Shloka 383
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
परिवार्य शनैर्याति यादोभिववविधैर्वृत: । जलके स्वामी भगवान् वरुण हाथमें भयंकर पाश लिये उस त्रिशूलको सब ओरसे घेरकर धीरे-धीरे चल रहे थे। उनके साथ नाना प्रकारकी आकृतिवाले जलजन्तु भी थे
parivārya śanair yāti yādobhir vividhair vṛtaḥ | jalake svāmī bhagavān varuṇaḥ haste bhayaṅkara-pāśaṃ dhṛtvā taṃ triśūlaṃ sarvataḥ parivārya śanaiḥ śanaiḥ cacāra | tasya saha nānā-vidhākṛtayaḥ jalajantavaś ca āsan |
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಜಲಾಧಿಪತಿ ಭಗವಾನ್ ವರುಣನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಪಾಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಸುತ್ತುವರಿದು, ವಿವಿಧ ಜಲಜಂತುಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಾನಾರೂಪದ ಜಲಚರಗಳೂ ಇದ್ದವು।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights disciplined divine governance: Varuṇa, emblematic of moral and cosmic order, advances slowly with the pāśa (noose), implying that restraint, accountability, and lawful control—rather than impulsive violence—sustain dharma.
Mārkaṇḍeya describes Varuṇa, lord of the waters, moving forward while surrounding a triśūla (trident), accompanied by many kinds of aquatic creatures, creating a vivid tableau of a powerful deity approaching with his retinue and instruments of authority.