa addresses Karṇa and underscores Arjuna’s superior prowess, likening his archery to Indra and his battlecraft to Vāsudeva (Kṛṣṇa), thereby arguing that Arjuna is worthy of universal admiration.