Shloka 18
Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
ततः: समुद्धृतप्राणं गतश्वासं हतप्रभम् । निर्विचेष्ट शरीरं तद् बभूवाप्रियदर्शनम्,फिर तो प्राण निकल जानेसे उसकी साँस बंद हो गयी--अंगकान्ति फीकी पड़ गयी और शरीर निश्रेष्ट होकर अपरूप दिखायी देने लगा
tataḥ samuddhṛtaprāṇaṃ gataśvāsaṃ hataprabham | nirviceṣṭaśarīraṃ tad babhūvāpriyadarśanam ||
ನಂತರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಎಳೆದು ತೆಗೆದಾಗ ಅವನ ಉಸಿರು ನಿಂತಿತು; ದೇಹಕಾಂತಿ ಮಂಗಾಯಿತು; ಆ ದೇಹ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಪ್ರಿಯ ದೃಶ್ಯವಾಯಿತು।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores impermanence: bodily beauty and power depend on prāṇa, and when life departs, the body quickly becomes inert and distressing to behold—encouraging sobriety, detachment, and ethical living while life remains.
Mārkaṇḍeya describes a person’s death: the life-breath is gone, respiration stops, radiance fades, and the body lies motionless, becoming an unpleasant sight.