Karṇa–Sūrya Saṃvāda: Satya, Dāna, and the Amoghā Śakti (कर्ण–सूर्यसंवादः)
कपाटलयन्त्रदुर्धर्षा बभूवु: सहुडोपला: । साशीविषघटायोधा: ससर्जरसपांसव:,“मजबूत किवाड़ लगे थे और गोला बरसानेवाले यन्त्र (मशीनें) यथास्थान लगे थे। इनके सिवा वहाँ बहुत-से शृंग और गोले जमा किये गये थे। इन सब कारणोंसे इन खाइयोंको पार करना बहुत कठिन था। विषधर सर्पोंके समूह, सैनिक, सर्जरस (लाह) और धूल--इन सबसे संयुक्त और सुरक्षित होनेके कारण भी वे खाइयाँ दुर्गम थीं
kapāṭa-yantra-durdharṣā babhūvuḥ sahuḍopalāḥ | sa-āśīviṣa-ghaṭā-yodhāḥ sa-sarjara-pāṃsavaḥ ||
ದೃಢವಾದ ಕಪಾಟಗಳು, ಸ್ಥಳಸ್ಥಾಪಿತ ದುರ್ಧರ್ಷ ಯಂತ್ರಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಪಣಾಸ್ತ್ರಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ಆ ಕಂದಕಗಳು ಅಜೇಯವಾಗಿದ್ದವು. ಮೇಲಾಗಿ ವಿಷಸರ್ಪಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಯೋಧರ ದಳಗಳು, ಸರ್ಜರಸ (ಲಾಕ್ಕು/ರೆಸಿನ್) ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಧೂಳು—ಇವೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನ್ನು ದಾಟುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights how layered defenses—mechanical, material, and living—can make an obstacle nearly insurmountable, underscoring the ethical reality that violence and fear often escalate through strategic ingenuity rather than righteousness.
Mārkaṇḍeya describes formidable defensive arrangements: strong gates, engines, piles of stones/missiles, and additional protections such as venomous serpents, stationed warriors, and materials like lac/resin and dust, making the trenches/moats extremely hard to cross.