Shloka 113
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
स्कन्दस्य य इदं विप्र: पठेज्जन्म समाहित: । स पुष्टिमिह सम्प्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात्
skandasya ya idaṃ vipraḥ paṭhej janma samāhitaḥ | sa puṣṭim iha samprāpya skandasālokyam āpnuyāt ||
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಸ್ಕಂದನ ಜನ್ಮವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಇದಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಟಿ-ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದಸಾಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Focused recitation of a sacred narrative (here, Skanda’s birth) is presented as a disciplined devotional act that yields both worldly flourishing (puṣṭi) and a spiritual culmination—attainment of the deity’s realm (sālokya).
Mārkaṇḍeya concludes a section recounting Skanda’s birth with a phalaśruti: he states the promised results for a brāhmaṇa (and, by implication, a devoted listener/reciter) who reads or recites the account with concentrated mind.