Shloka 15
अध्याय २७०: प्रहस्त-वधः, धूम्राक्ष-हननं, कुम्भकर्ण-प्रबोधनम्
Chapter 270: Slaying of Prahasta; Defeat of Dhūmrākṣa; Awakening of Kumbhakarṇa
कस्याद्य कायं प्रतिभिद्य घोरा महीं प्रवेक्ष्यन्ति शिता: शराग्रया: । “द्रौपदी बाहर प्रकट हुई पाण्डवोंकी अन्तरात्मा है। अपने पतियोंसे सनाथ महारानी द्रौपदीको यहाँ कौन मूर्ख नहीं जानता था? आज पाण्डवोंके अत्यन्त भयंकर और तीक्ष्ण श्रेष्ठ बाण किसके शरीरको विदीर्ण करके पृथ्वीमें घुस जायँगे? ।। १४ $ ।। मा त्वं शुचस्तां प्रति भीरु विद्धि यथाद्य कृष्णा पुनरेष्यतीति
kasyādya kāyaṁ pratibhidya ghorā mahīṁ pravekṣyanti śitāḥ śarāgryāḥ | mā tvaṁ śucas tāṁ prati bhīru viddhi yathādya kṛṣṇā punareṣyatīti ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— “ಇಂದು ಭಯಂಕರವಾದ, ಕ್ಷುರಧಾರ ಅಗ್ರಗಳಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳು ಯಾರ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುವುವು? ಹೇ ಭೀರು, ಅವಳಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬೇಡ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿ—ಕೃಷ್ಣಾ (ದ್ರೌಪದಿ) ಇಂದು ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse urges restraint from paralyzing grief and calls for assured resolve: when injustice has occurred, one should hold firm confidence and act according to dharma rather than collapse into fear.
In the Vana Parva context of Draupadī’s distress, the speaker evokes the Pandavas’ martial determination—foretelling that their sharp arrows will strike the offenders—and reassures that Draupadī (Kṛṣṇā) will return safely.