Shloka 57
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
पानीयस्य गुणा दिव्या: प्रेतलोकसुखावहा:,जलदान करनेका प्रभाव अत्यन्त अलौकिक है। वह परलोकमें सुख पहुँचानेवाला है। जो जलदान करते हैं उन पुण्यात्माओंके लिये उस मार्ममें पुष्पोदका नामवाली नदी प्राप्त होती है। वे उसका शीतल और अमृतके समान मधुर जल पीते हैं
Vaiśampāyana uvāca: pānīyasya guṇā divyāḥ pretalokasukhāvahāḥ; jaladāna-karaṇe kā prabhāvaḥ atyantaṃ alaukikaḥ, sa paraloke sukhaṃ prāpayati. ye jaladānaṃ kurvanti teṣāṃ puṇyātmanāṃ mārge puṣpodakā nāma nadī prāpyate; te tasyāḥ śītalaṃ amṛtasamaṃ madhuraṃ jalaṃ pibanti.
ನೀರ್ದಾನದ ಗುಣಗಳು ದಿವ್ಯವಾಗಿವೆ; ಅವು ಪ್ರೇತಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ. ಜಲದಾನದ ಪ್ರಭಾವ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಲೌಕಿಕ; ಅದು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನೀರ್ದಾನ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರಿಗೆ ಅವರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ‘ಪುಷ್ಪೋದಕಾ’ ಎಂಬ ನದಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅವರು ಅದರ ತಂಪಾದ, ಅಮೃತಸಮಾನ ಮಧುರ ಜಲವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Giving drinking water (jala-dāna) is presented as a highly meritorious act: it is compassionate in this world and yields comfort and auspicious support in the afterlife, symbolized by access to a refreshing, nectar-like river on the soul’s journey.
Vaiśampāyana describes the spiritual efficacy of water-charity, explaining that those who donate water gain post-mortem benefit: on their path they reach the river Puṣpodakā and drink its cool, sweet, nectar-like water.