Shloka 2
Sāvitrī-Upākhyāna: Dyumatsena’s Restoration and the Return to Kāmyaka
Conclusion
स दृष्टवा विमले व्योम्नि निर्मल शशलक्षणम् | ग्रहनक्षत्रताराभिरनुयातममित्रहा,शरदऋतुके निर्मल आकाशमें ग्रह, नक्षत्र तथा ताराओंसहित विमल चन्द्रमाका दर्शन करके शत्रुसंहारक श्रीराम अभी पर्वतपर सोये ही थे कि कुमुद, उत्पल और पद्मोंकी सुगन्ध लेकर बहती हुई शीतल एवं सुखद वायुने उन्हें सहसा जगा दिया
sa dṛṣṭvā vimale vyomni nirmala-śaśa-lakṣaṇam | graha-nakṣatra-tārābhir anuyātam amitrahā ||
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಶರದೃತುವಿನ ನಿರ್ಮಲ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರ-ತಾರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನುಯಾತನಾಗಿ ಕಾಣುವ ಶಶಲಕ್ಷಣನಾದ ಶುದ್ಧ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕಂಡರೂ ಶತ್ರುಹಂತ ಶ್ರೀರಾಮನು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಕுமುದ, ಉತ್ಪಲ ಮತ್ತು ಪದ್ಮಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದ ಶೀತಲ, ಸುಖಕರ ಗಾಳಿ ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಬೀಸಿ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿತು.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights alertness and readiness: even a powerful hero rests, yet is gently roused by auspicious natural signs. It suggests that purity of environment and timely awakening support disciplined action and dharmic preparedness.
Mārkaṇḍeya describes Rāma seeing the clear autumn sky with the moon and stars; while Rāma lies asleep on a mountain, a cool, fragrant breeze carrying lotus scents suddenly awakens him.