Shloka 12
Avanti–Narmadā–Puṣkara Tīrtha-Kathana (धौम्यकथितं तीर्थवर्णनम्)
यत्र दत्त पितृभ्योऊन्नमक्षय्यं भवति प्रभो । सा च पुण्यजला तत्र फल्गुर्नाम महानदी,'प्रभो! वहाँ पितरोंके लिये दिया हुआ अन्न अक्षय होता है। भरतश्रेष्ठ! वहीं फल्गु नामवाली पुण्यसलिला महानदी है और वहीं बहुत-से फल-मूलोंवाली कौशिकी नदी प्रवाहित होती है जहाँ तपोधन विश्वामित्र ब्राह्मणत्वको प्राप्त हुए थे
yatra dattaṁ pitṛbhyo ’nnam akṣayyaṁ bhavati prabho | sā ca puṇyajalā tatra phalgur nāma mahānadī |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಪ್ರಭುವೇ! ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಅನ್ನವು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಜಲವಿರುವ ಫಲ್ಗು ಎಂಬ ಮಹಾನದಿಯೂ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic principle that offerings made to one’s ancestors at a sanctified tīrtha yield enduring, ‘inexhaustible’ spiritual fruit, emphasizing reverence for lineage and the power of sacred places.
Vaiśaṃpāyana is describing a holy region: a place where ancestral food-offerings become imperishable in effect, and where the sacred river Phalgu flows—part of a broader tīrtha-description in the forest narrative.