Shloka 116
Yudhiṣṭhira’s Lament on Kāla and Daiva after Draupadī’s Recovery (आरण्यक पर्व, अध्याय २५७)
मनो5भिलपियतं राज्ञस्तं क्रतु द्रष्टमर्हथ । “राजन! महामना दुःशासनने मुझे आपके पास भेजा है। जननायक महाराज दुर्योधन आपलोगोंको उस यज्ञमें बुला रहे हैं। आपलोग चलकर राजाके मनोवांछित उस यज्ञका दर्शन कीजिये'
mano 'bhilapyataṁ rājñas taṁ kratuṁ draṣṭum arhatha |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—“ರಾಜನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಮನಸಾರೆ ಬಯಸಿದ ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೀವು ಹೋಗಿ ದರ್ಶನಮಾಡಬೇಕು. ರಾಜನ್! ಮಹಾಮನ ದೂಃಶಾಸನನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಜನನಾಯಕ ಮಹಾರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬನ್ನಿರಿ; ರಾಜನ ಮನೋವಾಂಛಿತ ಆ ಯಜ್ಞದ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಿರಿ।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outwardly dharmic acts like yajñas can be intertwined with worldly motives—status, influence, and political maneuvering—so discernment is needed when responding to invitations framed as ‘righteous’ occasions.
A message is delivered urging the recipients to come and witness a king’s desired sacrifice; in context, it is presented as Duryodhana’s invitation, conveyed through Duḥśāsana, to draw others to the royal ritual gathering.