Shloka 24
Avanti–Narmadā–Puṣkara Tīrtha-Kathana (धौम्यकथितं तीर्थवर्णनम्)
धूतपाप्मभिराकीर्णा पुण्यं तस्याश्न दर्शनम् 'युधिष्ठिर! जहाँ पुण्यसलिला भागीरथी गंगा सरोवरमें स्थित थी। महाराज! जहाँपर उन्हें 'ब्रह्मशाला” यह पवित्र नाम दिया गया है। वह पुण्यतीर्थ निष्पाप मनुष्योंसे व्याप्त है; उसका दर्शन पुण्यमय बताया गया है ।। पवित्रो मड्नलीयश्व ख्यातो लोके महात्मन:
Vaiśampāyana uvāca: dhūtapāpmabhir ākīrṇā puṇyaṃ tasyāś ca darśanam | yudhiṣṭhira! yatra puṇya-salilā bhāgīrathī gaṅgā sarovare sthitā | mahārāja! yatra tasyāḥ ‘brahmaśālā’ iti pavitraṃ nāma pradattaṃ | tat puṇya-tīrthaṃ niṣpāpa-manuṣyaiḥ vyāptaṃ; tasya darśanaṃ puṇyam iti kathyate || pavitro maṅgalīyaś ca khyāto loke mahātman ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ತೀರ್ಥವು ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರವೂ ಪುಣ್ಯಕರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾರಾಜ, ಪುಣ್ಯಜಲವಿರುವ ಭಾಗೀರಥೀ ಗಂಗೆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವಳು ‘ಬ್ರಹ್ಮಶಾಲಾ’ ಎಂಬ ಶುದ್ಧ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಪಾಪರು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಅದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವೂ ಮಂಗಳಕರವೂ ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes tīrtha-darśana: contact with a sacred place—especially one associated with the Gaṅgā—supports moral purification and the cultivation of puṇya. It frames holiness not only as ritual but as an ethical state: the tīrtha is ‘inhabited by the sinless,’ suggesting that virtue, community, and sacred geography reinforce one another.
Vaiśampāyana describes to Yudhiṣṭhira a renowned pilgrimage-site where the Bhāgīrathī Gaṅgā rests in a lake and is honored with the name ‘Brahmaśālā.’ He highlights the site’s fame, auspiciousness, and the belief that merely seeing it grants merit.