Shloka 15
अध्याय ३३ — कर्म, दैव, हठ, स्वभाव और पुरुषार्थ पर द्रौपदी का उपदेश
Draupadī on Action, Fate, and Human Effort
स भवान् दृष्टिमाछछक्त: पश्यन्नस्मासु पौरुषम् | आनृशंस्यपरो राजन् नानर्थमवबुध्यसे,“राजन! आप समझदार, दूरदर्शी और शक्तिशाली हैं, हमारे पुरुषार्थको देख चुके हैं; तो भी इस प्रकार दयाको अपनाकर इससे होनेवाले अनर्थको नहीं समझ रहे हैं
sa bhavān dṛṣṭimān śaktaḥ paśyann asmāsu pauruṣam | ānṛśaṁsyaparo rājan nānartham avabudhyase ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ, ನೀನು ವಿವೇಕಿ ಹಾಗೂ ಸಮರ್ಥನು; ನಮ್ಮ ಪೌರುಷ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ನೀನು ಕಂಡಿದ್ದೀ. ಆದರೂ ತಪ್ಪಾದ ಕರುಣೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನರ್ಥ ಮತ್ತು ಅರಾಜಕತೆಯನ್ನು ನೀನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Compassion (ānṛśaṁsya) is a virtue, but when applied without discernment it can enable wrongdoing and produce anartha (harm). A ruler must balance gentleness with clear-sighted judgment of consequences.
Vaiśampāyana addresses a king, reminding him that he is wise and has already seen the speaker’s side demonstrate pauruṣa (effort/valor). Despite this, the king is being overly guided by compassion and is not recognizing the negative outcomes that such leniency may cause.