Shloka 7
रावणोत्पत्तिः—तपसा वरलाभश्च
Rāvaṇa’s Origins and the Acquisition of Boons
बीजभूता वयं केचिदवशिष्टा महामते । विवर्धेमहि राजेन्द्र प्रसादात् ते युधिष्ठिर,“महामते! हम सिंह, बाघ आदि पशु थोड़ी-सी संख्यामें अपने वंशके बीजमात्र शेष रह गये हैं। महाराज युधिष्ठिर! आपकी कृपासे हमारे वंशकी वृद्धि हो, यही हम निवेदन करते हैं'
bījabhūtā vayaṁ kecid avaśiṣṭā mahāmate | vivardhemahi rājendra prasādāt te yudhiṣṭhira ||
ಮಹಾಮತೇ! ನಾವು ಕೆಲವೇ ಜನ ನಮ್ಮ ವಂಶದ ಬೀಜಮಾತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ರಾಜೇಂದ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಮ್ಮ ಕುಲವು ಮತ್ತೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ—ಇದೇ ನಮ್ಮ ವಿನಂತಿ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic duty of a righteous king to protect vulnerable survivors and enable their renewal; prosperity and continuity are sought not through force but through the ruler’s compassionate grace.
A small remnant group, describing themselves as the ‘seed’ of their lineage, approaches King Yudhiṣṭhira and petitions him for favor and protection so that their community may grow again.