Shloka 5
आचार्य-क्षमा, देśa–kāla-नīti, तथा भेद-दोषः
Teacher-Reconciliation, Timing-Policy, and the Fault of Factionalism
उस समय उन्होंने मन-ही-मन अग्निदेवके प्रसादस्वरूप प्राप्त हुए अपने सुवर्णमय ध्वजका चिन्तन किया
vaishampāyana uvāca |
sa-patākaṃ vicitrāṅgaṃ sopāṅgaṃ mahābalam |
khāt papāta rathe tūṛṇaṃ divyarūpaṃ manoramam ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ಆಗ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿದೇವನ ಪ್ರಸಾದರೂಪವಾಗಿ ಪಡೆದ ತನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು; ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತಿಮಂತ ವಾನರಚಿಹ್ನೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರ ದೀರ್ಘ ಪೂಚ್ಛ ಸಿಂಹಪೂಚ್ಛದಂತೆ ಇತ್ತು। ಆ ಧ್ವಜವು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ದೈವೀ ಮಾಯೆ; ಅದು ರಥಕ್ಕೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು। ಅರ್ಜುನನ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಅಗ್ನಿದೇವನು ಧ್ವಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು। ನಂತರ ಪತಾಕೆಯೊಡನೆ, ವಿಚಿತ್ರ ಅಂಗ-ಉಪಾಂಗಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ, ದಿವ್ಯರೂಪದ ಮನೋಹರ ಧ್ವಜವು ಆಕಾಶದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬಿದ್ದು ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಇಳಿಯಿತು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred power supports righteous effort: when a warrior’s mind is steady and aligned with duty, divine protection may manifest as strength, clarity, and auspicious signs—here symbolized by the heavenly standard.
A magnificent, divinely formed banner—complete with ornate parts—swiftly descends from the sky and comes to rest on Arjuna’s chariot, marking the arrival of a powerful protective emblem before the coming action.