Shloka 54
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
तदा वृक्षान् महाकाय: प्रत्यगृह्नादथो शिला: । किरातरूपी भगवांस्तत: पार्थो महाबल:,तब विशालकाय किरातरूपी भगवान् शंकरने उन वृक्षों और शिलाओंको भी ग्रहण कर लिया। यह देखकर महाबली कुन्तीकुमार अपने वज़तुल्य मुक््कोंसे दुर्धर्ष किरात-सदृश रूपवाले भगवान् शिवपर प्रहार करने लगे। उस समय क्रोधके आवेशसे अर्जुनके मुखसे धूम प्रकट हो रहा था
tadā vṛkṣān mahākāyaḥ pratyagṛhṇād atho śilāḥ | kirātarūpī bhagavāṁs tataḥ pārtho mahābalaḥ ||
ಆಗ ಮಹಾಕಾಯನಾದ ಕಿರಾತರೂಪಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನು ಆ ಮರಗಳನ್ನೂ ಶಿಲೆಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನು ಕ್ರೋಧಾವೇಶದಿಂದ ವಜ್ರಸಮಾನ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಆ ದುರ್ಧರ್ಷ ಕಿರಾತವೇಷಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಆ ವೇಳೆ ಕ್ರೋಧತಾಪದಿಂದ ಅರ್ಜುನನ ಮುಖದಿಂದ ಧೂಮ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
किरयात उवाच