Shloka 17
Kurukṣetra–Sarasvatī Tīrtha-Māhātmya
Pilgrimage Merits and Sacred Geography
सतं दृष्टवोग्रतपसं दीप्यमानमिव श्रिया । प्रहर्षमतुलं लेभे विस्मयं परमं ययौ,वे उग्र तपस्वी महर्षि तेजसे देदीप्यमान हो रहे थे। उन्हें देखकर भीष्मजीको अनुपम प्रसन्नता प्राप्त हुई तथा वे बड़े आश्वर्यमें पड़ गये
sataṁ dṛṣṭvogratasapaṁ dīpyamānam iva śriyā | praharṣam atulaṁ lebhe vismayaṁ paramaṁ yayau ||
ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರೀಯಂತೆ ದೀಪ್ತನಾಗಿದ್ದ ಆ ಸತ್ಪುರುಷ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಅತೂಲ ಹರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವನು ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral authority of tapas (austerity) and sanctity: genuine spiritual discipline manifests as an inner radiance that evokes reverence, joy, and humility in others, reminding listeners that dharma is upheld not only by power but by self-mastery.
Nārada describes Bhīṣma’s reaction upon seeing a great ascetic of intense austerities, radiant with splendor. Bhīṣma becomes exceedingly delighted and overwhelmed with wonder at the sage’s presence.