Shloka 8
उत्तङ्कोपाख्यानप्रारम्भः — Uttanka’s Tapas, Viṣṇu-stuti, and the Dhundhumāra Prophecy
Opening
आरामाश्चैव चैत्याश्ष॒ तटाकावसथास्तथा । पुष्करिण्यश्व विविधा देवतायतनानि च,उस युगमें नये-नये बगीचे लगाये जायाँगे। चैत्यवृक्षोंकी स्थापना होगी। पोखरों और धर्मशालाओंका निर्माण होगा। भाँति-भाँतिकी पोखरियाँ तैयार होंगी। कितने ही देवमन्दिर बनेंगे और नाना प्रकारके यज्ञकर्मोका अनुष्ठान होगा। ब्राह्मण साधु-स्वभावके होंगे। मुनिलोग तपस्यामें तत्पर रहेंगे
ārāmāś caiva caityāś ca taṭākāvasathās tathā | puṣkariṇyaś ca vividhā devatāyatanāni ca ||
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹೊಸಹೊಸ ಆರಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವವು; ಚೈತ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಚೈತ್ಯವೃಕ್ಷಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಡುವವು. ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೃಹಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುವವು; ನಾನಾವಿಧ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುವವು. ದೇವಾಲಯಗಳೂ ಅನೇಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುವವು.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma is expressed not only through personal virtue but also through sustaining institutions—gardens, waterworks, rest-houses, and temples—that nourish community life and support religious practice.
Mārkaṇḍeya is describing the characteristics of a particular age (yuga), portraying a time when people establish public amenities and sacred sites—ponds, shelters, shrines, and temples—signaling a turn toward organized piety and social welfare.